Gods zegen opleggen door dominee

Ik heb me ooit laten vertellen dat er een verschil is tussen het "Gods zegen" wensen door een kerkenraadslid en "Gods zegen" opleggen aan het einde van de dienst door de dominee. Kan iemand mij het verschil uitleggen en vertellen wat beide betekenen?

In je vraag geef je zelf al aan dat er een verschil is tussen beiden en je geeft ook al aan waar we het verschil moeten zoeken, namelijk tussen “wensen” en “opleggen”.

De ouderling van dienst geeft aan begin van de kerkdienst de dominee de hand. Dit wordt ook wel de “de hand der gemeenschap” genoemd. Daarmee wordt de leiding van de dienst en de verantwoordelijkheid overgedragen aan de predikant. Vaak wordt door de ouderling daarbij de woorden “Gods zegen” uitgesproken. Daarmee wordt de predikant de leiding door en de hulp van de Heilige Geest toegewenst.

Wanneer de predikant aan het einde van de dienst de zegen uitspreekt is er inderdaad sprake van “Gods zegen opleggen”. Hij wenst de gemeente niet Gods zegen toe maar Hij geeft namens God de zegen van God aan de gemeente mee! We zien dit ook al in de Bijbel. Denk bijvoorbeeld aan de priester Zacharias. Als hij, na de ontmoeting met de engel in de tempel, buiten komt, staat het volk te wachten op de zegen. Dat deze zegen niet van de predikant maar van God komt, wordt vaak gesymboliseerd door de geheven handen en gespreide vingers. Door de predikant, als dienaar, daalt de zegen van God op de gemeente neer.

J. Baijense