Zingen tot Gods eer

Ds. M.F. van Binnendijk / 4 reacties

16-03-2017, 15:55

Vraag

Zingen tot Gods eer vind ik zo bijzonder, zo mooi. Sommige gebeden door middel van zang opzenden tot Hem. In het zingen tot Gods eer (vooral Psalm 68:10, 43:4, 89:1, 32:1 en 52:7) besteden wij onze adem aan het zingen voor Hem, aan de lofprijs voor Hem. Na alles wat Hij voor ons heeft gedaan, zouden wij Hem dan niet eeuwig danken en prijzen om wat Hij gedaan heeft?! Hoe moet ik de uitspraak “zingen is dubbel bidden” zien? Met eerbied gesproken: Is er gejuich in de hemel als je zo vanuit je hart tot God mag zingen?

Antwoord

Ik vind je vraag eerder een lofprijzing dan een vraag.
 
Het is inderdaad zo dat wij de levensadem van de Schepper in onze neusgaten hebben gekregen om -naast de dingen van het gewone leven- boven alles uit de Heere God lof toe te zeggen en te zingen. Ik voel mezelf op twee manieren bijzonder bevoorrecht. Enerzijds mag ik mijn (adem)stem gebruiken voor de verkondiging vanaf de kansel, in het jongerenwerk en in gesprek met de mensen van alle dag. Eens te meer beleef ik de kracht van mijn stem en adem wanneer ik zingend op een ándere manier Gods werken verkondig en zelf mag doorleven.

Dat laatste geldt voor mij enerzijds in de christelijke gemeente, wanneer er samen gezongen wordt en we -onder begeistert orgelspel- opgetild worden boven ‘het aards gedruis’... Maar dit geldt voor mij soms nog meer wanneer ik de geestelijke muziek mag verwoorden met mijn stem. Dit zingen op een hoger niveau raakt in mijn beleving niet zelden aan de bevinding die je tijdens de Woordverkondiging of het sacrament beleeft en deze overstijgt bij tijden het hier en nu, raakt zelfs aan de eeuwigheid.
 
Muziek en verkondiging gaan wat mij betreft hand in hand, waar en wanneer: 
-God als Schepper wordt grootgemaakt in al Zijn werk (“Herr, unser Herscher”, Johannes Passion, Bach);
-waar Christus in Zijn schuldverzoendend lijden geëerd wordt (“Durch dein Gefängnis, Gottes Sohn, muß uns die Freiheit kommen”, idem);
-waar de vergankelijkheid van de mens wordt uitgetekend (“Denn alles Fleisch, es ist wie Gras”, Deutsche Messe, Brahms);
-waar verlangend wordt uitgezien naar de eeuwige rust (“Requiem aeternam, dona eis Domine”; Fauré, Duruflé, Rutter); 
-en waar de Drieenige God in het werk van Christus de Messias mag worden verheerlijkt (“Halleluja”, Händel). 
 
Een oud orgelopschrift luidt: “Musica vitae aeternae preludium” (d.w.z. muziek is het voorspel van het eeuwige leven). Daar zit een kern van waarheid in. 
 
“Zingen is twee keer bidden.” Bidden komt bij ons doorgaans niet verder dan willen ontvangen. Zingen daarentegen is doorgaans willen geven!
 
Of de engelen juichen wanneer ik zing? Het zou zomaar kunnen. Maar zij juichen zeker en vooral (!) wanneer één zondaar zich bekeert en de weg naar het Eeuwige Vaderhuis heeft mogen vinden.
 
Ds. M. F. van Binnendijk, 
Hervormd predikant te Rotterdam

Ds. M.F. van Binnendijk

Ds. M.F. van Binnendijk

  • Geboortedatum:
    30-11-1963
  • Kerkelijke gezindte:
    PKN (Hervormd)
  • Woon/standplaats:
    Stadskanaal
  • Status:
    Actief
  • Bijzonderheden:

    Lees ook: het weblog 'Dominee in de bajes'

Tags in dit artikel:

zingen
4 reacties
Jeremiah
16-03-2017 / 19:26
Hoe moet ik de uitspraak “zingen is dubbel bidden” zien?

Dat is uiteraard alleen van toepassing op Gods kinderen. Een onbekeerde, iemand die buiten Christus is, kan niets doen tot eer en lof van God.
MFvanBinnendijk777
17-03-2017 / 15:06
Jeremiah, al begrijp ik waar jouw "statement" vandaan komt, ik proef er toch een zekere inperking in van Gods almacht.
Is de Heere niet machtig om zelfs uit stenen (die nog minder zijn dan mensen, die toch alle - wetend of onwetend - het beeld Gods in zich dragen) kinderen van Abraham te maken!?
Jeremiah
17-03-2017 / 15:35
@MFvanBinnendijk777

Zeker!

Maar de mens is sinds de zondeval natuurlijk geen beelddrager Gods - wetend of onwetend - maar een beelddrager van de Satan. Waarom zou God anders bekering en geloof eisen?
Omega
17-03-2017 / 23:16
Ho, wacht even @Jeremiah Ook na de zondeval is de mens beelddrager van God gebleven. Zegt het Woord: "Wie des mensen bloed vergiet, zijn bloed zal door den mens vergoten worden; want God heeft den mens naar Zijn beeld gemaakt" (Gen. 9:6). Dat is ook de reden dat God volmaakte gehoorzaamheid van ons blijft eisen. En daardoor blijft onze doelbestemming de hemel en niet de hel (die gemaakt is voor de duivel en zijn engelen). En juist doordat we beelddrager van God zijn gebleven is het mogelijk om zalig te worden, i.t.t. dieren. Door de val is de mens wel de gemeenschap met God en Zijn liefde verloren, maar niet Zijn zorg. "Want hiertoe arbeiden wij ook, en worden versmaad, omdat wij gehoopt hebben op den levenden God, Die een Behouder is aller mensen, [maar] allermeest der gelovigen" (1 Tim. 4:10). En daarom kunnen zelfs de heidenen zeggen: "Want wij zijn ook Zijn geslacht" (Hand. 17:28).

Terug in de tijd

Ik ben een jongen van 23 en toen ik 8 was ben ik diverse malen seksueel misbruikt. ... Mijn leven is een verschrikking e...
4 reacties
16-03-2012
Graag zou ik twee vragen willen stellen over de verzoening. 1. In Mattheüs 1:21 staat dat Jezus “Zijn volk” zalig maakt ...
geen reacties
16-03-2015
Ik heb een collega die meer over het christelijk geloof wil weten. Nu kwam hij met een vraag bij me waar ik geen antwoor...
geen reacties
16-03-2010
website-ontwikkeling door webdevelopment by Accendis
design website door design website by Mooimerk
hosting website door hosting website by STH Automatisering