Man houdt zich niet aan afspraken

C. M. Chr. Rots - de Weger / 7 reacties

25-02-2020, 07:54

Vraag

Mijn man komt steeds te laat thuis. Ik vraag bijvoorbeeld hoe laat hij thuis komt en dan zegt hij: over een uur, maar dan word dat wel 2 uur. Ik voel mij dan bedrogen omdat hij zich niet aan de afspraak houdt. Ik wil rust in mijn gezin en bijvoorbeeld op tijd eten ‘s avonds. Ik heb het ook aangekaard dat ik dit niet fijn vind, maar hij doet er niks mee en gaat er gewoon mee door. Ik krijg er steeds meer moeite mee en veel stress van. Ook gaat hij steeds vaker van huis om te werken.

Ik zelf voel dat ik op ben en uitgeput, maar als ik dat ben lijkt het wel of hij mij ontvlucht. Wat kan ik er aan doen? Moet ik accepteren dat hij zich niet aan afspraken houdt? Mijn inzicht vindt hij het onzin en ik zeur volgens hem om kleine dingen. Ik heb gevoel dat alles om hem heen draait in plaats van om het gezin.

Antwoord

Beste mevrouw,

Zal ik eens beginnen met een boude uitspraak? Hoe meer u ‘zeurt’, hoe meer uw echtgenoot u ‘ontvlucht’. Ik gebruik uw eigen woorden, ziet u dat? En ja, daar krijgt u zelf dan weer stress van en moeite mee!

Actie is reactie, ook in een relatie. Het is simpelweg zo, dat ú het gedrag van uw man niet kunt veranderen. Niet met boosheid. Niet met het laten zien van moeheid. Niet met het uiten van teleurstelling. Niet door zich bedrogen te voelen. Oh, zeker, ìk begrijp uw houding heel goed. Vind het zeer herkenbaar, want ik heb het vaker gehoord! Maar dat brengt geen oplossing. Laten hóren aan uw man door uw manier van praten (boos, moe, verwijtend, enzovoort) gaat niet helpen.

Wat dacht u van dáden? Ik weet niet of uw man daar gevoelig voor is, maar u moet daadwerkelijk laten zíén dat het u ernst is, en géén gezeur. U noemt het voorbeeld van ‘op tijd thuis voor het eten’. Ga daar eens ànders mee om, bijvoorbeeld door gewoon op uw tijd te gaan eten met de kinderen. Komt manlief later thuis, dan is de prak óf op óf koud geworden. Hij moet voor zichzelf zorgen als hij alsnog wil eten. U gaat verder met úw bezigheden: afruimen, kinderen naar bed, etc. 

U zegt op dat moment niets van ‘te laat’, maar ruimt naderhand zíjn spullen niet op. Leest papa bijvoorbeeld de kinderen voor op de rand van het bed, geef hem het boekje in handen en vraag of hij dit ritueel voorrang verleent boven het koudgeworden eten. Rustig, weloverwogen, zonder stemverheffing. Snapt u waar ik heen wil? Ú neemt de verantwoording voor uw manier van leven, zodat hij zíét wat voor u en voor het gezin belangrijk is. Erover praten kan natuurlijk op een ander tijdstip. Op een rustig moment. Misschien pas na enige tijd, waarin ú op een evenwichtige manier gewoonweg volhoudt! 

Het kan heel goed zijn, dat uw echtgenoot dit allemaal prima vindt en dat hij uw ‘nood’ niet ziet. Dan wordt het tijd voor àndere strategieën. Maar daarover een volgende keer... schrijft u maar eens of dit stellen van grenzen door u en deze veranderde houding van u (een beetje) heeft geholpen!

Nog dit: ik zeg niet, dat u maar moet accepteren dat hij zich niet aan zijn afspraken houdt! Zeker niet. Eerder het tegendeel! Afspraak is afspraak. Maar die maak je met z’n béíden, waarbij ieder water bij de wijn zal moeten doen. En waarbij béíden verantwoordelijkheid leren dragen voor de uitvoering er van. Zoals ik uw brief gelezen heb, ziet uw man de verantwoordelijkheid die híj heeft als echtgenoot en als vader op een àndere manier dan dat ú dat ziet. Dat vraagt in eerste instantie veranderend gedrag van ú, zodat híj daardoor mee verandert!   

Marijke Rots

C. M. Chr. Rots - de Weger

C. M. Chr. Rots - de Weger

  • Geboortedatum:
    18-02-1947
  • Kerkelijke gezindte:
    Christelijk Gereformeerd
  • Woon/standplaats:
    Aalten
  • Status:
    Actief
  • Bijzonderheden:

    Marijke leverde op 25-05-2017 haar 1000ste antwoord in de vragenrubriek af. Lees hier het jubileuminterview.

Tags in dit artikel:

relatieproblemen
7 reacties
bootje
25-02-2020 / 20:24
Sterkte!
Maaik
25-02-2020 / 22:19
Heel herkenbaar, ooit wachte ik ook altijd op mijn man met het eten met alle frustraties en ruzies die er bij kwamen kijken, tegenwoordig begin ik op een vaste tijd, dit geeft veel meer rust. Al vind ik het nog vaak moeilijk om consequent te zijn. Als mijn man zegt ik kom zo (en dat duurt gerust een half uur, nog een telefoontje en oh jah dan moet hij echt nog naar het toilet) Dan wacht ik vaak met de hoop dat zo 5 min is (dat betekent voor mij zo) en dan ga ik de kinderen zelf op bed liggen. Vaak voelt mijn man zich achteraf schuldig (of niet) dat hij te laat komt en de kinderen al liggen. Maar ik heb wel een ritme en hoef niet steeds te wachten. Bedenk dat het geen onwil is, maar dat ze zich gevangen voelen als je ze een tijddklok op leg. Vandaar wegvluchten
bootje
25-02-2020 / 22:50
Geen onwil... zal best zo zijn bij die of gene en in bepaalde situaties. Maar ik heb en zie geregeld mannen die ‘nog even’ kletsen/wat drinken etc. Nadat mij al lang duidelijk is dat er een thuis wacht. En alle prioriteiten qua werk wel zijn afgerond. Ik kijk, zwijg en denk er het mijne van.
Maaik
26-02-2020 / 07:47
Tsjah, iedereen is anders.
Iboi
26-02-2020 / 14:33
Ik vind het niet meer dan normaal dat uw man zich in zou moeten zetten om op tijd te zijn bij het eten/.../.... Dat is wat je je kinderen ook wil leren en hen daarin wil opvoeden (zo ben ik het gewend). Daarnaast is het begrijpelijk dat je kinderen volgens een ritme de dag door wil laten komen. Is het een idee om zelf af en toe een dag weg te gaan en dat uw man dan verantwoordelijk is voor de zorg van de kinderen? Dan ervaart hij zelf een keer sterker waarom afspraken/ritmes nodig zijn.
rp
27-02-2020 / 17:03
Fantastisch advies! (Ik zeg dit als man die moeite heeft met afspraken.)
Justinus
29-02-2020 / 15:44
Wel herkenbaar die situatie. Maar ook wat mevrouw Rots zegt!!
Ik heb het ook meegemaakt... Een oplossing werd voor mij: na 16:00 uur geen afspraken meer. Op tijd vertrekken naar huis werd mogelijk.
Echter: iets wat je niet in de hand hebt is het verkeer/de files.
Daarom bij ons: vaste tijd om te beginnen te eten en dan evt. maar ná-eten!
Heeft geholpen>

Terug in de tijd

Afgelopen zondag was Zondag 46 van de Heidelbergse Catechismus aan de beurt. Uit de preek maakte ik op dat alleen Gods k...
geen reacties
24-02-2010
Sinds kort (twee weken) heb ik een nieuwe baan als maatschappelijk werker bij een zorgorganisatie. Maar het gaat uiterst...
3 reacties
25-02-2015
Over een paar maanden hoop ik te gaan trouwen. Nu heb ik een vraag, misschien een gekke. Mijn vriend en ik zijn nog nooi...
15 reacties
24-02-2014
website-ontwikkeling door webdevelopment by Accendis
design website door design website by Mooimerk
hosting website door hosting website by STH Automatisering