Niet om dit leven gevraagd

Ik heb niet om mijn leven gevraagd en toch besta ik, zelfs voor eeuwig. Maar hoe maak ik er met of zonder God het beste van terwijl ik niet weet hoe, omdat mijn leven niet mijn (eigen) keus is (geweest). Anderen (mijn ouders) hebben mijn bestaan bepaald maar wat als ik niet weet hoe ik tot Gods eer of tot nut van mijn naaste moet leven als ik nog/al niks van mezelf begrijp? Is een kind verwekken niet egoïstisch als het uiteindelijk toch zelfstandig zou moeten functioneren?

Vraag van een veertiger, met een huis, maar zonder werk en een hoofd vol vragen, twijfels en onzekerheden.

Beste veertiger, 
Je zit in de knoop met je leven. Je vraagt je af, waarom je bestaat en wat je met je leven moet. Je hebt weinig zekerheden en veel twijfels. Het leven voelt meer als een last, dan als een geschenk. Hoe kom je hier uit? 

Daar heb ik ook geen simpele oplossing voor. Het leven kan soms zwaar zijn. Als je lichamelijk of psychisch ziek wordt. Als je alleen komt te staan. Als je verliezen lijdt. Als er wel werk is, maar jij er niet tegenop gewassen bent; of als je wel werken wilt, maar niemand je aanneemt. 

Waarom ben ik er? Niet omdat je om je leven gevraagd hebt -dat heeft geen enkel levend wezen in de wereld gedaan. Ook niet omdat twee mensen op een egoïstische manier een kind verwekt hebben- voortplanting is een gegeven in de schepping. 

De schepping. Daar zijn wij onderdeel van. Wij moeten er God voor aankijken dat wij er zijn. Samen met alle andere mensen en met de hele wereld. U en ik mogen van Hem belijden: U hebt mij geschapen. Wij wisten nergens van, vroegen nergens om. Maar we mochten en moesten er zijn. Met David in Psalm 139 belijden we dat we wonderlijk gemaakt zijn, dat we van een ongevormd begin gekomen zijn tot een bijzondere vorm. “Eer iets van mij begon te leven, was alles in Uw boek geschreven.”  

Ons bestaan heeft zo bezien zin en doel. We hoeven het niet te doen met onze eigen ervaring. We mogen ons oriënteren op Gods schepping. U en alle mensen worden van hieruit bemoedigd tot leven: je bent er niet voor niets. We hoeven onszelf en ons leven niet te verwensen of af te schrijven. Er is elke dag de mogelijkheid om ons te verwonderen over onszelf. 
 

"Het is zo bijzonder om telkens weer te lezen hoe Jezus' ogen kijken naar mensen die in het slop zitten"

Zeker, door onze zonde zijn wij losgeraakt van God en is deze wereld en ons leven niet meer gaaf en ongeschonden. Dat zorgt voor beperkingen en teleurstellingen. Voor sommigen mensen valt het niet mee als ze weinig vaardigheden, schoonheid, contactmogelijkheden en een laag gevoel van eigenwaarde hebben. Maar zelfs dan is het niet nodig om ‘negatief’ naar het leven te kijken. 

Als we in de Bijbel over de Heere Jezus lezen is het zo bijzonder om telkens weer te lezen hoe Zijn ogen kijken naar mensen die in het slop zitten. Hij kijkt met ogen van ontferming. Zo keek Hij naar de melaatse en de blinde. Naar degene die slecht werk is gaan doen en degene die zichzelf vergooit heeft. Naar de hele menigte die is als schapen zonder herder. Door en vanuit Jezus krijgen ze een nieuwe kans. Zelfs een nieuw leven. 

Het is zo’n zegen dat de Bijbelse boodschap ons erbij brengt dat we moeten stoppen met ons eigen leven te leven. Ze laat ons zien dat het niet werkt om vanuit je eigen ego in het leven te willen staan. We horen: bekeer u en geloof het evangelie. Dat Jezus Christus voor u is gestorven en opgestaan. Laat Hij je leven overnemen. Dan krijg je een bestaan waarvan zelfs een voorheen trotse en presterende farizeeër als Paulus zegt: wat voor mij winst was, dat heb ik om Christus wil als schade beschouwd. vanwege de voortreffelijkheid van de kennis van Christus Jezus, mijn Heere. (Filippenzen 3:7-8) 

Beste veertiger, het zal misschien best een langere weg voor u zijn om uit het doolhof van vragen waarin u zit te komen. Maar als u uw leven beziet vanuit God en Zijn schepping en als u mag leven vanuit Jezus Christus als uw Redder en Heere, zult u eruit komen. Breng vooral uw vragen en bedenkingen tot God in gebed. “Wees in geen ding bezorgd, maar laat uw verlangens in alles, door bidden en smeken, met dankzegging bekend worden bij God; en de vrede van God, die alle begrip te boven gaan, zal uw harten en uw gedachten bewaken in Christus Jezus” (Filippenzen 4:6-7). 

Ds. A. de Lange