Nog nooit seksuele voorlichting gehad

W.E. (Wilbert) Weerd / 7 reacties

16-04-2021, 13:02

Vraag

Er zijn op deze sites al meerdere vragen gesteld over seksuele opvoeding. Deze vragen werden echter gesteld vanuit de opvoeder. Nu een vraag vanuit degene die opgevoed moet worden. Ik ben een meisje van 18 jaar en heb nog nooit seksuele voorlichting van mijn ouders gehad. Het enige is dat mijn moeder me heeft aangewezen waar het maandverband lag toen ik zelf (!) naar haar toekwam omdat ik voor het eerst ongesteld was. Over menstruatie kan wel gewoon redelijk gepraat worden.

Ook maken m’n ouders wel eens kleine grapjes over seks (niet in verkeerde zin, maar gewoon als iets op meerdere manieren opgevat kan worden bijvoorbeeld). Maar echt een goed gesprek is er nooit geweest. Ik wil dit wel graag. Ik verwijt het mijn ouders dat ze er nooit over praten. Tegelijk weet ik dat ik er dan maar gewoon zelf naar moet vragen als het niet vanuit henzelf komt. Nu vraag ik me af of hoe ik dit gesprek moet beginnen en of ik niet gewoon moet afwachten. Alleen dat laatste gaat ook niet werken, want ook mijn twee jaar oudere zus met trouwplannen heeft nog steeds geen seksuele voorlichting gekregen.

Mijn ouders zijn sowieso erg gesloten en ik heb ook over andere onderwerpen nooit diepgaande gesprekken. Wat moet ik doen om dit te veranderen? Is het terecht dat ik het mijn ouders verwijt dat ze zo gesloten zijn? Welke vragen kan/mag je als kind hierover aan je ouders stellen en welke zaken zijn gewoon privé tussen man en vrouw?

Bij deze een oproep aan alle ouders -aangezien ik het idee heb dat dit niet echt een uitzondering is in de refowereld- die dit lezen: begin er alsjeblieft op tijd mee. Ook als het lijkt alsof je kind er geen behoefte aan heeft. Want iedere puber wil er meer over weten. Met op tijd bedoel ik op z’n laatst in de eerste klas van het Voortgezet Onderwijs (en dan uiteraard stapje voor stapje).

Antwoord

Beste meisje van 18 jaar,

Leuk dat je een vraag stelt vanuit het perspectief van degene die opgevoed moet worden. Dat jij je ouders verwijt dat er nooit een goed gesprek is, proef ik ook in wat je schrijft. Er klinkt ook frustratie doorheen. Je hebt al best duidelijk dat het belangrijk en nodig is dat ouders het gesprek voeren over diepgaande thema’s, soms ook kwetsbare of persoonlijke thema’s. Het kan zijn dat je een verlangen hebt meer van je ouders te weten te komen of van hen te kunnen leren. Misschien is de afwezigheid van een goed gesprek voor jou ook een vorm van eenzaamheid. Het idee dat je het nu maar zelf moet uitzoeken. Het ene kind heeft soms weer meer behoefte aan zo’n gesprek dan het andere kind. Het kan te maken hebben met dat je ouders zich ermee verlegen weten. Of dat ze een onkunde ervaren om het gesprek te voeren. Of dat ze gewend zijn geraakt om diepere thema’s te vermijden en geleerd hebben dat het leven toch loopt zoals het loopt en praten weinig verandert. 

Je eerste vraag is wat jij moet doen om dit te veranderen. Vanuit verwijten, frustratie en boosheid iemand of anderen willen veranderen draagt over het algemeen weinig vrucht. Even nog los van een eventuele verandering bij hen, zou je bij jezelf kunnen beginnen. Je zou het gemis van een diepgaand gesprek kunnen delen en vragen wat zij van je gemis vinden. En je kunt vertellen waarom jij diepgaande gesprekken mist en waarom die voor jou wel belangrijk zijn. 

Je vraag of je verwijt terecht is, kan ik niet beantwoorden. Daarvoor ken ik je ouders niet. Over het algemeen zijn mensen die gesloten zijn, ‘binnenvetters’ gewend geraakt hun gevoelens voor zich te houden. Er gaan vaak wel diepe gedachtes en gevoelens in hen om maar die worden niet geuit. Zoals het spreekwoord zegt: “stille wateren, diepe gronden.” Vaak komt dat ook weer voort uit hun eigen opvoeding. Soms willen ze wel praten maar missen ze de woorden om dat te doen en omdat ze zo vaak machteloos zijn geweest geven ze het op. Mogelijk zien je ouders dat het met hun kinderen ook wel goed gaat als ze geen diepe gesprekken met hen voeren. Soms onderschatten ouders ook enorm hoe betekenisvol het delen van hun hart met hun kinderen is. 

Volgens mij mag je alle vragen stellen aan je ouders. Als deze maar oprecht en gemeend zijn en je ook de ruimte laat om een vraag niet te hoeven beantwoorden. Je ouders mogen zelf weten of ze iets privé willen houden en niet met je willen delen. 

Het leek mij leuk om mijn vader ook mee te laten schrijven met dit antwoord. Mijn vader is zijn hele leven reformatorisch en docent Godsdienst geweest op een reformatorische middelbare school. Hij vindt weleens dat ik tevéél vragen stel (wat vooral weer nieuwe vragen bij me oproept :-)). 

Hier komt zijn reactie op je schrijven: 

Je geeft zelf al aan dat afwachten niet zinnig is. Het lijkt mij goed om te melden dat sommige ouders kopschuw zijn (of zijn geworden) in een tijd waar seks en heel grote rol in de media speelt en er ook allerlei buitenissige zaken besproken en getoond worden. Ouders kunnen meemaken dat, ook thuis, seks op een grove en platte manier aan de orde wordt gesteld. En dat schrikt hen zeker af. Ik denk (ik heb daar nooit verder onderzoek naar gedaan) dat tussen getrouwde mensen, vrienden, vriendinnen, broers, zussen enz.  er ook heel weinig over gesproken word. Er wordt wel veel over geschreven (ook door christenen). Misschien veronderstellen ouders wel dat de kinderen er allang achter zijn gekomen. Is het op school achterwege gebleven?

Nu ging jouw vraag over jou. Ik weet het antwoord eigenlijk niet. Ik denk dat wat privé is per ouderpaar kan verschillen. Misschien is het een idee om een goed artikel of boek te vinden en daarin een aantal gedeelten met potlood te onderstrepen. En dat aan je ouders te geven en hen te vragen of zij bereid zijn op de onderstrepingen van jou in te gaan. Geef hen dan de tijd om erover na te denken. En geef aan dat jij begrijpt dat ze hun eigen overwegingen kunnen hebben om op een vraag/vragen niet in te gaan. Misschien ontstaat er dan ruimte voor gesprek. 

Veel succes

Namens vader en zoon,
At en Wilbert Weerd

W.E. (Wilbert) Weerd

W.E. (Wilbert) Weerd

  • Geboortedatum:
    01-10-1985
  • Kerkelijke gezindte:
    Evangelische Gemeente
  • Woon/standplaats:
    Veenendaal
  • Status:
    Actief
  • Bijzonderheden:

    Functie:  Psychosociaal therapeut
    Website: www.dichterbijherstel.nl

Tags in dit artikel:

seksuele voorlichting
7 reacties
Anoniem80
16-04-2021 / 13:32
Beste 18 jarige

Probeer idd te kijken of je het gesprek aan kunt gaan met je ouders zoals de deskundigen schrijven. Lukt dat niet... heb je een andere vertrouwenspersoon waar je je vragen aan kunt stellen??
In onze reformatorische wereld zo belangrijk.
Ik ben zelf inmiddels getrouwd... en kinderen.. ook nooit voorlichting gehad van wat normaal of niet gezond is. Niets over pijlers van een huwelijk enz en dat levert tot op de dag van vandaag veel pijn en moeilijkheden op!
Zorg alstublieft dat je de voorlichting niet van de wereld krijgt maar ga in gesprek met mensen en lees goede boeken over deze onderwerpen!!!
Rembrand
19-04-2021 / 10:14
Wordt het niet hoog tijd dat er sexuele voorlichting gegeven wordt op Reformatorische scholen? En betrek daar vooral de ouders bij. Kinderen en tieners gaan zelf op zoek op internet, ouders weten vaak niet half wat ze daar tegen komen.
Droppie
19-04-2021 / 10:23
@Rembrandt.
Dat wordt ook gedaan.
Op alle reformatorische scholen krijgen ze voorlichting

Hier worden de ouders bij betrokken.
Rembrand
19-04-2021 / 14:09
Wat goed om te horen, bedankt!
Is dat recent? Het lijkt of de vragensteller het gemist heeft.
AHHK76
19-04-2021 / 14:26
Beste vraagsteller,
Je kunt aangeven dat je behoefte hebt aan gesprek/voorlichting of dat je vragen hebt. Ik hoop van harte dat het je wat goeds oplevert!
Zelf heb ik ook weinig voorlichting gehad over seksualiteit. Ik wist de technische kant van hoe een mannenlichaam en een vrouwenlichaam werken. Maar hoe dat bij elkaar komt en één wordt en kinderen kunnen ontstaan, is me niet verteld. Er werd weleens verteld wat niet mocht. Ik denk dat het onmacht was, niet weten hoe het te vertellen...
Ook over geloof werd er bij ons thuis weinig gesproken. Wel kritisch op de preek of levensstijl enzo, maar niet over hoe het geloof persoonlijk werd beleefd. Ik heb dit echt gemist en ik weet dat dit soms eenzaam kan voelen en frustrerend kan zijn!
Met mijn eigen kinderen probeer ik overal open over te praten. Maar mijn ouders kan ik niet veranderen. Soms is het wel anders dan vroeger en zijn bepaalde dingen nu wel bespreekbaar, maar soms ook niet.
Ik hoop dat het jou lukt om op een niet verwijtende toon bespreekbaar te maken wat je wensen en vragen en verlangens zijn en dat het goed wordt ontvangen!
Zo niet, dan is het misschien toch maar het beste zelf goede boeken over dergelijke onderwerpen te lezen en jouw zus deze ook aan te raden. Misschien heb je ook een tante ofzo waar je wel mee kunt praten? Iets verder weg dan eigen ouders lukt soms beter.
Sterkte met het zetten van de stappen die jij nodig hebt om verder te komen...!
Elzk
20-04-2021 / 20:26
Ik kom uit een seculier gezin maar heb ook nooit seksuele voorlichting gehad van mijn ouders. Mijn moeder zei, "dat haal je wel uit die blaadjes" (Break Out heette dat blad). Nou is dat nou ook wel erg weinig, maar eerlijk gezegd vind ik het niet erg. De technische kant (hoe kindjes tot stand komen/hoe ´het´ moet) weet je, neem ik aan, wel. Wat voor seksuele details zou je dan met je ouders moeten bespreken? Ik zou me er erg ongemakkelijk bij voelen. Vind het meer iets om met je man te bespreken als je getrouwd bent en met verloofde wat je verwacht van seksualiteit in het huwelijk.
dorpeling
20-04-2021 / 23:18
@Elzk, eens. Als je 18 bent, of zelfs al trouwplannen hebt weet je echt wel dat babys niet uit bloemkolen komen. Bovendien krijgt de jeugd tegenwoordig op de basisschool de eerste voorlichting.
Ik was het allang vergeten maar die, achteraf redelijk vunzige, bladen heb ik idd ook verslonden. Net zoals Kiss, die zul je dan ook wel kennen. Alleen, wanneer je daar je voorlichting uit moet halen.. wat ik me daaruit herinner was het wel heel oppervlakkig en plat hoe seks daar beschreven werd.

Doe het zelf beter zou ik zeggen en respecteer en waardeer je ouders in al hetgene wat ze je wél gegeven hebben, in plaats van te benadrukken wat je gemist hebt.
Je kunt op dit bericht reageren. Klik hier om in te loggen.

Terug in de tijd

Wij hebben een relatie met onze (schoon)ouders die ons veel zorgen geeft. We worden niet geaccepteerd om dat wij niet na...
geen reacties
16-04-2008
Over een paar maanden ga ik (22) trouwen. We hebben op lichamelijk gebied onszelf goede grenzen gesteld en zijn hier ook...
geen reacties
16-04-2007
Pas heb ik een documentaire gezien over Jezus en de tijd waarin Hij leefde. Deze documentaire was niet veroordelend maar...
geen reacties
16-04-2015
website-ontwikkeling door webdevelopment by Accendis
design website door design website by Mooimerk
hosting website door hosting website by STH Automatisering