Geloofsleven vlakker door antidepressiva

Ds. P.C. van Keulen / 10 reacties

03-07-2010, 15:05

Vraag

Ik ben een jarenlange gebruiker van antidepressiva. Kan het zijn dat je geloofsleven hierdoor vlakker wordt, of zelfs op het nulpunt uitkomt? De preken in de kerk en de Bijbel zeggen me eigenlijk niets meer, terwijl dit anders zou moeten zijn. Wat kon ik vol zijn van de liefde van Christus, omdat Hij eerst mij heeft liefgehad en mijn zonden heeft gewassen in Zijn bloed. Mag iemand deze vraag beantwoorden die deze worsteling kent?

Antwoord

Beste vragensteller,

Laat ik mogen beginnen met te zeggen: Hij, Die in u/jou een goed werk begonnen is zal dat ook voleinden, want Hij laat nooit los wat Zijn hand begonnen is. En natuurlijk kan daarover wel eens twijfel en aanvechting zijn, wat ik hier nu verder buiten beschouwing laat, maar toespitsend op jouw vraag zou ik willen zeggen: hoe vlak ons geloofsleven ook is, en al komt het op een nulpunt, toch is het een machtig en krachtig woord of niet?

Ik vroeg me af of je geloofsleven wel tot een nulpunt is gekomen, want als je gevraagd zou worden of God tot je gesproken heeft, dan zou je, ondanks alles, toch niet durven ontkennen dat Hij dat gedaan heeft of wel?

Maar ja, voorheen was je zo vol van de liefde van Christus, zo vol van dat alles reinigende bloed van Hem, en nu is dat zo anders. Nee, niet dat de liefde van Christus minder geworden is, of dat de kracht van Zijn bloed afgenomen is, maar de geloofsbeleving daarvan is zo minder geworden, afgenomen. Dit kan te maken hebben met antidepressiva, het kan je gevoelens afvlakken, waarbij wel moet worden opgemerkt dat het depressief zijn zelf je gevoelens van voorheen ook zo kunnen afvlakken.

Bij een (zware) depressie is de lucht donker in de natuur en is de zon met de helderheid en warme gloed op aarde heel wat minder of zelfs weg. Zo kan het ook in het geloofsleven zijn, in het geloof beleven, dat de Zon van de gerechtigheid en de warme gloed daarvan, Die je eens zo vol deed zijn (in vuur en vlam zette) heel wat minder geworden is, richting het nulpunt gaat. Welk een worsteling kan dat met zich meebrengen, welk een gedachten!

De ‘worsteling’ met jezelf: als de preken in de kerk en de Bijbel mij eigenlijk niets meer zeggen, ben ik daar dan niet zelf de oorzaak van? Schiet mijn gebedsleven niet tekort? Ben ik na die liefde van Christus in mijn leven niet lauw bezig geweest? Ik ben wel godsdienstig bezig maar mijn hart is er niet bij. Zijn mijn zonden er de oorzaak van dat…?

De ‘worsteling’ met God: Hij heeft mij verlaten, Hij heeft mij vergeten. Met zo’n onheilige als ik van mijzelf ben in gedachten, woorden en werken, is het geen wonder dat het zo vlak is in mijn leven, zal Hij met mij nog wel te maken willen hebben? Hoort Hij mijn gebeden nog wel? Wil Hij mij nog wel horen?

Ik denk dat bovenstaande ‘worstelingen’ nog uit te breiden zijn, die kunnen persoonlijk verschillen, maar waar ze alle één in zijn dat is dat je zo veel met jezelf bezig kunt zijn, dat je eigen levensboek het haast voor het zeggen heeft en het Boek des Levens aan de zijlijn is komen te staan, ondanks dat je er in leest en ondanks dat je je onder de prediking vanuit dat Boek begeeft. Misschien pik je er ook wel alleen het negatieve uit op met betrekking tot jezelf, en dat de doorbraak van het Licht er maar niet wil zijn, zoals je zo graag zou willen.

Moet je dan maar bij de pakken gaan neerzitten? Nee, ondanks depressieve gevoelens, ondanks antidepressiva, hoe moeilijk het misschien ook is, doe dat niet. Blijf je hulp bij Hem zoeken, neem de zware pakken op en blijf er mee naar Hem toe gaan, blijf met Hem in gesprek, laat Zijn spreken tot je blijven komen. Als je in de kerk bent zie dan dat de kanselbijbel hoger ligt dan jij zit, laat het zo het hoogste Woord hebben in je leven: Gij zijt verlost, God heeft u welgedaan! Niets kan je daarvan scheiden, ook niet de macht van de depressie, ook niet antidepressiva.

Als je in de kerk (ook thuis) je Bijbel voor je hebt liggen of in je handen hebt zie dan hoe dicht het Woord bij je hart is, en laat het een beeld zijn van God Die niet van je hart geweken is! Ook al gevoelen we het niet door omstandigheden, Hij is het Die tot je hart zegt: “Want bergen zullen wijken, en heuvelen wankelen; maar Mijn goedertierenheid zal van u niet wijken, en het verbond Mijns vredes zal niet wankelen, zegt de HEERE, uw Ontfermer.”

Tenslotte zou ik nog willen opmerken dat ik hoop dat je als jarenlange gebruiker van antidepressiva ook professionele hulp hebt gezocht en in gesprek bent, in gesprek kunt zijn over de zaken die je (niet) bezig houden, onder andere zoals je in je vraag weergeeft.

Ik wens je heel veel sterkte toe.

Ds. P. C. van Keulen

Ds. P.C. van Keulen

Ds. P.C. van Keulen

  • Geboortedatum:
    17-06-1956
  • Kerkelijke gezindte:
    PKN (Hervormd)
  • Woon/standplaats:
    Bodegraven
  • Status:
    Actief
  • Bijzonderheden:

    Emeritus

Tags in dit artikel:

depressief
10 reacties
eduard1
03-07-2010 / 15:44
Poeh.......dit is een hele moeilijke vraag.
Mijn eerste reactie is dat het antwoord op deze vraag ronduit 'ja' zou moeten zijn. Ik denk dat wij in onze gezindte (gemiddeld genomen) absoluut onvoldoende de gevaren zien van het langdurig slikken van antidepressiva. Waarbij ik niet zeg dat er geen situaties zijn dat het helaas nodig is om ze langdurig te slikken. En waarbij ik ook niet zeg dat het soms nodig is om kortdurend deze middelen te gebruiken, uiteraard en vooral onder de inwachting van de zegen van de Heere.

Maar........we moeten ook oog hebben voor het verslavende element ervan, oog hebben voor het relatieve gemak waarmee deze middelen (ook langdurig) worden voorgeschreven, oog hebben voor het feit dat er een chemische industrie achter zit waar mega-veel geld verdiend wordt, en oog hebben voor de blijvende gevolgen die het langdurig gebruik van antidepressiva met zich brengt.

Wie er in geïnteresseerd is moet maar eens via uitzending gemist zoeken op antidepressiva-zembla en dan maar eens kijken.
Alphonsus
03-07-2010 / 15:49
Antidepressiva zijn middelen die invloed hebben op het serotoninegehalte in de hersenen. Serotonine is een overdrachtsstof tussen twee zenuwuiteinden die middels een zeer nauwe spleet met elkaar in contact staan en signalen over en weer transporteren.

Dit is de hoofdwerking, de bijwerking KAN zijn een wat afgevlakt gevoelsleven.

Het gegeven en aanwezige geloof op zich stoelt niet op het gevoel, maar het geloof is een zaak van het hart en heeft heeft naast andere zeer belangrijke werkingen zoals berusting, vertrouwen en hoop in je leven, wel een uitwerking op het gevoel.

Het geloof is dus niet minder maar de beleving van het geloof middels het gevoel kan vervlakken, zoals alle belevingen wat kunnen vervlakken.

Wanneer je merkt dat iets verzwakt in je leven dan is de oplossing om te zoeken versterkingen die deze verzwakking (deels) weer kunnen elimineren en die een positieve uitwerking op je gevoel hebben.

B.v. hardop liederen of psalmen zingen, Gods woord lezen en dan vooral de vreugdevolle teksten, die er in overvloed zijn, in de stille tijd je behoudenis in Hem en door Hem bewust te doorleven (je voor te stellen) en je daar dan in te verheugen (voor eeuwig gered, denk daaraan), probeer de heerlijkheid van de hemel zo heerlijk als mogelijk voor jezelf "zichtbaar" te krijgen en daarin kun je NOOIT te ver gaan en dat je daar deel van mag gaan uitmaken, etc,etc.

Niets doen en het maar zo laten is de dood in de pot.
Daarom 1 Petrus 1,8:

Hem hebt gij lief, zonder Hem gezien te hebben; in Hem gelooft gij, zonder Hem thans te zien, en gij verheugt u met een onuitsprekelijke en verheerlijkte vreugde,
Catherine
03-07-2010 / 15:52
Depressies zijn ook verschrikkelijk ! Als je daarin zit, vervlakt je gevoelsleven ook. Althans, het is eigenlijk 1 dieptepunt. Het is altijd beter zonder medicijnen te leven, maar dat is voor veel mensen onmogelijk. En dan bedoel ik alle medicijnen. Veel medicatie is een zegen, maar kunnen ook psychisch flinke bijwerkingen geven.
manita1986
03-07-2010 / 20:51
Ik herken dit heel goed. Mijn moeder heeft na de geboorte van mn jongste zusje ook een soort van psychoose gehad ze is toen ook door een heel diep dal gegaan maar ze blijft met het geloof in de knoop zitten eerst was ze vol overtuiging dat zij ook een kind van god mocht wezen totdat deze opname kwam.
De artsen hebben ons als gezin ook gewaarschuwd dat het nooit meer helemaal over zal gaan van deze ziekte die mn moeder heeft.
Dus heel veel sterkte en VOLHARD in het geloof!!
javisje
03-07-2010 / 21:20
Als je in de kerk bent zie dan dat de kanselbijbel hoger ligt dan jij zit, laat het zo het hoogste Woord hebben in je leven.

Mooie uitspraak. Het laat je ook van jezelf afzien: omhoog zien.

't zal niet eenvoudig voor je zijn, omdat je toch al makkelijk in de put raakt. Ik hoop dat het antwoord van ds. Van Keulen je helpen mag en God het mag zegenen.
marten
03-07-2010 / 22:59
Ik wil ds. van Keulen en iedereen die een reaktie gaf hartelijk bedanken
voor dit prachtige antwoord en de bemoedigende reakties!
Iedereen van harte Gods nabijheid in alles!
Roozemond
04-07-2010 / 14:09
@marten, vanmorgen las ik opnieuw in het boek 'Hoe overwin ik mijn depressie'van Neil T. Anderson en Joanne Anderson. Echt een aanrader!
Enkele dingen die mij raakten en onderstreept staan in mijn boek wil ik met je delen. Lees ze niet als een oordeel naar jou toe maar juist ter bemoediging.

- Ondanks alles wat Hij (Christus) moest doorstaan, heeft Hij nooit Zijn hoop of vertrouwen in de hemelse Vader verloren. De hulpbronnen die Hem staande hielden, staan nu in Christus tot onze beschikking, Hij is de God van alle hoop.

- Het is onmogelijk voor een mens om te wanhopen als hij zich herinnert dat zijn Helper almachtig is.

- Medicijnen kunnen uw omstandigheden niet veranderen of ervoor zorgen dat uw persoonlijke en psychische problemen worden opgelost, maar ze hebben wel het vermorgen de computer opnieuw op te starten zodat het juiste programma weer gaan werken.

Gods rijke zegen en liefde toeewenst/toegebeden!
marten
04-07-2010 / 15:55
@roozemond, bedankt voor dit schitterende stukje van Anderson. Ik ga dit boek proberen te pakken te krijgen.
Wat een wijze man/vrouw met een rijk inzicht! Deze boodschap hebben we nodig dat we van onszelf worden afgewezen en op Christus worden gewezen.
Dit geeft moed!
Roozemond
04-07-2010 / 16:09
@marten, graag gedaan.
Hier heb je het ISBN nummer: 90-73743-22-2
Ik herken veel in je verhaal en mag je delen dat Christus liefde door mijn donkerheid en medicijngebruik heen mij heeft aangeraakt.
Dat wil Hij ook bij jou doen!! Blijf de Heere verwachten en je tot Hem wenden.
God zegene je!
marten
05-07-2010 / 00:00
@roozemond: nogmaals bedankt voor je reaktie.
Het doet me goed om op deze manier elkaar te kunnen helpen.
Ook jij van harte Gods nabijheid in je strijd en donkerheid. Ik begrijp dat jij in dezelfde situatie zit.
Jes. 41 : 10
Een h. groet!

Terug in de tijd

Mijn vriend weet niet meer wat hij wil. Alles leekt in orde te zijn, maar dat was het blijkbaar niet. Hij reageerde vree...
1 reactie
03-07-2014
Geachte dominee Van der Sluijs. Ik weet dat dit geen forum is, maar het antwoord van 11-06-07 is mij niet helemaal duide...
geen reacties
03-07-2007
Ik heb een vraag over homoseksualiteit. Aan drs. Els van Dijk., omdat uw antwoorden mij vaak het meest aanspreken. Ik be...
geen reacties
03-07-2007
website-ontwikkeling door webdevelopment by Accendis
design website door design website by Mooimerk
hosting website door hosting website by STH Automatisering