De gelukkige zonde (2)

Geachte dominee Van den Brink. Dank u wel voor het beantwoorden van mijn vraag over “de gelukkige zonde”. Er is dus inderdaad sprake van een theologische gedachte/visie/theorie/leer? Het verraste me de naam van Rutherford te lezen. Was hij ook degene die het eerst met deze gedachte kwam? Mijn laatste vraag “hoe hier mee om te gaan” is niet beantwoord. Uw antwoord leek wat objectief te zijn. Mag ik nog vragen of we de mening van Rutherford kunnen/moeten onderschrijven of kunnen we er beter afstand van nemen?

Beste vragensteller,

Dankjewel voor je vervolgvraag.

Er is in de gereformeerde traditie uitvoerig gesproken over de vraag hoe we de verhouding moeten zien tussen Gods uitverkiezing en de val van de mens. Sommige theologen stellen dat Gods uitverkiezing betrekking heeft op mensen die gevallen zijn. Anderen daarentegen menen dat Zijn verkiezing betrekking heeft op mensen die zouden gaan vallen. De eerste positie heeft infralapsarisme, de tweede supralapsarisme. 

De gedachte van de felix culpa kun je in principe tegenkomen bij alle voorstanders van het supralapsarisme. Enkele voorstanders daarvan zijn Beza, Gomarus, Voetius, Witsius, Comrie; en onder de Engelse theologen Perkins, Rutherford, Goodwin, Owen. Rutherford was dus zeker niet de eerste. De uitdrukking komt expliciet voor bij Wolfgang Musculus, in zijn Loci Communes (1599).
 
Het is gebruikelijk de Dordtse Leerregels zo te lezen alsof zij het infralapsarische standpunt verwoorden. Echter, de formulering is bewust zo gekozen dat ook supralapsariërs de Leerregels kunnen ondertekenen. Elk van beide posities valt dus binnen de bandbreedte van het gereformeerde belijden.

Dus of je wel of niet de gedachte van de “gelukkige zonde” aanvaardt, hangt samen met je opvatting over supra- of infralapsarisme. Als je afziet van een keuze daarin (wat mij wijs lijkt in het geval van ieder die niet goed thuis is in de gereformeerde theologie van de zeventiende eeuw) hoef je ook niet te beslissen of je wel of niet instemt met het felix culpa.

Met vriendelijke groet,
Ds. G. A. van den Brink