Moeder heeft te snel nieuwe relatie

Alie Hoek - van kooten / 3 reacties

27-03-2015, 10:59

Vraag

Ik heb een vraag over mijn situatie. Ik ben nu bijna twee jaar getrouwd. Iets langer dan twee jaar geleden zijn mijn ouders gescheiden. Nu heeft mijn moeder sinds kort een nieuwe relatie. Dit terwijl de zelfhulpboeken nog op haar nachtkastje liggen. Eerst wilde ze helemaal geen relatie en zat ze op een datingsite voor gewoon contact met mensen. Toen begon deze man een praatje met haar. Dit speelt sinds augustus. Toen is ze ook op date geweest. Mijn moeder vond hem toen niet haar type, niet alleen qua uiterlijk maar ook vond ze zijn stem onaantrekkelijk. Maar na advies van mijn man om op nog een date te gaan, “je weet het nooit”, vond ze hem ineens helemaal het einde.

Nu ruim een half jaar later zie ik haar weer veranderen in de vrouw die ze tijdens het huwelijk met mijn vader was. Namelijk een onderdanige vrouw met een dominante man. Ze laat hem zelfs mijn jongere broertjes commanderen. Ik zie dat mijn broertjes niet gelukkig zijn met deze situatie en ikzelf sta er dan ook niet achter. Ik moet hem nog wel ontmoeten, maar de verhalen schrikken mij al aardig af  Hierover zal ik niet teveel in details treden, maar ze schijnen het bed al met elkaar te delen. En dit terwijl mijn moeder voor de scheiding en alles een erg gelovige vrouw was.  Ik vind het te snel voor een relatie. Heeft u misschien goed advies voor mij hoe ik dit het beste kan aanpakken. Mijn man vindt namelijk dat ik de man in kwestie moet ontmoeten. Ikzelf heb hier totaal geen behoefte aan, maar ik wil mijn moeder ook niet kwijt!

Antwoord

Beste vraagstelster,

Wat een moeilijke situatie waar je ineens in verzeild bent geraakt. Het lijkt nu wel een rolomkering: alsof je moeder een dochter is geworden en jij de moederrol hebt moeten aannemen. Ik kan me trouwens goed voorstellen dat je je bezorgd maakt om je moeder. Ik denk dat je moeder erg gekwetst is geraakt door de echtscheiding, dat het veel met haar zelfbeeld en zelfvertrouwen heeft gedaan. Je vader is een dominante man en zijzelf een onderdanige vrouw, zo schrijf je. Ze heeft dus erg op haar man geleund en is nu waarschijnlijk helemaal de weg kwijt nu ze alles zelf moet doen. Het is dan ook niet zo verwonderlijk dat ze weer op een dominante man valt. Want ze kan er voor haar gevoel toch op steunen ook al zitten er negatieve kanten aan (zoals dat ze zelfs toelaat dat haar vriend je jongere broertjes commandeert).

Is er niet iemand in haar omgeving in wie ze vertrouwen heeft (misschien haar predikant?) die eens met haar kan praten? Het zou helemaal niet verkeerd zijn als ze eens naar een psycholoog zou gaan die haar haar sterke en zwakke kanten laat zien. Dat zou je ook met haar kunnen bespreken. Misschien wel goed dat jijzelf in je omgeving informeert of er een psycholoog is die bij haar past en haar zou kunnen begeleiden. Dan kun je haar daar naar toe verwijzen. Als ze er tegenop ziet, zou ze in ieder geval eens een kennismakingsgesprek kunnen aangaan. Het zou ook veel beter zijn als ze eerst haar echtscheiding verwerkt, alvorens weer open te staan voor een nieuwe relatie. Ik vrees dat het anders een herhaling van zetten wordt. 

Heel veel sterkte! 

Alie Hoek-van Kooten

Alie Hoek - van kooten

Alie Hoek - van kooten

Tags in dit artikel:

echtscheidinghertrouwenmoeder
3 reacties
mortlach
27-03-2015 / 12:06
Persoonlijk denk ik aan wat anders als ik lees over het dominante man en de moeder die zich weer onderdanig gedraagd. Dat heeft wellicht niet te maken met het 'leunen op de man', maar met het niets mogen, geen inbreng hebben, zwijgen om maar geen conflict 'uit te lokken'. Als die lezing beter past bij de situatie, dan is dat zeker zorgelijk.

Aan de andere kant mag de moeder haar eigen fouten maken, hoewel het natuurlijk wel zwaar is om te zien gebeuren. Misschien als je haar wijst op het effect op de nog thuiswonende kinderen, dat het haar de ogen opent en ze het heft weer in eigen hand neemt. Maar uiteindelijk beslist zij zelf over met wie ze een relatie aangaat en wanneer.

Een psycholoog is zeker wel een goed idee, maar je moet wel heel erg uitkijken met hoe je dat idee ter sprake bent.
Justinus
28-03-2015 / 00:45
@Mortlach... ik voeg er nog aan toe dat als een psycholoog er aan te pas komt dat iemand zal moeten zijn die weet wat geloven is, die ook de achtergronden kent van het gelovig-zijn, en ga zo maar door. Hopelijk iemand die zelf ook gelovig is, van welke denominatie dan ook! Ik heb in de loop der jaren 'resultaten' door toedoen van psychiaters, psychologen (en soms ook voorgangers!) gezien die mijn geloof in dat soort hulpverleners aan het wankelen heeft gebracht. Een uitspraak van een psychiater zo'n x-jaren geleden is me bijgebleven: zet het geloven maar opzij, dat is kul, en je zult zien als je dat doet dat heel wat problemen niet meer bestaan... Voor dat soort hulpverleners moet je waken!
mortlach
28-03-2015 / 12:20
Die opmerking is inderdad behoorlijk onprofessioneel. Ik zou dus eerder zeggen dat je een professioneel iemand zoekt die je geloof respecteert dan dat je per se iemand moet hebben die hetzelfde geloof aanhangt. Ik heb altijd het idee dat therapie dan binnen de kortste keren een soort gebedskring wordt.

Terug in de tijd

Ik zit met een probleem. Mijn vriendin is acht jaar jonger en ik ben door haar verleid met seks. Ik schaam me nu, zij sc...
geen reacties
27-03-2014
Ik heb al een tijd zoveel vragen en gelukkig ook enkele antwoorden gehad, maar ik kan er maar niet bij. Last van mijn zo...
2 reacties
27-03-2017
Sinds afgelopen zomer heb ik een lieve vriendin. We houden veel van elkaar en als we bij elkaar zijn, bidden we samen to...
geen reacties
27-03-2005
website-ontwikkeling door webdevelopment by Accendis
design website door design website by Mooimerk
hosting website door hosting website by STH Automatisering