Leidsche Vertaling

Ikzelf heb een aantal Bijbels in mijn bezit, waaronder de Statenvertaling en de NBG '51-vertaling. Met deze ben ik wel vertrouwd. Tevens heb ik de Leidsche Vertaling uit 1914 in bezit, maar deze vertelwijze wijkt vrij sterkt af van de veelgebruikte vertalingen. Wat is de Leidsche Vertaling precies, waarom is deze op deze manier vertaald en is het een goede vertaling?

Ik heb zelf een uitgave van de Leidse Vertaling (LV) in mijn bezit van 1906 (bewerking door I. Hooykaas). In de inleiding is te lezen dat de Statenvertaling volgens de vertalers van deze LV grote gebreken heeft, o.a. omdat men in de SV in het OT hoofdzakelijk de leer van Christus zocht, die men vergeestelijkte. De vertalers van de LV wilden echter het OT lezen met in hun hoofd de vraag, of wat er staat: “waar, schoon en goed is.”
 
De Statenvertalers hebben naar mijn inzicht een getrouwe weergave/vertaling gegeven op basis van een oude algemeen aanvaarde tekstuitgave (Hebr./Grieks) en geven ook een zo letterlijk mogelijke (concordante) vertaling, niet dynamisch equivalent. Dat houdt in, dat de vertaling zo dicht mogelijk blijft bij de oorspronkelijke tekst en niet in de eerste plaatst gefocust is op de verstaanbaarheid.
 
De LV is veel vrijer en ook niet los van Schriftkritische inzichten. Veel beter is de zgn. NV-1951. Die blijft dichter bij de SV, maar is niet direct op hedendaags Nederlands taalgebruik gericht. Ik vind dat laatste niet zo bezwaarlijk. Maar misschien dat de Herziene Statenvertaling (HSV) verkieslijker is, omdat daarin de uitgangspunten van de vertaling van de SV gehonoreerd worden en tevens omdat deze in taalgebruik dichter bij de hedendaagse lezer staat.
 
Ik hoop, dat u aan deze kanttekeningen wat hebt.
 
Uw, ds. C. den Boer