(...) Als we bij elkaar zijn dan kunnen we elkaar niet meer missen en voelen we ...

Ik ben niet meer zo jong (48 jaar) en ik heb via een datingsite een meisje leren kennen. Zij is ook niet meer zo jong (44jaar). We wonen wel een heel eind uit elkaar, ongeveer 200 km. We kennen elkaar nu bijna een jaar en we ontmoeten elkaar regelmatig en gaan dan leuke dingen doen, naar een concert of zoiets. Als we bij elkaar zijn dan kunnen we elkaar niet meer missen en voelen we ons ook erg op ons gemak bij elkaar. Maar als ik dan weer thuis ben, dan ebt die verliefdheid bij mij weg. Vroeger ben ik ook wel eens verliefd geweest, maar dan was dat gevoel er wel als we elkaar niet zagen. Heeft dat soms met mijn leeftijd te maken dat ik dat gevoel niet meer heb? Wat is nu verstandig, om een eind aan die vriendschap met haar te maken of is het er toch beter er mee verder te gaan? Wilt u mij hier een antwoord op geven? Mijn vriendelijke dank hiervoor.

Een dergelijke vraag is al wel meer aan de orde gekomen. Verliefdheid heeft alleen maar tot doel twee ‘vreemde’ mensen bij elkaar te brengen. Hevige verliefdheidsgevoelens op zich zijn geen basis voor een goed huwelijk, maar wel of je goed met elkaar kunt praten, elkaar goed aanvult, het geloof goed kunt delen, dezelfde interesses hebt, enzv., enzv. Bovendien gaan dan toch ook de jaren wel tellen. Ik zou me heel goed kunnen voorstellen dat dit alles op oudere leeftijd allemaal wel wat bedachtzamer plaatsvindt dan op jongere leeftijd.

Alie Hoek-van Kooten