Liturgie aan het graf

Hanteren de diverse reformatorische kerken verschillende vormen van liturgie aan het graf op een begraafplaats? En welke vormen zijn er?

Beste lezer,

Mijn voorzichtige indruk is dat in grote trekken dezelfde orde wordt gevolgd, maar dat er kleine verschillen zijn.

In grote lijnen: voordat of nadat de kist met het lichaam van de overledene gedaald is, spreekt de predikant een kort woord, vaak naar aanleiding van een tekst uit Gods Woord. Daarna volgt de geloofsbelijdenis.

Kleine verschillen tekenen zich af in wat vervolgens al dan niet gedaan wordt: soms wordt het onze Vader gebeden, soms wordt er nog een Psalm gezongen. In de regel spreekt een familielid een kort dankwoord uit; soms doet de uitvaartverzorger dat namens de familie. Over het algemeen draagt de plechtigheid aan het graf een sober karakter.

In veel gevallen is er nog een bijeenkomst in de aula of in een zaal van de kerk, waarbij een broodmaaltijd of koffietafel wordt geserveerd. Als regel zal een ouderling daar de plechtigheid afsluiten met Schriftlezing en gebed.

De kleine verschillen mogen er zijn; er is bij mijn weten in geen enkele kerkorde iets vastgelegd over wat er al dan niet bij het graf moet gebeuren. Een regel in de kerkorde is in elk geval wel dat kerken elkaar in middelmatige dingen niet zullen veroordelen.

Altijd zal het er eerbiedig aan toe hebben te gaan, waarbij de ernst van het sterven als gevolg van de zonde èn het Evangelie dat uitzicht biedt over dood en graf heen verkondigd zal worden.

Met een hartelijke groet,
Ds. P. D. J. Buijs