In de vergeving van onze zonden

Wat betekent de, nogal eens als afsluiting van een gebed, gebezigde uitdrukking “in de vergeving van onze zonden”? Dit wordt zowel gebruikt door 'ware gelovigen' als 'onbekeerden'. Verleent zo'n uitdrukking een gebed een zekere meerwaarde?

Geen enkel gebed heeft waarde in zichzelf. Dus verleent ook de door jou bedoelde uitdrukking aan het gebed geen (zekere) meerwaarde. Het wonder achter elk gebed is dat God, die zich doof kon houden voor ons roepen/bidden/vragen, naar ons wil luisteren. Dat is pure genade. En omdat God het gebed hoort, nodigt Hij ons uit voor Hem uit te storten ons hele hart. Daar zit dus, zoals gezegd, niets verdienstelijks in. Als de Heere ons bidden verhoort, is dat altijd op het gebed, nooit om het gebed.

Dat de zinsnede die je bedoelt vast onderdeel is van het gebed, vindt zijn oorzaak hierin dat we als zondaren tot God komen en daarom dienst een vast onderdeel van ons bidden te zijn de belijdenis van onze zonden, erkenning van onze schuld, uitspreken dat we het niet verdiend hebben als de Heere niet zou luisteren. En van daaruit pleiten op Zijn genadige beloften.

Ds. P. van der Kraan