Zwanger in overspelige relatie

Ik heb mezelf in een nogal complexe situatie gebracht. Mijn vriend en ik zijn al twee jaar samen, maar onze relatie is ontstaan uit vreemdgaan. Hij was getrouwd. Dat is natuurlijk al verschrikkelijk. We weten allebei wat de Bijbel daarover zegt. Nu is onze liefde voor elkaar enorm en het is heel fijn samen. We hebben het er ontzettend vaak over gehad dat het zo niet kan en dat we moeten stoppen, maar tevergeefs. Nu ben ik dus zwanger en ik weet niet wat ik nu moet doen.

Ik heb het als eerste bij God neergelegd. De Bijbel is er heel duidelijk over in 1 Korinthe 7 dat als iemand gescheiden is, deze ongehuwd moet blijven. Dus een tweede huwelijk is onbespreekbaar. Dat was ook de reden dat we moesten stoppen. We wisten dat het geen toekomst kon hebben. Maar nu ik zwanger ben weet ik het eigenlijk even niet meer. Samenwonen is geen optie, trouwen zou ook geen optie zijn, maar alleen voor het kind zorgen is ook niet de bedoeling denk ik? Laat voorop staan dat het kindje echt heel welkom is en dat zien we ook allebei als een zegen. Maar we weten ook dat we zoveel gezondigd hebben tegen God en dat nog steeds elke dag doen en dat doet pijn natuurlijk.

En hoe moet dit in de kerk? Kan het kindje wel gedoopt worden? Moet ik een gesprek aangaan met de dominee of iemand anders uit de kerk wellicht? Zou een dominee uit de Gereformeerde Gemeenten willen reageren?

Mijn beste meid,

Je hebt jezelf inderdaad in een complexe situatie gebracht. Maar dat had je kunnen weten. Zo'n intieme relatie met een getrouwde man aangaan kan van God geen zegen ontvangen. Je kunt dat wel zoeken te bedekken met “we houden zo veel van elkaar”, maar het is en blijft zonde voor God. Je bent nu zelfs  in verwachting. 

Ik wil je allereerst je zonde onder ogen brengen. Maar ook de zonde van je getrouwde vriend. Hij blijft in je verhaal wat afwezig, maar wat staat hij schuldig tegenover zijn vrouw, misschien kinderen en vooral jegens God. 

Wat nu te doen? Je moet allereerst je zonde voor God belijden. Er is maar één ding waarop je hopen mag en dat is Spreuken 28:13: “Die zijn overtreding bedekt, zal niet voorspoedig zijn, maar die ze belijdt en laat, zal barmhartigheid verkrijgen.”
 
Verder met je met je ouders over alles spreken, ook een gesprek aanvragen met de wijkouderling of de predikant. Zij zullen u wel zeggen wat er moet gebeuren. Maar zoek het eerst en vooral tussen God en je ziel in orde te brengen. Ik ben blij dat je het kind wil houden. Maar dat zal ook geregeld moeten worden hoe dat allemaal moet. Betrek je ouders daarbij.

En weer blijft je vriend hier buiten schot, zo lijkt het althans. Hij zal ook met zijn vrouw, ouders en predikant moeten spreken. Ik vraag mij af of het allemaal zo is als je zegt. Hij kan wel over liefde spreken, maar je tegelijk gewoon gebruikt hebben. Hij staat als getrouwde man schuldig tegenover God, jou, zijn vrouw en eventuele kinderen. Wijs hem op noodzaak van schuldbelijdenis voor God en op een gesprek met zijn vrouw.

Je moet verder alle contact met hem verbreken. Alleen een schuldbelijdenis moet welkom zijn. Zoek de Heere met berouw en vraag hem de weg voor je moeilijke  toekomst te banen. Bij de Heere is vergeving (Psalm 130).
 
Veel sterkte toegewenst,
Ds. C. Harinck