Persoonlijkheidsstoornis

Als je werkelijk hebt is dat heel vervelend voor jou en je omgeving. Je wordt niet begrepen en je wordt gauw boos en je voelt je alleen. Er is een leegte in je lichaam en je kan er niet mee omgaan.
Ik denk dat door de zondeval allerlei psychische aandoeningen zijn ontstaan en persoonlijkheidsstoornis is er een van. Je voelt de liefde niet, je bent met je zelf bezig ook de liefde van God voel je niet. Je wilt erbij horen maar dat lukt je niet maar op een of ander manier kan of mag het niet. Ik heb er 40 jaar over gedaan om mij zelf een beetje te accepteren, je moet accepteren dat er anders bent. Het is belangrijk dat ook mensen om je heen hebt waarmee je kan praten. In de tijd dat de Here Jezus nog op aarde was dan zou ik direct naar Hem toegaan om te vragen maak me beter. Maar Hij is in de hemel en als je vraagt om te helpen dan denk je Hij is niet thuis. Hij helpt wel maar dat wil niet zeggen in dit leven, ik wil je niet in de put praten maar het leven met een persoonlijkheidsstoornis is erg en blijft er moeilijk. Ik wens je veel sterkte blijf vechten en je zal op een moment zien dat er wel mee te leven valt.

vr.gr
jh

Soms denk ik weleens de samaritaanse vrouw zou iemand met een persoonlijkheidstoornis kunnen zijn.
Zij werd door de heere Jezus opgezocht, geweldig toch?