De hemel gesloten

Ds. A.T. Vergunst / 6 reacties

24-02-2014, 15:55

Vraag

Aan een ds. van de Ger.Gem. Ik ben een jonge vrouw die in korte tijd veel erge dingen meegemaakt heeft, verliezen heeft geleden. Sinds een tijd lijkt het of bidden niet meer kan of de hemel gesloten blijft en de satan hoont me dat God nooit naar me om zal zien. Er is een grote onrust in me dag en nacht. Ik heb ook geen rust en blijf maar bezig, kan me niet ontspannen. In m'n gezin doe ik alles wat nodig is en ook naar buiten toe presenteer ik me als opgewekt, terwijl ik innerlijk totaal met me zelf overhoop lig. Soms denk ik dat m'n kerkgang geen zin heeft maar toch voel ik dat het zuivere Woord in de gemeente verkondigd wordt. Een enkele keer is er een bemoediging, maar als ik thuis ben wordt dat zo bestreden... alsof de Heere om wil zien naar zo een als mij. Ook drukken mijn zonden mij, maar toch worden deze dagelijks vermeerderd. Het lijkt allemaal zo uitzichtloos! Dit alles veroorzaakt ook lichamelijke klachten, zoals hoge bloeddruk,veel hoofdpijn en een onrust die je de hele dag opjaagt. Volgens de huisarts is het een reactie (rouwverwerking) en moet ik er doorheen. Maar hoe dan toch?

Antwoord

Beste vriendin,

Ik herken je hierin helemaal. Er is iets in je leven dat veel verdriet, zorgen en diepe eenzaamheid brengt. Dat kan ons zo totaal in beslag nemen, dat je soms denkt je verstand te verliezen. Je leeft niet, maar je wordt door zaken en omstandigheden geleefd. Ja, zoals je schreef, opgejaagd. Ik herken mezelf in “het druk bezig zijn, naar de buitenkant opgewekt, maar van binnen alles overhoop.” Zo overhoop dat ik weet dat jij nog niets eens het begin van al je gedachten met ons hebt gedeeld. En dat hoeft ook niet, maar ik raad je het aan om wel te doen met Eén die alles al weet. Voor de Heere Jezus hoef je NIETS verborgen te houden want Hij weet toch ALLES al van je. Dat geeft mij rust, hoewel ik me ook diep schaam voor wat er in mij hart opkomt en leeft. Toch hoef ik me voor Hem niet ‘opgewekt en vroom’ voor te doen.

Ik lees over je lichamelijk klachten en dat zijn juist de symptomen van waar je dag en nacht mee bezig bent. Denk over die lichamelijke zaken realistisch. Als ik je arm knijpt ervaar je pijn. Als ik doorknijp, gaat het bloeden. Zo is het ook emotioneel. Wat binnen in je woelt en stormt, uit zich ook heel vaak lichamelijk.

Je huisarts heeft gelijk. Je moet door dit diepe dal heen. Maar je kunt jezelf ook veel goed doen om alles wat er zo van binnen woelt, er uit te laten komen. Persoonlijk grijp ik altijd pen en papier (tegenwoordig mijn laptop!) en schrijf dagelijks in een dagboek waar ik mee worstel. Ik maak soms een lijstje van alle dingen die me zwaar wegen. Daarnaast probeer ik op te schrijven wat mijn actie of reactie op die dingen moet zijn. Sommige zaken zijn onveranderlijk en die mag ik voor de Heere neerleggen in het gebed (maar dat is soms ook zo moeilijk als ik mijn knieën buig en dus schrijf ik die gebeden ook meestal uit). Bepaalde zaken vragen om concrete acties waar ik totaal geen zin in heb.  Maar toch probeer ik dan een of twee dingen aan te pakken en zodoende krijg ik wat meer rust. 

Op die manier ‘verwerk’ je de enorme persoonlijke dingen veel beter. Want als het allemaal binnen blijft, wordt het zwaarder en ook verwarrend. Door het voorzichtig gedurende de dag op te schrijven zul je een enorme opluchting ervaren. Dat verandert de situatie niet, maar het geeft jou wat meer ‘controle’ over je eigen gevoelens.

Je klaagt over je bidden en hoe de hemel gesloten voelt. Ach, ik kan je zo goed begrijpen. Ik heb zo ook al weken gelopen. Als ik probeer te bidden, blijven de woorden weg. Soms is het niets anders dan een blik naar boven en Boven lijkt maar niet terug te kijken. Toch doet de Heere dat wel. Soms merken we het niets eens dat Hij dicht bij ons is en ons op Zijn manier vertroost en helpt. Zo ervaar ik het zelfs in het natuurlijke. Andere mensen hebben om ons heen gestaan (en nog) met zoveel liefde en praktische hulp en hoewel ik hen ‘hoorde en zag’ leek het mijn hart niet te bereiken. Ik voelde me zo down, verdrietig en ellendig dat al de menselijke hulp en liefde me niets leken te doen. Zo ervaarde ik het ook geestelijk. Het lijkt soms dat de Heere er niet is, ons niet hoort, ons niet verhoort. Maar toch doet Hij dat. De Kananese vrouw riep maar achter Hem aan, maar Hij antwoordde haar niet een Woord. Hoorde Hij haar niet? Ha Hij haar niet opgemerkt? Trok Hij haar door deze weg niet dichter naar Hem toe? Zeer zeker en uiteindelijk trok Zijn grote goedheid haar uit de put van al haar ellende.

Wees daarom niet te hard voor jezelf. Begrijp dat je tijdens rouwverwerking door een molen gaat.  Het is de ene golf na de andere die over je heen komt. Heb je het een verwerkt, dan komt die van achteren weer terug en op hetzelfde moment komt de volgende golf al weer over je heen. Zo leef jij op het ogenblik in de volle branding. Alles wat je op het ogenblik ziet, denkt, droomt, hoort, ruikt en voelt is dat wat je zo’n verdriet geeft. Geef jezelf de tijd om daar doorheen te gaan. Ontloop het niet, ontken het niet, negeer het niet, maar aanvaardt het dat deze realiteit als een kletsnatte wollen deken over je hele leven heen ligt. Zeg het maar tegen de Heere: “Heere, ik kan niet meer zien, ik kan niet bidden, ik kan me niet aan U vasthouden, ik kan deze weg niet overzien. Elke dag heb ik weer hetzelfde nodig, hoewel ik soms geen fut heb om het weer te vragen. Er leven zonden in me die ik niet kan weerstaan. De vragen die op me af komen drukken me neer, want ik weet dat ze niet allemaal goed zijn, maar ze zijn er wel. Het verdriet vervult mij hart en misschien heb ik wel teveel verdriet. Heere, ik leg al deze zaken voor U neer met een verzoek: wees mij zondaar om Jezus wil genadig.”

Nee de Heere ziet nooit naar mensen om die het denken te verdienen. Maar lees maar veel in het Koningslied Ps. 72 waar de Koning wordt beschreven. Zo is Hij en Hij zal hen die als nederigen en ledigen aan Zijn voet buigen niet verwerpen. Veel sterkte, mijn vriend en lotgenoot. Er zal verlossing komen, hoewel je nu omringt ben door tegenspoed. Wacht op de Heere die alles weet, alles hoort, alles ziet en ook op alles een antwoord heeft.

Ds. A. T. Vergunst,
Oakfield, WI, USA

Naschrift redactie:

Veel bezoekers van Refoweb hebben meegeleefd met ds. Vergunst na het ernstige ongeval dat zijn dochter Kim ruim een maand geleden kreeg. Daarover het laatste nieuws van ds. Vergunst: “Er gebeuren nog steeds wonderen. Na 46 dagen is Kim wat wakker geworden en een van haar eerste woorden waren: “I love you, Papa!” Nooit zal ik dat vergeten. De zorgen zijn nog niet over; ze kan nog helemaal niets, maar nu wel wat woorden spreken en haar gedachten wat vorm geven. We hebben zo vaak gevraagd: Bring her soul out of prison that she may praise Thy Name. En de Heere heeft dat deels al gedaan. Ik ben nu zelf terug in de VS, terwijl mijn vrouw voor de volgende twee maanden in Nieuw-Zeeland blijven moet. Dat is wel even moeilijk. Maar er zijn ergere dingen dan dat.”

Ds. A.T. Vergunst

Ds. A.T. Vergunst

  • Geboortedatum:
    22-09-1961
  • Kerkelijke gezindte:
    Gereformeerde Gemeenten
  • Woon/standplaats:
    Carterton (Nieuw-Zeeland)
  • Status:
    Actief

Tags in dit artikel:

bezorgdheidtraumaverdriet
6 reacties
Ruben92
24-02-2014 / 16:05
Zuster, ik zal bidden dat de HEERE jouw toevlucht mag zijn!

Ds. Vergunst, wat een geweldig nieuws!! Looft den HEERE!
Catherine
24-02-2014 / 16:48
O wat een bemoedigend antwoord! Van een dominee die uit dit verdriet spreekt! Zo liefdevol, ik weet zeker dat vraagstelster hier erg door bemoedigd en vertroost wordt.
En wat heerlijk dat God nog steeds een God van Wonderen is! Het gebed van een oprecht gelovige vermag veel.
Ik hoop en bid dat Kim voorspoedig mag herstellen!
juni
24-02-2014 / 19:36
lieve vragenstelster,u veel sterkte en de nabijheid toegewenst.
het antwoord van deze ds. is voor u en een ieder erg bemoedigend.Zoekt in s,Hoogsten lof uw lust.
ja,t,is echt looft de Heere mijn ziel en al wat binnen mij is Zijn heerlijke naam!

kan ook voor u hoor vragensteller,op Zijn tijd.
AHHK76
24-02-2014 / 22:12
Als ik in de put zit, probeer ik vaak te gaan zingen: psalmen en geestelijke liederen. Meestal eerst dwars tegen mijn eigen gevoel in en later meer van harte. Dan tilt God mij vaak op uit de put en brengt mij weer op toonhoogte... Dan ervaar ik soms zomaar iets van de dingen die ik zing en zelfs dingen die ik nog nooit zo heb ervaren! Probeer het eens. 'k Zal Zijn lof zelfs in de nacht, zingen daar ik Hem verwacht en mijn hart, wat mij moog treffen, tot de God mijns levens heffen. Maar de Heere zal uitkomst geven...!
Veel sterkte!
Ryle
25-02-2014 / 11:08
beste vraagsteller,
ik zou je twee boeken aan willen raden: Als het regent in de bergen, over James Fraser, een zendeling in China. Het gaat over zijn strijd in het gebed en dat de hemel van koper leek, en hoe ook de oplossing zich ontsloot, namelijk dat de hemel niet meer van koper was. Heel veel lessen staan hierin!
Het tweede boek, dat ik echt heel heel heel mooi is, is van Darlene Deibler Rose; ,,Onzichtbaar bewijs'' Zij moest haar familie missen, haar vrijheid, haar man, een zendeling in Indonesië verliezen, haar geestelijke vader en was nog maar 30. Zeer de moeite waard om te lezen en bemoedigend voor u!!! Het heeft ook alleen maar positieve recensies! Het beste!
Overtuigde07
27-02-2014 / 00:08
de volgende brief van een vrouw die op een school werkt waar speciale zorg wordt gegeven aan kinderen met lichamelijke handicaps of psychische stoornissen. Ze schreef: „Op 9 mei is mijn lieve moeder overleden. Mijn gevoelens van verlies zijn onbeschrijfelijk. Enkele maanden voor haar dood moest ik voor mijn werk wat nazoekwerk doen over de dood en de psychologische aspecten van rouwverwerking. Ik dacht dat het mij ook zou helpen, maar dat was niet zo.”
In een van haar verdrietige momenten bad ze tot God en zei: „Ik heb uw hulp nodig.” „Die avond”, zo vertelde ze, „las ik de brochure Wanneer iemand die u dierbaar is, sterft. Het was alsof het voor mij geschreven was. De brochure laat zien dat je mag huilen. In het hoofdstuk ’Hoe kan ik met mijn verdriet leven?’ wordt gezegd: ’Onderschat (...) niet de waarde van gebed. (...) De hulp die God verschaft, maakt inderdaad verschil. (...) Het is waar dat door goddelijke hulp de pijn niet wordt weggenomen, maar ze kan lichter te dragen worden. Dat betekent niet dat u niet langer zult huilen of uw beminde zult vergeten. Maar u kunt eroverheen komen.’ Die woorden helpen echt.”
Als u een geliefde in de dood hebt verloren en behoefte hebt aan troost, zult u of iemand die u kent misschien troost putten uit het lezen van de brochure Wanneer iemand die u dierbaar is, sterft.

<i>*link naar site van Jehovah's Getuigen verwijderd door moderator*</i>

Ik wens u sterkte met uw verwerking.

Terug in de tijd

Hoe word je van dood, levend? Ik weet het niet (meer).
30 reacties
24-02-2012
Geachte dominee Heikamp. Ik las net uw antwoord op de vraag die ging over de Gereformeerde Gemeenten in Nederland. Ik wa...
geen reacties
25-02-2020
Ik ben bezig mijzelf te verdiepen in verschillende christelijke en reformatorische sites. Ik vroeg mij daarom af hoe Ref...
geen reacties
25-02-2020
website-ontwikkeling door webdevelopment by Accendis
design website door design website by Mooimerk
hosting website door hosting website by STH Automatisering