Voor God veel kinderen krijgen

Ik zit al een tijd met een vraag over gezinsvorming. Wij hebben twee kindjes gekregen en bij beide kindjes heeft het even geduurd voor ik zwanger mocht worden. Na ons tweede kindje bleef ik steeds bloeden waardoor ik aan de pil moest. Maar na twee jaar heeft God mij stil gezet en wil ik alles in het licht van Gods wil doen! En het liefste zou ik voor God veel kinderen krijgen. Allemaal tot Zijn eer. Alleen merk ik dat de opvoeding voor mijn man en mij best zwaar is: twee geweldige kinderen, maar ze zijn best aanwezig en druk. En ik vind elk kind een hele verantwoordelijkheid voor God. Het kost tijd en energie en dat is ook iets wat ik graag aan mijn kinderen mee wil geven: de wegen van God.

Ik ben na een aantal jaar gestopt met de pil omdat wij geen reden zagen om die nog te slikken. De kindjes waren oud genoeg en mijn lichaam was hersteld. En was het voor ons goed als we nog meer kindjes zouden krijgen en als het even zo bleef was het ook goed. Waar het bij de andere kindjes even duurde voor ik zwanger raakte, werd ik nu gelijk zwanger na het stoppen met de pil. En daarvan weet ik: dit kindje moet er zijn. En ook in deze zwangerschap zie ik echt de hulp van God!

Ik moet nog een paar weken tot de bevalling. En ik merk dat ik nu alweer een paar maanden denk over hoe ik dit straks moet doen. Het liefste zou ik het aan God overlaten hoeveel kindjes wij mogen krijgen. Alleen merk ik dat ik er echt gestrest van raak en mijn man ook als we weer snel zwanger raken. We hebben het er ook over gehad om na de bevalling geen gemeenschap meer te hebben. Maar ik weet niet of dat de weg is en of het goed is voor een huwelijk om het een poos niet meer te doen! Ik bid of God mij de weg wijst, maar ik krijg geen rust om het maar op z’n beloop te laten. Heeft u tips hoe we hier mee om moeten gaan?

Beste mevrouw,

U zit zoals zoveel echtparen met vragen rond de gezinsvorming. Vroeg of laat loopt ieder vruchtbaar echtpaar daar tegenaan. Want als een gezond vruchtbaar stel op 20-jarige leeftijd trouwt en ze laten het komen zoals het komt, dan zal de gemiddelde gezinsgrootte zo’n 18 à 20 kinderen zijn. Dat zie je zelden meer gebeuren en dus worden er hoe dan ook maatregelen genomen. 

U schrijft dat u dit “het liefste aan God zou willen overlaten hoeveel kindjes wij mogen krijgen.” Waarschijnlijk bedoelt u daarmee dat u als man en vrouw er verder niet over na zou hoeven te denken, alsof God dan pas kan bepalen hoeveel kinderen er zullen komen en dat u dat dan ook aan zult kunnen.

Maar wat God in de hemel heeft besloten, daar hebben wij geen weet van. God heeft ons wel via Zijn Woord voorgehouden dat wij ons leven in alle opzichten op een verantwoorde manier zullen inrichten. Dat wil zeggen dat je goed met je geld omgaat, dat je eerlijk bent, dat je milieubewust bent, dat je veilig rijdt in het verkeer, dat je serieus bent in je werk, enzovoorts. En dat geldt zeker ook voor het al dan niet nog meer krijgen van kinderen. Iedere nieuwe zwangerschap vraagt om voorbereiding, want het voortbrengen en vervolgens grootbrengen van een kindje is niet niks.
 

"Je hebt als echtpaar in de eerste plaats gemeenschap omdat je veel van elkaar houdt en God heeft het zo gemaakt dat er dan juist kinderen verwekt kunnen worden"

U schrijft als optie dat het dan misschien maar beter is om geen gemeenschap te hebben. Maar je hebt toch niet alleen gemeenschap om kinderen te krijgen? Het is juist uniek dat je als je als man en vrouw veel van elkaar houdt, dit tot uiting mag doen komen in het geregeld hebben van seksuele omgang. Dat geeft juist ook het bijzondere aan in een huwelijk. Als je geen gemeenschap meer zou hebben, worden er spanningen opgeroepen die niet gezond zijn. Je krijgt dan een broer-zus relatie. Je hebt als echtpaar in de eerste plaats gemeenschap omdat je veel van elkaar houdt en God heeft het zo gemaakt dat er dan juist kinderen verwekt kunnen worden. En als dat laatste spanningen geeft om bijvoorbeeld de reden die u noemt, dan is het wel belangrijk dat het eerste, namelijk dat je geregeld gemeenschap hebt als uiting van unieke verbondenheid, wel blijft bestaan. 

En dan is het ook nog eens zo dat je allereerst een verantwoordelijkheid hebt voor de kinderen die er al zijn. Het is echt niet de bedoeling dat u boven uw krachten gaat werken. Moet het dan eerst helemaal vastlopen? Dat het echt niet meer gaat omdat moeder constant tegen een overspannenheid aan zit? 

Heel goed dat u en uw man dit nu al samen in deze zwangerschap bespreken zodat u voorbereid bent op wat komen gaat. Allereerst het uitzien naar deze baby die binnenkort verwacht wordt. En dan maatregelen nemen zodat u niet voortdurend in spanning hoeft te leven voor weer een nieuwe zwangerschap.

Wat betreft de maatregelen wil ik nog wel even stellen dat alles wat inwerkt nadat er een bevruchting heeft plaatsgevonden zoals bij het spiraaltje, niet verantwoord is, want vanaf de bevruchting moet het menselijk leven op onze bescherming kunnen rekenen.        

Alie Hoek-van Kooten