Mijn gedachten zijn racistisch

Ik denk racistisch. Ik wil hier vanaf. Hoe kan ik dat aanpakken? Ik ben zelf blank. Opgegroeid in blanke omgeving. Wel ook gekleurde familie, maar dus aangetrouwd. Ik heb (gelukkig!!) geen hekel aan gekleurde mensen. Maar mijn gedachten zijn wel racistisch. Ik denk automatisch dat iemand met kleur minder is dan ik. Zelfs zo erg, dat ik echt verstandelijk een gesprek moet beginnen met iemand van kleur. Ik denk ook dat diegene dom is. Al wéét ik dat dat niet zo is! Ik denk het wel...

Hoe kun je een persoon ‘blanco’ tegemoet treden? Sociaal gezien ben ik ook niet zo sterk, ik probeer mijn automatische weerstand al te verbloemen en hoop van harte dat dat al voldoende lukt. Ik heb dus een automatische afkeer, al weet ik verstandelijk wel wat ik moet doen.

Overigens helpt het ook niet mee dat je steeds foto’s ziet van donkere mensen die hulp nodig hebben. Het zou naar mijn mening wel helpen als goede doelen hun advertenties er anders uit zouden laten zien.

Beste vragensteller,

Dank voor je eerlijke vraag, goed om die zo open op tafel te leggen! Een paar korte welgemeende adviezen:

Volg Jezus in alle opzichten en terreinen van je leven, zoals Hij omging met Zijn Vader én zoals Hij andere mensen benaderde: altijd met liefde, belangstelling en zelfverloochening. Mensen uit verschillende culturen, rangen en standen uit de maatschappij waren bij hem welkom. Sterker nog, juist die mensen die door anderen achtergesteld en gediscrimineerd werden (tollenaren, mensen uit Samaria, zieken, enz.), zocht Hij op en sprak Hij aan. Christen zijn betekent wandelen met Christus, Zijn voetsporen zetten, op Hem gaan lijken!

Dat kost veel van jezelf, daarom is het ontzettend belangrijk dat jijzelf, door het geloof in de Heere Jezus, weet dat je door God aangenomen bent als een geliefd en gelukkig kind. Dit klinkt misschien vaag, tenminste zo heb ik het zelf vele jaren ervaren, maar het is levensbelangrijk. Want pas wanneer je ten diepste beseft dat God je Hemelse Vader is, die zondaren weer echt bij Hem thuis ontvangt, vanwege het enorm grote offer van Zijn Zoon Jezus Christus aan het kruis, pas dan ervaar je de vrede, het voorrecht en de vrijmoedigheid om ook andere achtergestelde mensen open en met liefde tegemoet te treden. Zolang je deze geloofszekerheid en overtuiging nog mist, ben je vooral met jezelf bezig, met je eigen onzekerheid, je eigen problemen en twijfels en kom je er niet aan toe om anderen met bewogenheid en belangstelling tegemoet te treden. Integendeel, dan vind je anderen apart, omdat jezelf nog apart (gescheiden) van God bent. Als die apartheid tussen God en jou verdwijnt, verdwijnt deze ook tussen jou en anderen.

Probeer ook juist de grootheid en veelkleurigheid van Gods schepping voor ogen te houden en te bewonderen op allerlei gebied. Wat is alleen de natuur al ontzettend mooi en vol van de heerlijkheid van God! En dan is boven die fantastische verscheidenheid van bloemen, insecten, landschappen of sterrenhemels, juist de mens gemaakt om als beeld van God namens Hem Zijn schepping te bewonderen, te gebruiken en te beheren. Mensen die wereldwijd in verschillende omgevingen vanwege verschillen in klimaat en geografie, andere gewoonten en huidskleuren aangenomen hebben, om Hem en Zijn schepping ter plekke nog beter te kunnen dienen. Wat zijn er daardoor  wonderlijke verschillen in taal, ras, cultuur, tradities, lichaamsbouw, enzovoort. Op de dag van Jezus’ wederkomst zullen mensen vanuit alle volken samen voor Gods troon staan om Hem te bewonderen en groot te maken (Openbaring 7)!

Tenslotte nog een praktische tip: geef juist eens wat extra aandacht aan mensen in jouw omgeving die niet blank zijn. Maak er extra tijd voor beschikbaar, bezoek ze, sluit vriendschappen en ontdek welke gaven en gewoonten zij hebben, die jouw leven meer kleur en inhoud kunnen geven!

Hartelijke groet,
Raymond Warnaar