Blijven twijfelen over verkering

Momenteel twijfel ik heel erg over de liefde naar mijn vriend. Ik hou heel veel van hem maar, zodra het op toekomst aankomt word ik heel onzeker of ik wel genoeg van hem houd, of hij wel de ware is, enz. Ik heb al verschillende antwoorden doorgelezen en daar ook wel wat aan gehad, maar blijf er toch mee zitten.

We hebben nu ongeveer 2,5 jaar verkering en dit is niet de eerste keer dat ik twijfel. We kunnen er gelukkig goed over praten maar toch... Ik vertrouw hem en kan mijzelf bij hem zijn, dus moet het volgens de antwoorden goed zitten. Maar ik kan niet zeggen dat ik echt “perfectionistisch” ben, wat wel uit die antwoorden naar voren komt.

En hoe serieus moet je de mening van je ouders nemen als die zeggen dat het een jongen is die ze niet bij mij hadden verwacht? Ik denk dat voor mij ook heel belangrijk is wat anderen van ons vinden. Dat probeer ik van me af te zetten maar toch blijft de mening van pa en ma wel belangrijk. Die hebben ook het beste met je voor.

Zo uit je vraag op te maken, lijkt het alsof je ouders er niet echt achter staan. Als ouders er niet echt achter staan, knaagt dat ook door bij een kind en word je daar best wel onzeker van. En inderdaad hebben ouders als het goed is, het beste met hun kind voor, hoewel ouders ook hun beperkingen kunnen hebben en soms ten onrechte het niet met de verkering van hun kind eens zijn. En natuurlijk wil je ook graag weten hoe anderen jullie als stel zien.

Heb je aan je ouders al eens duidelijk gevraagd waarom ze hun bezwaren hebben? Ik vind wel dat je dan er recht op hebt om dat te weten zodat je er wat mee kunt doen. Als ze alleen maar zouden zeggen dat ze dat zo voelen, maar geen duidelijke reden aangeven, word jij er alleen maar meer onzeker van omdat je met een dergelijk antwoord eigenlijk geen kant op kunt. Je zou ook eens een hele goede vriendin (die je echt helemaal kunt vertrouwen) kunnen vragen wat ze van jullie als stel vinden. Misschien kom je hier wat verder mee.

Alie Hoek-van Kooten