Kinderloze echtparen in de gemeente

Het valt mij op dat er veel dominees zijn die in een doopdienst bidden voor de kinderloze echtparen en vervolgens bidden of zij (die echtparen dus) er maar mogen zijn voor de kinderen uit de gemeente. Persoonlijk vind ik dit heel vervelend. Het zal wel goed bedoeld zijn, maar het is net of er dan gezegd wordt: "Het is erg dat je zelf geen kind hebt, maar de gemeente heeft er gelukkig heel veel. Zie die dan maar als van jezelf." Of zie ik dat verkeerd?

Hartelijk dank voor je vraag. Je stipt daarin aan het verdriet dat er is bij kinderloze echtparen die het vooral in doopdiensten erg moeilijk hebben. Ze hadden zelf zo graag hun kind ten doop gehouden. We hebben zelf wel eens die echtparen met tranen in de ogen bij de doop zien toekijken. Het is terecht dat de dominees voor deze echtparen bidden. Dit doet hij namens de gemeente. Ook hier geldt: draagt elkanders lasten.

Je hebt ook gehoord dat de dominee bad of deze echtparen er dan maar mogen zijn voor de kinderen uit  de gemeente. Dat vindt je vervelend. Moet je daarin de kinderen van de gemeente zien als kinderen van jezelf? Ik heb over je vraag moeten nadenken. Als gemeenteleden alleen maar voor de kinderen van de gemeente hebben te bidden, is dat te weinig. Ieder gemeentelid heeft een ziel te verliezen en moet een plaats hebben in onze gebeden. Als het goed is, is heel de gemeente -en functioneert heel de gemeente- als een groot gezin. Dat moet blijken uit het gemeenschappelijk gebed en in het zorgen voor en meeleven met elkaar. Dit geldt met name voor Gods kinderen. Die vormen samen de gemeenschap der heiligen.

Heb maar veel gebed voor echtparen die geen kinderen hebben. Heb ook maar veel gebed voor echtparen die wel kinderen hebben. Dat hebben we zo nodig omdat satan rondgaat als een briesende leeuw en altijd bezig is.

Moeten kinderloze echtparen de kinderen uit de gemeente zien als hun kinderen? Ik zou het zelf niet zo zeggen. Ik zou om gebed vragen. Om gebed voor iedereen die de Heere op onze levensweg plaatst.

Ik wens je Gods zegen toe,
Ds. J. van Rossem