Eigen en toegerekende gerechtigheid

Op dit moment ben ik “De Christinnereis” aan het lezen. In hoofdstuk 20 wordt iets verteld over gerechtigheid. Dat er twee vormen van gerechtigheid zijn. Wat wordt daar mee bedoeld?

De twee vormen van gerechtigheid waar in "De Christinnereis" (en de theologie van John Bunyan) over wordt gesproken, zijn de eigen gerechtigheid (Romeinen 10: 3) en de toegerekende gerechtigheid. Dit is het onderscheid tussen wat mensen zelf proberen te presteren en wat de Heere Jezus volbracht heeft.

Eigen gerechtigheid zijn de eigen goede werken en pogingen van de mens om door gehoorzaamheid aan de wet goed genoeg te zijn voor God. Maar dit zal altijd ontoereikend en onvolmaakt blijven. 

Toegerekende gerechtigheid (of de gerechtigheid van Christus) is het volkomen zondeloze leven en de gehoorzaamheid van de Heere Jezus. Wanneer een gelovige hierop vertrouwt, rekent God deze volmaakte gerechtigheid aan die persoon toe. Meer is niet nodig. Dit is de enige basis waarop iemand voor God kan bestaan en behouden kan worden.