Moeilijk gesprek met dominee

In het antwoord 'Slechts biddend met jaloersheid op beloften staren' dat ds. C. Harinck geeft op een vraag op 7 mei zegt hij: “Beproef de geesten of zij uit God zijn.” Op zich een prima advies, maar de predikanten waar de vraagsteller op wijst vinden naar mijn ervaring altijd dat ze volkomen in hun recht staan en ‘belonen’ eerlijke vragen vaak met iets waardoor je als vraagsteller de kous volkomen op je kop krijgt, of met een dooddoener; dat wil zeggen een algemene waarheid. Dat vind ik zeer verwarrend. En dan word ik erg bang en klap ik volkomen dicht.

Ik ben een oudere vrouw en heb dus al heel wat levenservaring, maar dit is zo’n moeilijk punt voor mij. Het ambt vraagt respect. Predikanten zijn ook gewoon mens, maar tegelijk ook knecht van God. Paulus zegt regelmatig: “Zeg ik, niet de Heere.” Als dat nu ook nog gebeurde zou dat mij een stuk meer duidelijkheid geven. Ik weet dat wij als nietige mensen niet de waarheid in pacht hebben. En dat zal ongetwijfeld ook voor predikanten gelden, maar sommige predikanten zijn wel heel erg stellig van de preekstoel en zeggen daarbij ook dat het zo is als zij zeggen dat het is, en dat ze niet gediend zijn van commentaar. De laatste woorden zeg ik in mijn eigen taal. Ik word hier panisch van. Kan dit de bedoeling zijn? Wil de Heere dit zo? Als Hij Zelf zegt barmhartig en van grote goedertierenheid te zijn?

Beste mevrouw,

Ik begrijp uw situatie. Wij dominees preken over ootmoed, maar het zelf beoefenen is toch wat anders.

Ik wil u toch wat advies geven. Wanneer uw predikant u weer bezoekt en u wilt hem vragen stellen over zijn prediking, bereidt u dan goed voor. U moet uw vraag goed en duidelijk stellen. U moet wat onderzoek doen over de materie die u aan de orde wil stellen, zodat u weet wat de Bijbel, onze belijdenisgeschriften en bijvoorbeeld oudvaders daar over zeggen.

U moet wel achting voor het ambt tonen en ook de liefde betrachten, maar toch zeggen: “Dominee, ik zit hier mee. Ik wil een eerlijk antwoord. Hoe komt het dat u dingen anders voorstelt dan de Bijbel en de oudvaders doen?” Laat vooral merken dat u Christus in de prediking mist en uw ziel daar naar uitgaat. U kunt hem bijvoorbeeld wijzen op Handelingen 8:5.

Het zou een zegen zijn indien u waarlijk een open gesprek met hem kon hebben, waarin hij ook zijn kant van de zaak naar voren kan brengen. Ik denk aan de vrees van het oppervlakkig geloven, enzovoorts.  

U kunt vooral de Heere bidden het hart en het verstand van uw predikant te verlichten.

Veel wijsheid toegewenst,
Ds. C. Harinck