Zekerder voelen in een broek (2)

Nog even een reactie terug op 'Zekerder voelen in een broek'. U schrijft, of ze die kniebandages niet mogen zien. Ik zal u vertellen waarom niet. Ik ben een jong meisje van 18 jaar. Sinds een paar maanden heb ik gewrichtsklachten, in zodanig mate, dat ik kniebandages aan moet omdat de pijn soms niet uit te houden is. Ik werk in de zorg en kom veel in contact met bewoners en dus ook familie waar ik gesprekken mee voer. Moet ik dan een rok dragen, zodat mensen kunnen zien dat ik die kniebandages aan heb? Ook omdat het warmer zit en omdat ik ’s avonds door het dorp moet heb ik voor een broek gekozen. Ik zat er eerst wel mee. Nu ik heb er dus wel mijn redenen voor en ik hoop dat God dat goed vindt. Ik wil ook niet dat ik steeds aan mijn familie moet vertellen wat ik heb. Ik heb het er zelf namelijk erg moeilijk mee.

Ik ben heel blij met deze reactie op mijn vorige antwoord. Dit betekent, dat je er serieus mee omgaat. Ik lees dat je leeftijd 18 jaar is en dat je gewrichtsklachten hebt met veel pijn. Je mag van mij weten dat ik respect voor je hebt. Het is een last, die je jezelf niet oplegt, maar die je opgelegd is. Ondertussen moet je je werk doen, kom je in contact met mensen en is het zeer te begrijpen, dat je dan als jonge dame (want dat ben jij, weer met respect) je kleding aanpast.
 
Je zult er ook mee geworsteld hebben en daar weet God van. Als jij dit dan ook aan Hem hebt voorgelegd en Hem blijft nodig hebben, dan is het goed! Wat mensen ook zeggen. Ik ben blij, dat je dit alles zo open naar voren brengt en daarom wil ik in dit antwoord persoonlijk en zo gevoelvol mogelijk je tegemoet treden.

Sterkte in je leven en werk en verwacht het in alles steeds van Hem. Dan kan je levenspad licht zijn en kun je zelfs een instrument in Gods handen zijn om je naaste tot Christus te brengen.