Doelloos leven (2)

Aan dominee Mulder, hartelijk dank voor uw mooie antwoord op mijn vraag in “doelloos leven”! Ik wil nog graag wat vragen stellen. Soms voel ik wel dat verlangen naar die Jezus die u beschrijft, de Zaligmaker van zondaren. Echter is dit verlangen ook vaak weg en lijkt het alsof er nooit iets geweest is van verlangen naar Hem en een inzicht dat deze wereld het geluk niet kan geven. Vaak bekruipt mij ook de gedachte dat ik gewoon somber ben en die somberheid aan zie voor iets dat God in mij werkt terwijl dat niet zo is. Daarnaast worstel ik ook met zelfbevrediging wat ik af en toe doe om me even gelukkig te voelen, maar uiteraard is dat geluk dat al snel weer over. Verder vind ik het soms fijn als ik de Bijbel lees en lees over Hem en welk bij Hem te vinden is. Maar vaak heb ik ook geen zin of lijkt het mij niets te zeggen. Wat moet ik nu?  Ik heb een beetje het idee dat ik niet gemotiveerd genoeg ben om Hem te zoeken en tegen mijn zonden te strijden! Aan de andere kant zijn deze zaken zoals lauwheid voor God geen belemmering weet ik met mijn verstand. Kunt u mogelijk hierin wat richting geven?

Dag vraagsteller,

Het is lastig om pastoraat per mail te doen. Liever zou ik je telefonisch spreken, maar goed ik probeer te reageren. Besef dat ik het moet doen met beperkte informatie.

Je schrijft over je twijfels en strijd. Is het van God of van mezelf? Ik lees dat het verlangen naar Christus er soms lijkt te zijn, maar op andere momenten totaal niet. Is dat vreemd? Nee. In de Psalmen lees je ook vaak over een dergelijke strijd. Ik noem als voorbeeld Psalm 42:10. Hoe kun je zeggen tegen God: mijn Steenrots. En direct daarna: Waarom vergeet Gij mij? Het geestelijk leven is geen constante lijn, maar kent op en neer. De duivel weet hier vaak handig op in te spelen en momenten van psychische zwakte weet hij te gebruiken voor zijn doelen.

Trouwens je moet oppassen dat je het psychische en geestelijke te veel uit elkaar haalt. Het valt zeker niet helemaal samen, maar het is ook niet van elkaar te scheiden. Wat ik verder lees, zou kunnen passen bij Romeinen 7. Lees dat hoofdstuk eens door en bid om de leiding van de Geest. Let vooral op vers 24 en 25. Ik kan je ook een preek hierover aanreiken die ik onlangs heb gehouden.

Met het voorgaande zeg ik niet dat het geestelijk gezien goed met je is. Dat kan ik niet beoordelen. Ik kan wel laten zien vanuit de Bijbel dat hetgeen je beschrijft Bijbels gezien niet vreemd is en zeker niet betekent dat het niet goed zal komen. Ik lees dat in zichzelf ellendige mensen verlost worden door Jezus Christus. Verwacht het alleen van Hem.

Hartelijke groet,
Ds. R. W. Mulder