Wederzijds twijfelen na dates

Ik ben sinds een jaar tot geloof gekomen. Kom net uit een bore out en zit in een carriereswitch. Drie maanden geleden ben ik begonnen met daten. Hij vond mij eerst heel leuk, totdat ik twijfelde en dit aan gaf. Daarna zijn we er weer ‘bovenop gekomen’ waarna hij twee keer twijfelde. We hebben gebeden en de Heilige Geest bracht ons weer samen. Op een zwak moment van mij, moeheid na mijn vakantie, kon ik even niet mee in zijn enthousiasme om elkaar te zien. Daarna hebben afgesproken en hij zei dat het goed zat tussen ons, totdat hij ‘s avonds niet kon zeggen dat hij er ‘voor wilde gaan’. Ik zei: mijn grens qua onzekerheid is bereikt en daarna hebben besloten de relatie te stoppen.

De volgende ochtend kreeg ik een diepe rust over mij heen, maar daarna kreeg ik toch liefdesverdriet. Mijn ‘gestopte relatie’ zei: geef me een week even rust. Na die week hebben we elkaar gezien maar niet hierover gepraat. Wel een nieuwe datum gepland, maar hij heeft al op de app gezegd dat hij denkt dat we nog een keer in zo’n situatie komen als we zo doorgaan en hij het dus niet meer wil.

Ik blijf steeds hangen op het gevoel dat God ons wel bij elkaar wil hebben en dat door mijn zwakheid het niet goed ging. Nu heeft hij onze afspraak afgezegd. Ik weet gewoon niet meer wat ik hiermee moet; zo balen dat het niet is gelukt en ik ben bang dat het dan altijd zo gaat. Ik ben inmiddels 34 en vaak in deze situatie geweest, dus het zal ook aan mij liggen. Wat te doen en wat zegt God/de Bijbel over dit soort zaken?

Beste vraagstelster,

Het valt niet mee als je wat ouder bent om dan te daten. Je bent dan allebei immers al behoorlijk gevormd, hebt een eigen leven opgebouwd en dan moet je een ander in jouw leven toelaten, althans dat is wel de bedoeling. Als je een relatie krijgt, heeft dat dus best grote consequenties. Je gaat van een leven apart naar samen één. Dat gaat echt niet van de een op de andere dag en zeker niet als je wat ouder bent hoe graag je op zich ook een liefdevolle relatie zou willen hebben.
 
Het lastige is dat jullie toen jullie nog met elkaar omgingen, min of meer constant jullie gevoelens voor elkaar aan het peilen waren, zo kan ik uit je vraag opmerken. Je wilde eigenlijk bij voorbaat al de zekerheid dat het goed zat tussen jullie. En hij ook. Maar zo gaat het niet. Naar elkaar toegroeien kost echt tijd. En een ander heeft niet alleen maar leuke eigenschappen. Je ergert je ook wel eens aan hem of haar. Daarom is het zo mooi dat je elkaar in een relatie ook mag vormen. Maar die dingen bespreek je meestal pas als je wat verder bent gekomen in de relatie. Je zit in een beginnende verkering echt niet alleen maar op een roze wolk.
 

"Er wordt vaak veel te romantisch gedacht over een pas begonnen verkering maar in feite is het hard werken om te kijken of je van twee mensen apart, toe kunt groeien naar samen één"

Eerst dit: Waartoe dient een verliefdheid? Een verliefdheid dient er toe om twee ‘vreemde’ mensen bij elkaar te brengen zodat ze dan nader kunnen kennismaken. Maar als je elkaar via bijvoorbeeld een datingsite ontmoet (wat op zich niet verkeerd is), maakt dat het er niet makkelijker op want je maakt dan al wel kennis met elkaar terwijl die gevoelens van verliefdheid er dan immers nog niet zijn. Wel merk je dan al gauw of je iemand sympathiek vindt of niet. Bovendien ben je bij zo’n date dan ook nog best zenuwachtig. Belangrijk om dan gewoon het gesprek aan te gaan. Zijn er overeenkomsten, zijn er verschillen? Fundamenteel is dan natuurlijk hoe je in het geloof staat, enzovoorts. En als dat allemaal klikt, kun je elkaar opnieuw ontmoeten. Maar je bent gewoon eerst vreemden voor elkaar en het kost echt tijd, in alle opzichten om naar elkaar toe te groeien. Het kan ook zijn dat iemand bij een eerste ontmoeting je tegenstaat. Dan ga je natuurlijk niet verder. Maar als er sympathieke gevoelens over en weer wel zijn, kun je langzaam maar zeker verder gaan.
 
Ik kan jullie beiden alleen maar het advies geven om  gewoon eens een tijdje gezellig met elkaar om te gaan. En dan vooral niet steeds wroeten hoe of je gevoelens voor elkaar zijn. Een stemming kan ook van grote invloed zijn. Ben je een dag somber gestemd dan denk je ook al gauw negatief over de ontmoeting. Dus kijk dan ook kritisch naar jezelf. Je schrijft immers zelf dat toen je moe was na een vakantie je ook niet mee kon komen in zijn enthousiasme. Veel beter is het dus om te kijken of je dezelfde christelijke achtergrond hebt en dat je samen God wilt dienen. Hoe denken jullie, over van alles en nog wat? Komt dat een beetje overeen? Wat zijn jullie hobby’s? En wat voor werk doen jullie? Kunnen jullie daarin interesse voor elkaar opbrengen? Of zijn jullie volkomen tegengesteld?

Maar als er dus wel veel overeenkomsten zijn, ga dan gewoon een aantal maanden of misschien zelfs nog langer een vriendschap aan. Dan zul je als vanzelf zien dat je òf meer naar elkaar toe groeit òf dat je meer van elkaar af groeit. En laat je niet uit het veld slaan als je eens een wat mindere ontmoeting hebt. 

Er wordt vaak veel te romantisch gedacht over een pas begonnen verkering maar in feite is het hard werken om te kijken of je van twee mensen apart, toe kunt groeien naar samen één. En nogmaals, dat kost echt tijd en inzet. Een plantje wordt ook niet in één dag een grote boom. Uiteraard is ook het gebed hierin erg belangrijk. Dat jullie beiden apart en misschien ook wel samen bidden of God wil laten zien of jullie voor elkaar bestemd zijn of niet. 

Alie Hoek-van Kooten