Nieuwsgierig naar God en Bijbel

Ds. A. de Lange / 8 reacties

26-03-2018, 13:06

Vraag

Ik ben midden-dertig en vorig jaar begonnen met lezen van de bijbel, uit nieuwsgierigheid. Ik ben dus geen christen (ik ben eigenlijk ‘niks’). Ik ben gewoon begonnen bij het begin en moet toegeven dat ik het na enige tijd wel lastig vond om door te lezen. Ik vond God heel erg intimiderend en streng en ik ben toen gestopt met lezen. Dit jaar (2018) ben ik opnieuw begonnen, maar nu in het Nieuwe Testament (heb dus een heel stuk overgeslagen). Ik vond het erg interessant en leerzaam en merkte dat ik er elke dag naar uitkeek om de Bijbel weer open te slaan.

Een christelijke penvriendin uit Amerika, die ik al wel eens vragen had gesteld over het een en ander, stuurde mij een link met preken van hun kerk. Het is een serie over Mattheus. Ik heb er enorm veel aan, het helpt me de teksten en lessen van Jezus te begrijpen en ze in onze tijd te plaatsen. Ik luister er met plezier naar. Niet alles sluit precies aan bij wat mij persoonlijk bezighoudt, maar andere delen zijn zo raak en herkenbaar dat ik er bijna emotioneel van word.

Ik merk dat ik langzaam overweeg om hier meer mee te doen in mijn leven, maar ik weet niet zo goed hoe. Ik weet niet of ik iets moet opbiechten aan Jezus en zo ja wat dan en hoe. Ik durf niet zo goed te bidden, want ik heb al zo veel in mijn leven waar ik dankbaar voor mag zijn. Dus ik vind het niet terecht dat ik nog ergens om vraag. Ik heb nu toch wel aan Jezus gevraagd of Hij naast me wil zitten en met me wil meelopen, of ik dat met Hem mag meelopen. En dat bracht een lach op mijn gezicht. Ik vind God nog steeds intimiderend en heb moeite om te begrijpen hoe God en Jezus één zijn. Ik ontvang graag tips van jullie.

Antwoord

Beste vraagsteller m/v(?),

Fijn dat je de Bijbel gepakt hebt. Je maakt mee dat de Bijbel jou aan het ‘pakken’ is. Dan krijg je eerst vaak mèèr vragen dan je al had. Dat is niet erg. Het proces waarin je bent gekomen is wat de Bijbel noemt: God zoeken. En als mensen God aan het zoeken zijn is daar vaak al meer van God in dan ze zelf bekijken kunnen. Ik zou me niet verbazen als je over een poosje zegt: God was toen al naar mij op zoek. 

Je verlangt naar wat handvatten, antwoorden, wegwijs. Ik haak in op een paar punten in je schrijven:

1. De kernvraag, waar je ook zelf tegen aan loopt is: Wie is God? Jij hebt in je eerste kennismaking met de Bijbel gedacht dat God intimiderend en streng is en dat vind je nog steeds. Ik kan me voorstellen dat je dat idee in eerste instantie hebt gekregen. Maar ik zou zeggen: kom gerust dichterbij. Het is met God net als bij een waakhond: van een afstandje zou je bang van hem worden. Maar wat de waakhond tekent is dat hij goed is voor zijn baas en het hele gezin, streng is tegenover elementen die een gevaar voor hen betekenen. En zie dan eens hoe de kleinste van de familie rustig tegen de hond aankruipt en dan zelfs heerlijk in slaap valt. Het belangrijkste dat we van God geloven is dat Hij GOED is. Maar dan wel op een rechtvaardige en machtige manier. Nee, God is niet klein. Hij is ontzaglijk. Niet te bevatten voor ons mensen met al onze beperktheid. Hij heeft ons nota bene gemaakt!

2. Lezend in het Nieuwe Testament ben je Jezus tegen gekomen. En je bent zeer door Hem aangesproken. Hoe is de verhouding tussen God en Jezus, vraag je je af? Als je Mattheus, Markus, Lukas en Johannes doorleest -en de vele brieven die volgen- merk je dat we God tegenkomen als Vader, Zoon en Heilige Geest. De kerk heeft dat op noemer gebracht als de drie-eenheid van God.  Het is lastig om dat precies in kaart te brengen, maar de feiten zijn: er is één God, en die ene God is drie Personen. Alle drie die personen zijn God, maar niet los of apart van elkaar. Ze zijn samen en ze zijn één en nooit apart van elkaar of zonder elkaar. Liefde is het wezen van God en liefde tekent de verhouding tussen Vader, Zoon en Heilige Geest. De Zoon is mens geworden – in de weg van geboorte en tegelijk God gebleven. Zo heeft God in Hem de brug geslagen over de kloof die door de zonde van ons mensen geslagen is. Centraal in de verzoening die Jezus Christus heeft bewerkt staat Zijn kruislijden en opstanding uit de doden. 

3. Ik begrijp dat je je afvraagt hoe je verder kunt komen in een persoonlijke kennismaking/ontmoeting met God. Je wilt bidden, maar je vindt om dingen vragen eigenlijk wat gênant, omdat je al zoveel hebt om dankbaar voor te zijn. Ik zou je willen aanmoedigen om verder te gaan, waar je zoals je schrijft al mee bezig bent:  je vraagt (zoals ik het even met andere woorden weergeef) Jezus  bemoeienis, nabijheid, leiding en sturing. Dat is een goed begin. Blijf de Bijbel lezen. Je zult vanzelf merken dat Jezus je steeds dieper in het leven met God meeneemt. Want om het leven met God draait het bij Jezus vooral. Alle regels en adviezen die Hij ons geeft vinden hun oorsprong in de opvatting dat God ons heeft gemaakt en dat Gods weg voor ons de beste is. Verder kennismakend met Jezus zul je ook steeds meer zicht krijgen op de nood en de schuld van ons menselijk leven. Dat is dat wij de God die ons voor Zichzelf geschapen heeft kwijt zijn geraakt en dat wij de vervreemding van Hem normaal vinden. De kern van Jezus leven en sterven en opstaan is dat Hij daarmee ‘een verzoening voor onze zonden’ geworden is. 

4. Ik zou zeggen: blijf in de Bijbel verder lezen. Een oud gedichtje van Jacob Cats laat de Bijbel dit zeggen -en het is waar- :
 
Lees mij vrij zevenmaal, 
Ja, zeventig maal zeven. 
Nog vat uw brein 't niet al 
wat in mij is geschreven. 
Hoe meer gij in mij zoekt 
Hoe meer gij in mij vindt. 
Hoe meer gij in mij leest 
hoe meer gij mij bemint.

Een boekje dat kan helpen om de waarheden van de Bijbel logischer en dieper te kunnen plaatsen is: “Mere Christianity” – (Nederlandse vertaling: “Onversneden christendom”) van C. S. Lewis. Verder kan de praktische aansluiting bij een kerk of gemeente in je omgeving je ook verder helpen. Ga wel na of de kerk waar je je bij aan zou sluiten ook echt de behoefte heeft om te leven bij de Bijbel als bron en norm voor het leven met God en de weg voor ons bestaan. Dat is niet bij alle kerken even sterk. Wanneer je zo’n Bijbelgetrouwe gemeente vindt, vraag dan gewoon een gesprek aan met de voorganger en vertel hoe je erin staat. Ik wens je bij je verdere zoektocht de zegen en de leiding van God toe. 

Misschien zijn er lezers die aan mijn adviezen nog wat goede adviezen willen toevoegen. Welkom! Alleen, wil ik u/jou als je reageert vragen om deze zoeker te helpen met hoofdzaken en niet op het spoor van bijzaken te gaan.  

Ds. A. de Lange,
Nieuw-Lekkerland

Ds. A. de Lange

Ds. A. de Lange

  • Geboortedatum:
    06-03-1960
  • Kerkelijke gezindte:
    PKN (Hervormd)
  • Woon/standplaats:
    Nieuw-Lekkerland
  • Status:
    Actief

Tags in dit artikel:

God zoeken
8 reacties
Race406
26-03-2018 / 13:54
Goed advies van de ds. aan de reageerders! Laten we de bijzaken maar laten in dezen.
Vraagsteller/-stelster: blijven lezen in de Bijbel! Mocht je meer info willen of vragen willen stellen dan is mijn mailadres bekend bij de redactie.
Spiderman
26-03-2018 / 19:36
begrijp wel dat het taai was ; dat eerste stuk leviticus deuteronomium etc
maar Genesis begint wel met de uitleg over hoe alles zo gekomen is zoals het nu is ; en dan komt exodus etc en de hele geschiedenis van het volk Israel.
Kan me niet echt voorstellen dat je God , die regelmatig zijn volk moet redden en redt , niet beter bent gaan begrijpen ; en de reden waarom er in Israel dierenoffers werden gebracht ? die verwezen naar het offer van Jezus ?
Je kunt helemaal niets begrijpen van het NT als je niet het OT daarbij betrekt.
God is streng maar ook liefdevol en Jezus zegt : wie mij heeft gezien heeft de vader gezien dus hoe kan het dat God zo anders lijkt volgens jou in het OT ? Begin nog eens opnieuw en gebruik een bijbelstudie hulpmiddel.
Broodkruimel
26-03-2018 / 20:44
Grappig, bij mij was het juist omgekeerd. Ik heb veel moeite gehad met de radicaliteit en felheid van Jezus. Ik dacht dat ik in Zijn ogen nooit goed genoeg zou kunnen zijn. Dat kon ik moeilijk verbinden met de liefdevolle God van het Oude Testament, die goed voor je is als je maar je best doet om rechtvaardig te leven.
Inmiddels weet ik dat Jezus mij ook accepteert zoals ik ben en dat ik het inderdaad nooit goed genoeg kan doen. Anders zou ik Hem ook niet nodig hebben.
Niagara
26-03-2018 / 22:08
Wat mooi dat je al zoveel hebt om dankbaar voor te zijn!
Je mag weten dat bidden veel meer is dan een verlanglijstje bij God neerleggen. Een goed voorbeeld van welke dingen God graag ziet in een gebed kun je halen uit het gebed dat Jezus ons heeft geleerd, het 'Onze Vader' (te vinden in 2 evangeliën; Mattheus 6 vers 9-13, en Lucas 11 vers 2-4):
Onze Vader in de hemel,
Uw naam worde geheiligd
Uw koninkrijk kome
Uw wil geschiede in de hemel en hier op aarde
Geef ons wat we vandaag nodig hebben
En vergeef ons onze schulden
Zoals wij anderen vergeven
En leid ons niet in verzoeking,
maar verlos ons van het kwaad.
Want van U is het koninkrijk,
de kracht,
en de heerlijkheid
tot in eeuwigheid!
Amen

Het begint met aanroepen van God, en aan de woorden die Jezus daar gebruikt zie je al wie God is, namelijk je Vader in de hemel. Dit laat twee dingen van God zien die belangrijk zijn om te weten: God is ver weg én dichtbij, want Hij is groot én goed. Dit is belangrijk om te onthouden. Als je alleen denkt dat God groot is, iemand die alles kan, alles bestuurt en alles van je weet, is dat heel angstaanjagend. Want wat nou als die machtige God niet zoveel om jou geeft? Dan wordt het een grote, enge dictator, die zomaar allerlei nare dingen met je zou kunnen doen als Hij daar zin in had.
Als je alleen denkt dat God goed is, dan kan Hij wel liefdevol zijn, maar heeft dat heel veel zin als Hij niet groot en sterk genoeg is om daarmee te kunnen zorgen voor jou? Als hij jou wel wil helpen, maar niet kan redden omdat Hij daar dan niet sterk genoeg voor zou zijn?
Nee, God is groot én goed, en dat is een heel geruststellend weten. Daardoor kun je op God vertrouwen.
Hij weet alles wat er gebeurt is, alles wat er gaat gebeuren, kent jou door en door (lees maar eens in Psalm 139), nog beter dan je jezelf kent, dit noemen we Alwetendheid.
God is ook Almachtig, dit betekent dat Hij alles in de hand heeft. Hij kan alles. Hij heeft de hemel en aarde gemaakt en alles wat erin is (dit lees je in Genesis 1). Als God dat wil kan Hij de zon en maan een dag laten stilstaan (zoals hij deed in Jozua 10:13-14), om maar even een voorbeeld te noemen van Zijn grote macht.
De combinatie van almacht en alwetendheid laten wel zien hoe groot God is.
God is echter ook goed, gelukkig maar.
God blijft betrokken bij zijn schepping, het is niet zo dat hij de wereld schiep en ons toen verder maar aan ons lot overliet. Hij heeft de wereld geschapen met een plan, namelijk dat wij allemaal God de eer zouden geven.
Deze bedoeling is in ons allemaal terug te vinden, omdat we met deze bestemming geschapen zijn. Dit merk je bijvoorbeeld aan dat we nog steeds de neiging hebben om iets of iemand 'de hemel in te prijzen'.
Nu doen we dat bijvoorbeeld met popidolen, onze kinderen of partner, bepaalde producten, we idealiseren politieke ideeën of religies, gevoelens, van alles geven wij eer. Met eer geven bedoel ik dat je het ophemelt, zegt dat het goed is en de slechte kanten niet ziet/benoemt. Je merkt helaas, dat dit niet goed is bij alles wat niet God is.
Van God is het goed om Hem te prijzen zonder slechte kanten te benoemen, omdat Hij ook geen slechte kanten hééft. Daarom kan Hem prijzen geen kwaad (maar juist veel goeds). Je hoeft dus niet te liegen om Hem groot te maken/houden.
Mensen gaan er echter aan kapot. Omdat mensen en ideeën niet de status en verantwoordelijkheid van God aankunnen. Elk mens heeft ook fouten en kan niet perfect zijn, elk idee heeft ook slechte kanten en is niet werkelijk 'ideaal'. Als je dat er wel van gaat verwachten stel je er te hoge eisen aan, wat mensen niet kunnen volhouden. Als je ideeën verhoogt tot 'het perfecte plaatje' ga je vaak (ongewild) andere ideeën demoniseren. Dit leidt tot discriminatie, leugens en ontwrichting van relaties en soms zelfs maatschappijen.
Wat is hier nou misgegaan? God schiep ons met het vermogen tot vereren om Hém te vereren, en Hij zag dat het goed was (Genesis 1). Helaas kan je in Genesis 3 lezen hoe de mens tot zonde verleid werd: de slang (duivel) zei tegen de mensen dat zij als God zouden zijn als zij van de vrucht zouden eten. Het vereringsvermogen van de mens werd dus omgebogen tot zichzélf de eer gaan geven. Hiermee kwam de zonde in onze wereld. Dit is ook waarom God in de tien leefregels die Hij zijn volk Israel gaf in Exodus 20, begint met: 'Ik ben de Here, jullie God, die jullie bevrijdt heeft uit de slavernij. Dien naast mij géén afgoden.'
Zonde wordt in de bijbel vaak aangeduid als in slavernij leven, dit zie je in onze taal ook wel terug in woorden als 'verslaving'. Op het moment dat je God (de goede meester) niet gehoorzaamt, ben je slaaf van een slechte meester die niet het beste met je voorheeft, want alle zonde leidt tot ellende, of sterker nog: de dood. Dit kan dood zijn van huwelijken, vriendschappen of andere relaties, maar ook van je geweten (na een eerste leugen gaat de tweede een stuk makkelijker), je geloof etc.
Maar wat je in die tekst uit Exodus ook goed ziet is Gods goedheid: Hij wil ons bevrijden! Hij wil het er niet bij laten dat onze mooie levens en de goede intentie waarmee Hij ze schiep, bevuild zijn met zonde (een definitie van zonde is 'het doel missen'). Nee, Hij wil ons eruit helpen! Hij wil graag dat we weer tot ons doel komen: Hem de eer geven. En Hij, de Alwetende God die ons zelf geschapen heeft, weet dat wij daar ook gelukkig van zullen worden. Want, zeg nou zelf, wij mensen weten niet altijd waar wij nou echt gelukkig van worden. We jagen soms de ene na de andere gril na, maar vinden vaak niet echt vervulling, alleen tijdelijke bevrediging die vaak een nog grotere leegte achterlaat nadat de kick voorbij is. Soms verdoven we onszelf zo erg dat we niet eens meer door hebben dat we ons leeg voelen. In een 24-uursmaatschappij is altijd wel afleiding te vinden, er is bijvoorbeeld altijd wel wat te koop/te zien/te doen op internet. Maar de behoefte daarachter is nooit voorgoed vervuld, we blijven altijd weer zoeken naar nieuwe kicks of verdoving. Maar dit is geen echt geluk.
Maar wie weet nou eigenlijk wel waar wij gelukkig van worden? Kun je een beter iemand om dat aan te vragen bedenken dan degene die ons gemaakt heeft?
Hij heeft het antwoord: 'Ga een relatie aan met Mij! Ga doen waar ik je voor bedoeld heb en zet Mij op de eerste plaats in je leven'. Hoe dit moet, kun je aan Jezus zien. Heel Jezus' leven is een voorbeeld van hoe God wil dat wij leven, wat Zijn bedoeling was hoe wij zouden zijn. En wat zie je nou als rode draad door heel Jezus' leven? Hij diende God en Zijn medemens.
Weet je hoe bijzonder dit is? Hij was God! Maar in plaats van hoog op Zijn troon in de hemel te blijven zitten, kwam Hij naar ons toe als mens. En waarom? Niet om hier op aarde zijn koningschap op te eisen, hoewel Hij dat makkelijk had kunnen doen. Maar nee, Hij kwam naar de aarde om ons mensen te dienen. Kun je je dat voorstellen? Een God, zo'n grote God, die als hulpeloos klein babytje geboren wordt? Die zich zo klein maakt als een mens, omdat Hij zoveel van ons houdt dat Hij ons wil redden? Dat Hij ons laat zien hoe God wil dat wij leven, zodat er weer hoop voor ons is! Dat wij niet meer overgeleverd hoeven te zijn aan een ellendig leven in zonde, maar dat er een redding uit is.
Er is nog een stukje wat voor het begrijpen van de reden van Jezus komst van belang is, namelijk dat God rechtvaardig én genadig is.
Dat God rechtvaardig is houdt in dat Hij zonde en kwaad niet ongestraft laat. Hij vindt het heel erg dat er zonde gebeurt, dat Hem verdriet wordt gedaan. In het oude testament heb je hier al veel over kunnen lezen, bijvoorbeeld in Exodus als het volk Israël in de woestijn rondtrekt. Als je die verhalen leest over het volk dat God elke keer weer ongehoorzaam is, merk je ook dat God wel straft, maar dat Mozes vaak als 'middelaar' optreedt, een soort van mediator. Namens God spreekt Mozes tegen het volk en vertelt hij hen wat God wil. Als het volk ongehoorzaam is, smeekt Mozes elke keer bij God om genade voor het volk. En je ziet dat God dan medelijden krijgt.
God is namelijk ook genadig. Hij wil graag een relatie met ons, zoals Hij wandelde met Adam in de tuin van Eden (Genesis 3:8), Hij wil aan ons laten zien wie Hij is (Romeinen 1:20) en ons bij zich hebben als Zijn kinderen (1 Efeziërs 1:4-5).
Omdat wij sinds de zondeval echter heel veel zonde doen, en niet volmaakt zijn, kon Gods rechtvaardigheid niet toestaan dat wij die relatie met Hem aangingen. Hij is zo volmaakt, dat Hij het kwaad niet kan toestaan. Zijn heiligheid verteert elke zondaar die in zijn nabijheid komt. Hij is te rein van ogen om het kwaad te zien (Habakuk 1:13). Dit is maar goed ook, want wie wil er nou een God die het niet erg vind welk kwaad mensen elkaar aandoen? Maar het creëert wel een probleem omdat wij mensen allemaal zonden doen. Wij kunnen daardoor niet de relatie met God krijgen waarvoor we bedoeld waren en die God graag wil en ons gelukkig zou maken. God is echter ook genadig, en wilde ook dat deel van Hemzelf rechtdoen. Hij vond het heel erg dat de schepping niet tot zijn doel kwam, en zag dat niet alleen Hijzelf, maar ook alle mensen eronder leden. Daar liet Hij het niet bij. Hij zou ze bevrijden. Maar hoe kon dat, zonder zijn rechtvaardigheid tekort te doen? Een rechtvaardig God kon toch niet zomaar zeggen dat al het kwaad opeens niet meer erg was en niet meer gestraft werd? Net zomin als een genadig God over Zijn hart kon verkrijgen die mensen maar aan hun lot over te laten omdat ze nou eenmaal zonde deden.
Daar komt de rol van middelaar terug. Mozes deed dat al een beetje, samen met de hogepriester, toen het volk Israël door de woestijn trok. De hogepriester bracht offers die 'zonder gebrek' moesten zijn. Dit waren doorgaans lammeren, duiven of runderen. Natuurlijk waren dieren nooit echt 100% zonder gebrek, de offers waren daarom ook niet voldoende om alle schulden te betalen en keerden steeds terug.
In de loop der geschiedenis zijn er meerdere mensen die een soortgelijke middelaarsfunctie hebben vervuld (koningen, priesters en profeten), maar ze verwezen allemaal door naar één persoon: Jezus. Hij was Gods grote reddingsplan voor de mensheid. Jezus was koning (Openbaring 1:5, Lucas 1:32), priester (Hebreeën 4:14) en profeet (Johannes 6:4) in één persoon.
Hij was God en werd mens. En Hij leefde een mensenleven zonder te zondigen. Hij diende God en de mensen. Hij deed alles zoals God het wilde. En toch werd Híj juist gestraft door aan het kruis te moeten sterven.
Hoe kon dit gebeuren? De enige mens die nooit iets verkeerd gedaan heeft moest lijden en sterven!
Het antwoord is: Het was Gods reddingsplan voor de mensen, en Jezus' ultieme daad van liefde voor ons. Jezus hield zoveel van ons mensen, ook al hadden wij Hem slecht behandeld, zelfs tot de dood aan toe! Hij wist dat het Gods wil was dat Hij de mensen zou dienen tot in de dood, en Hij gehoorzaamde.
Maar waarom vroeg God dit van Hem? Omdat Jezus' dood, de dood van een volmaakte onschuldige, zonder zonden, een groot genoeg offer was om Gods gerechtigheid tegemoet te komen. Jezus nam, hoewel Hij volmaakt was en totaal geen straf verdiende, vrijwillig de straf voor al onze zonden op zich. Hij werd daadwerkelijk door God verlaten toen Hij aan het kruis hing (Mattheus 27:45-46). Dat is de straf die wij verdienden door alles wat wij verkeerd hebben gedaan: door God verlaten worden.
Jezus was Gods Zoon, en Hij was zelf God. Het was dus niet een makkelijk offer voor God, om Jezus maar even te laten boeten voor onze zonden. Hij gaf er Zichzelf voor! Dat is genade! Hij had zoveel medelijden met ons, zoveel liefde voor ons, dat Hij Zichzelf gaf om voor onze zonden te betalen. En daardoor rekent God ons onze zonden niet meer aan, als wij beroep doen op Jezus als onze middelaar. Als wij fouten maken, mogen wij naar God toe gaan (bidden), het Hem eerlijk vertellen en Hem vragen ons te vergeven. Lees 1 Johannes 9 maar eens, daar staat dat God als wij onze zonden eerlijk vertellen, ons vergeeft en reinigt van alle kwaad. Hij kijkt dan niet meer naar wat wij deden, maar naar wat Jezus voor ons heeft gedaan. Alles wat Jezus verdient heeft krijgen wij. Hij kijkt naar ons alsof wij zo hebben geleefd als Jezus. Wat een groot geschenk!

Dat was even een heel stuk uitleg over wie God is en wat Hij voor ons deed.
Ik zal nu verder gaan met de tweede deel van het 'Onze Vader' (en proberen het nu wat korter te houden :) )

'Uw naam worde geheiligd
Uw koninkrijk kome
Uw wil geschiede, in de hemel en op aarde'
Die woorden worde, kome en geschiede lijken een beetje raar. Die werkwoordsvorm betekent eigenlijk dat je bidt dat het zal gebeuren. Je zegt ermee: ik vind dat het U toekomt, dat U het verdient, God, en het zal heel goed voor iedereen zijn als dat gebeurt. U verdient dat Uw naam geheiligd wordt (Zijn naam heiligen betekent dat de mensen God de eer geven die Hem toekomt). U verdient als koning onthaalt te worden. U verdient dat Uw wil gebeurt. Het zal ook heerlijk voor ons zijn als al deze dingen gebeuren. Wij komen tot ons doel als we God de eer geven, Hem koning laten zijn in ons hart, als alles gebeurt zoals Gods plan is. Als je weet hoe God is, hoe goed zijn plan is en hoe fijn het is Hem als je God en koning te erkennen en vereren, dan wíl je deze dingen ook heel graag. Daarom bid je dat ze zullen gebeuren.

'Geef ons wat we vandaag nodig hebben
en vergeef ons onze schulden
zoals ook wij anderen vergeven.
En leid ons niet in verzoeking
maar verlos ons van het kwaad"

Nadat je je eerst op God gefocust hebt, op wie Hij is en Zijn wil voorop hebt gezet, mag je ook bidden dat God jou voorziet in je dagelijkse behoeften. Het is de bedoeling dat je God vertrouwt en je afhankelijk weet van Hem. Als je Zijn kind bent, mag je Hem vragen om alles wat je nodig hebt. Hierover kun je lezen vlak achter het Onze Vader in Lucas 11:9-13. Omdat je op Hem vertrouwt hoef je niet te vragen om je te voorzien in eten voor een jaar, om het maar alvast verzekerd te hebben. Het mag heel concreet in vertrouwen dat God je vandaag geeft wat je vandaag nodig hebt, en gaat ervan uit dat je morgen weer in vertrouwen naar Hem toe zult gaan om het voor die dag te vragen. Lees hierover maar Mattheus 6:19-34. Dit staat opnieuw direct na het Onze Vader. Blijkbaar was dit hetgeen waarvan Jezus dacht dat de mensen het meest expliciet uitleg nodig hadden. Ook in Mattheus 7:7-12 staan nog mooie dingen over dit onderwerp.
Over het vergeven zegt Jezus veel in Mattheus 18:21-35. Jezus heeft ons het goede voorbeeld gegeven. Hij heeft ons een gigantisch geschenk gegeven door ons te vergeven voor al onze zonden, terwijl Hij er zwaar onder geleden heeft. Als iemand het recht heeft iets van ons terug te vragen voor zo'n offer, is Hij het wel. Maar wat Hij vraagt, is dat wij net als Hij worden. Dat wij mensen die ons iets aandoen ook vergeven. Want, zoals je in de vergelijking in Mattheus 18 ziet, de schuld die wij bij Hem hadden was veel groter dan de schuld die anderen bij ons hebben. En als Hij ons dat allemaal kwijtscheldt, wie zijn wij dan om andere mensen nog te vergelden voor hun kwaad? God zegt: laat Mij uw wreker zijn (Romeinen 12:17-19). God is rechtvaardig en wijs, Hij kan een veel beter oordeel uitspreken dan wij ooit kunnen, want Hij weet wat er in ieders hart leeft, wat iedereens verborgen motieven zijn. Als wij toch niet vergeven en op enige manier wrok koesteren, gaan wij eigenlijk op Gods troon zitten. We zeggen dan dat wij het beter weten dan God. En dan begaan we weer zonde, geven we weer niet God de plek die Hem toekomt. Want God verdient het om de koning van jouw leven, jouw hart te zijn. En: Hij kan dat veel beter dan wij. Van krampachtig zelf de controle proberen te houden worden we heel ongelukkig. De controle loslaten en je overgeven aan Gods leiding geeft veel rust. Je hoeft jezelf niet kunstmatig hoog te houden en je plekje niet vrij te vechten in de wereld door boos te worden op anderen en angstvallig op je strepen te gaan staan, meer in jouw voordeel maar bij anderen absoluut geen voordeel van de twijfel geven. Je mag het loslaten en je medemens gaan dienen. Daarover lees je ook in Romeinen 12, net iets eerder in vers 9-16.
Over verzoekingen kan je veel lezen in het eerste hoofdstuk van Jacobus.
Wat is een verzoeking precies? Dit kun je onder andere zien in Mattheus 4:1-11, Lucas 4:1-13 en Marcus 1:12, waar Jezus door de duivel op de proef wordt gesteld. Je ziet dat Jezus eerst een geestelijk hoogtepunt ervaart (Hij wordt gedoopt door Johannes de Doper en raakt in vervoering door de Heilige Geest) en daarna op een moment dat Hij verzwakt is (Hij heeft 40 dagen niets gegeten, gevast, en is alleen in de woestijn) komt de duivel naar Hem toe. Hij probeert Jezus te verleiden tot het doen van zonde. Je ziet hoe hij dat doet: Hij gebruikt dingen die in de bijbel staan, maar legt ze op zo'n verkeerde manier uit dat ze het laten lijken of het is wat God zegt, maar eigenlijk je verleiden tot het doen wat je zelf wil, wat jouzelf de eer geeft: zonde. De duivel spreekt meestal halve waarheden, waardoor het voor ons moeilijk te ontmaskeren is. Een goede vraag om jezelf te stellen als je verzocht wordt, is jezelf afvragen: tot wiens eer is die nou eigenlijk ten diepste? Jezus had ook kunnen denken: 'Ja, natuurlijk verander ik die stenen wel in brood. Ik ben toch God, ik kan dat.' Hij kon het zelfs zo keren dat Hij ervan had gemaakt: 'Nou, ik ben toch zelf God? Dan is het toch ook tot Mijn eer als ik dit doe?' Maar nee, Jezus had maar al te goed door wat hier gebeurde. Het was het idee van de duivel om dit te doen, en ideeën van de duivel, daar moet je nooit naar luisteren. Ze zijn áltijd slecht. Want de duivel heeft zichzelf als enige doel gesteld om alles wat God mooi gemaakt heeft te verpesten. De duivel probeerde Jezus te verleiden tot zonde, zodat het hele offer van Jezus niet meer zou werken.
Nu zijn verzoekingen voor ons mensen gelukkig niet met het gevolg dat de hele mensheid verloren gaat, dat zou namelijk een te grote verantwoordelijkheid voor ons zijn en Jezus was niet voor niets God, alleen daardoor kon Hij die verantwoordelijkheid aan. Maar verzoekingen zijn wel degelijk een gevaar voor je eigen redding. De duivel fluistert namelijk vaak allerlei leugens in die hij voor doet komen alsof het je eigen gedachten zijn, of zelfs alsof dat iets is wat God tegen je zegt. Hij doet alles om je te verleiden tot het doen van dingen die tegen Gods wil ingaan. Dit is best angstaanjagend. Gelukkig hebben wij een God die veel sterker is. Dus als wij verzocht worden mogen wij God altijd bidden om wijsheid, onderscheidingsvermogen en kracht. Als wij Gods kind zijn, mogen wij uit Jezus' naam spreken. En de naam van Jezus is al sterk genoeg om de duivel en zijn volgelingen te laten sidderen (lees Marcus 5:1-20 maar eens, en Handelingen 16:18).
Hoewel in Jacobus 1 staat dat degene die beproevingen doorstaat zich gelukkig mag prijzen omdat Hij met het eeuwige leven beloont wordt, mogen wij toch bidden dat God ons niet in verzoeking leidt maar van het kwaad verlost. Dit zal Hij uiteindelijk ook doen, als Jezus terugkomt (hier kun je meer over lezen in Handelingen 1:10-11, Openbaringen (dat is wel een erg ingewikkeld bijbelboek om mee te beginnen maar gaat in veel figuurlijke taal over de toekomst: Jezus' terugkomst en de nieuwe hemel en aarde waarin alles volmaakt zal zijn.) en ook in Mattheus heeft Jezus het zelf al even over de toekomst: Mattheus 7:13-27 zegt al veel over Jezus' koninkrijk dat zal komen, en ook Mattheus 24 gaat over Jezus' terugkomst. Het is oké als je hier nog niet zoveel van snapt, veel van het taalgebruik leer je beter begrijpen naarmate je de bijbel vaker bestudeert. Ook is er een deel wat mensen nog steeds niet goed begrijpen en op heel veel verschillende manieren uitgelegd wordt door verschillende mensen. Toch is het mooi om te lezen, omdat alles wat je wel snapt genoeg aanwijzing geeft over dat God een goede toekomst voor ons gereedmaakt als wij Hem volgen. Daarin zullen wij volmaakt zijn, en verlost van het kwaad: hetgeen waar we in het Onze Vader om bidden.

'Want van U is het koninkrijk,
de kracht,
en de heerlijkheid
tot in eeuwigheid!'

Met dit gedeelte belijd je eigenlijk dat je al deze vragen aan God toevertrouwt omdat alles van Hem is. Je eert Hem met deze woorden. God is de eigenaar van heel de hemel en aarde, Hij is koning. (Als je meer woorden zoekt om dit mee te belijden, Psalm 47 kun je lezen en/of zingen. Bij psalmen zingen denk je misschien: dat is niet helemaal mijn muziekstijl. Google maar eens, zoek op youtube of Spotify, er zijn allerlei bewerkingen van de psalmen in verschillende muziekstijlen. Makers van moderne bewerkingen zijn bijvoorbeeld de 'Psalmen voor Nu' en 'The Psalm Project'.)
God is een koning die alle macht heeft. Hij is sterker dan de dood! Die kracht straalt af op Zijn kinderen, wij mogen allemaal bescherming bij God zoeken, bij Hem schuilen (psalm 91). Ook zal Hij ons allemaal koningen laten zijn op de nieuwe aarde (Jesaja 61:3). Wij waren namelijk ooit bedoeld als kroon op de schepping, wij hebben in de oorspronkelijke schepping rentmeesterschap over de aarde gekregen. Dit betekent dat God de zorg voor de aarde aan ons mensen heeft toevertrouwt. Nu hoef ik het woordje klimaatverandering maar te noemen om je te laten snappen dat we dat door onze zonde allemaal verpest hebben. Daarom maakt God niet alleen ons nieuwe mensen met nieuwe harten (Romeinen 7 en 8 gaan hier over, en ook 12:2, het wordt in ouder vertalingen ook wel je oude en nieuwe natuur genoemd, of 'je gezindheid vernieuwen'), Hij maakt een nieuwe aarde waarin wij volmaakt zullen zijn, en het dan wél goed kunnen doen. Wij mogen dan koningen zijn ónder de Hoogste Koning: Jezus. Hij krijgt de hoogste eer. Want in het koninkrijk van God is het precies tegenovergesteld van in deze wereld: degene die zichzelf op de hoogste plaats zet wordt vernederd, maar wie zichzelf nederig opstelt krijgt de eer. Jezus heeft zich het diepst laten vernederen van iedereen, en zal daar de grootste Koning zijn. Als je voor Jezus belangrijk wilt zijn, dien God dan, en je medemens, maar God boven alles, je medemens slechts als jezelf. Want de nederigheid op deze aarde duurt maar even in vergelijking tot de eeuwigheid die Gods koninkrijk duurt.

Amen betekent zoveel als: Het is waar en zeker. Christenen zeggen dat vaak achter een gebed, maar ook als ze iets anders in waarheid willen bevestigen.

Nou, het is een lang verhaal geworden en het laat nog maar een klein stukje zien van wie God is en wat wij weten van Zijn plan. Als je vragen hebt laat je het maar horen, mijn email-adres is bekend bij de redactie. Heel veel zegen toegewenst in je verdere zoektocht, ik hoop dat je steeds meer mag ontdekken over hoe goed, groot, mooi en waarachtig God is!
Spiderman
27-03-2018 / 01:14
mits de reactie iets toevoegt
Nieuwkomer
27-03-2018 / 17:43
Hallo ds. De Lange en anderen,
Ik ben de vraagsteller uit het bericht en ik wil jullie hierbij hartelijk danken voor de tijd en moeite die jullie hebben genomen om te reageren.
Het boek van C.S. Lewis heb ik besteld!
Ik ga zeker door met lezen en leren. Al deze nieuwe informatie en inzichten geeft me positieve energie!
Spiderman
27-03-2018 / 18:38
Het boek van C.S Lewis is dat Mere Christianity?
Ik heb dat boek jaren geleden 3 keer beluisterd tijdens mijn werk ( 3x6 uur) maar beluisteren vond ik erg goed (als je echt geinteresseerd bent)
Het boek is een inleiding en overzicht van het christendom maar het is niet erg kritisch op datzelfde christendom.
Spiderman
27-03-2018 / 18:43
https://www.audible.com.au/pd/Non-fiction/Mere-Christianity-Audiobook/B00FGHQRFE
sorry was die link vergeten.
Ik vond die audio versie erg fijn.

Terug in de tijd

In mijn gezicht, naast mijn neus en midden op mijn wang, heb ik (een soort) bultjes die niet meer weggaan. Vetbultjes zi...
geen reacties
26-03-2011
Ik ben een een jongeman en wil graag het leger in. Ik draag echter een bril, dus het leger is helaas geen optie. Is het ...
geen reacties
26-03-2010
Ik ben al wat ouder en heb sinds enige maanden een relatie. Ik voel mij wel veilig en vertrouwd bij de ander en we kunne...
geen reacties
26-03-2008
website-ontwikkeling door webdevelopment by Accendis
design website door design website by Mooimerk
hosting website door hosting website by STH Automatisering