Dialoog met mezelf

C. M. Chr. Rots - de Weger / 1 reactie

22-05-2020, 11:06

Vraag

Ik merk de laatste tijd dat ik heel veel dingen verwerk door een soort dialoog te voeren met mezelf. Bijvoorbeeld toen mijn oma onverwachts overleed, dan stel ik mezelf allemaal vragen die ik ga beantwoorden, waarbij ik in gedachten heb wie die vragen zou kunnen stellen. Mijn leidinggevende gaf aan dat hij nog zou bellen n.a.v. de omstandigheden en ik heb dan in gedachten al tien keer een telefoongesprek gevoerd, waarbij ik mooie antwoorden formuleer. Als hij dan belt hebben we een goed gesprek en daarna herhaal ik het gesprek nog een keer in mijn hoofd en dan heb ik het soort van afgesloten. Hetzelfde heb ik bij gesprekken (vooral wat formelere, zoals een sollicitatiegesprek, maar ook bijvoorbeeld als ik na ziek geweest te zijn weer aan het werk ga).

Het voelt soort als iets dwangmatigs, maar misschien is dit ook wel mijn manier van dingen verwerken. Toch vind ik het ook vervelend. Ik ga niet blanco een gesprek in. Antwoorden zijn vaak niet spontaan, want de meeste antwoorden heb ik allang een keer bedacht. Maar loslaten kan ik het ook weer niet. Uit het niets een antwoord bedenken lukt mij vaak niet en dan merk ik dat ik achteraf het gesprek nog een paar keer in gedachten voer en dan met betere antwoorden. Het is misschien wel veel onzekerheid.

Maar wat moet ik hier nu mee? Als er niets bijzonders gebeurt, heb ik hier niet zoveel last van, maar zeker in deze tijden merk ik dat het heel erg op me afkomt. Heeft u tips, adviezen?

Antwoord

Beste vraagsteller,

Soms zou je willen dat een spontaan antwoord ook meteen het goede antwoord is, maar ja, niet iedereen reageert zo primair. Eerst nadenken en “in je hoofd het gesprek al voeren” geeft jóu meer zekerheid. Heus, daar is niets mis mee! Een goede voorbereiding is het halve werk, moet je maar denken. 

En het verwerken van gebeurtenissen door middel van een gesprek met jezelf is misschien vermoeiend, maar niet vréémd. 

Je bent nu eenmaal iemand die secundair reageert. Laat je niet onzeker maken doordat je anders zou willen, want dat past gewoonweg niet bij je. Van mensen die niet ‘met het hart op de tong’ leven krijg je in ieder geval doordachte reacties, toch? Dat je daarbij best min of meer jaloers kunt zijn op primair reagerende mensen is niet erg, want dat is inderdaad knap! En niet aan iedereen gegeven om zó snel te denken en te formuleren. Accepteer het dus van jezelf, dat is de beste tip die ik je kan geven.    

Marijke Rots

C. M. Chr. Rots - de Weger

C. M. Chr. Rots - de Weger

  • Geboortedatum:
    18-02-1947
  • Kerkelijke gezindte:
    Christelijk Gereformeerd
  • Woon/standplaats:
    Aalten
  • Status:
    Actief
  • Bijzonderheden:

    Marijke leverde op 25-05-2017 haar 1000ste antwoord in de vragenrubriek af. Lees hier het jubileuminterview.

1 reactie
Catherine
22-05-2020 / 14:27
O wat grappig, er is nog iemand die dit heeft. Ik herken dit wel hoor. Als ik een moeilijk gesprek tegemoet ga, speelt zich dat eerst af in mijn hoofd. Natuurlijk loopt het dan anders, omdat je nooit weet wat de ander zegt en vraagt. Na afloop draait de film ook af. Ik had dit nog moeten zeggen, en waarom vroeg ik dat niet. En na een vervelend twistgesprek duurt dat verwerken wel langer.
Het stelt je in staat om het te verwerken en ervaring op te doen voor een volgende keer.

Terug in de tijd

Ik zou heel erg graag een kind van God willen zijn, maar soms denk ik wel eens dat ik helemaal geen Godzoeker ben maar e...
geen reacties
21-05-2003
Ik zoek christelijke meditatiemuziek. Welke meditatieve cd’s zijn verantwoord? Liefst iets met zang, maar instrumentaal ...
1 reactie
22-05-2018
Ik zit op catechisatie in de Ger. Gem., maar ik zou graag naar de catechisatie dicht bij huis gaan omdat daar mijn vrien...
geen reacties
23-05-2018
website-ontwikkeling door webdevelopment by Accendis
design website door design website by Mooimerk
hosting website door hosting website by STH Automatisering