Dichtbij God moeilijk te bevatten

Ik mag weten door genade een kind van God te zijn. Gek genoeg vind ik het lastig om gericht te zijn op het toekomstige leven en daar naar te verlangen. Juist omdat ik niet heel goed weet welk beeld ik ervan moet hebben  Er wordt wel eens gezegd: dan ben je altijd dicht bij God. Maar ik denk dan -en het is misschien heel raar- maar er zal toch een schare zijn die niemand kan tellen? Hoe kan je dan dicht bij God zijn?

Misschien heeft deze gedachte te maken met m'n onveilige hechting, dat ik bang ben om niet gezien te worden, of dat je God moet delen. Dat is iets wat ik hier soms ook niet kan bevatten, dat we allemaal een persoonlijke relatie tegelijk hebben met God. Dan zegt iemand bijvoorbeeld: "… is thuis gehaald door de Vader", maar dan denk ik: er zijn er misschien nog heel veel op dat moment die ook sterven. Kunt u het wat ophelderen voor me?

Een gevoelsmatige kwestie die u aan de orde stelt. Vroeger zei mijn moeder toen er rampen en oorlog waren met zeer veel slachtoffers: “Ik durf niet te bidden tot de Heere om uitkomst in mijn ellende, Hij is zo druk met al die ellende op de wereld, dat Hij voor mij geen tijd heeft.” U ziet dat er niets nieuws onder de zon is. Daar zit u ook over te tobben en dat blijft ook zo. Tenzij je mag zien door genade dat de Heere geen tijd kent. In de hemel is geen klok. Hij is de Alwetende Die het niet uit de hand loopt. Hij regeert en zorgt in Zijn algemene goedheid voor de mensheid.

U schrijft: ik kan het niet bevatten. Wij hebben geen begrippen of verstandsleer. Het ware geloof roept God niet ter verantwoording, maar laat God de Heere te zijn. Wat een troost voor Gods ware volk te mogen schuilen onder Zijn vleugelen.

Het geestelijke leven leert te sterven aan al dit soort gedachten en ontvangt, uit genade, het leven in Christus. Om te bidden om het licht des Geestes en het mag zijn: “Weg wereld, weg schatten, gij kunt niet bevatten hoe rijk ik wel ben. Ik heb alles verloren, maar Jezus verkoren, wiens eigen ik ben.” Om de dag te beginnen te zingen: “Gods verborgen omgang vinden, zielen waar Zijn  vrees in woont.”

Bid maar veel om dat geborgen leven te kennen op doorreis naar de eeuwigheid.

Ds. J. D. Heikamp