Hulp in huishouding ligt gevoelig

Mijn man en ik zijn samen tien jaar heel gelukkig getrouwd. We hebben een open communicatie en zijn echt nog steeds dol op elkaar. Echter kan natuurlijk niet altijd alles goed gaan. Naast dat opvoeding af en toe om afstemmen vraagt, hebben we het regelmatig over het huishouden. Meestal eindigt het in een discussie waarin we elkaar niet begrijpen. Mijn man is van efficiënt werken; ‘even door het huis heen rammen’ en klaar is kees. Hij houdt van een opgeruimd huis. Ook ik hou van een opgeruimd huis, maar ben niet efficiënt hierin. Ik doe vaak wat mijn hand vindt om te doen en heb geen vaste structuren.

Ik werk 1,5 dag, maar over het algemeen lukt het me aardig om alles een beetje bij te houden (wat niet wil zeggen dat hier nooit wasmanden staan met gevouwen goed wat maar niet vanzelf de kast in gaat). Ook kan het gebeuren dat er op zondag was in het trapgat hangt en/of zijn er nog volle wasmanden. Ik heb hier geen last van (zolang de woonkamer, keuken en wc maar glad is), maar mijn man wel, lijkt het. Hij zegt van niet, maar als voorbeeld; hij gaat dan een was draaien met als reden “ik wil je graag helpen omdat ik nu al zie gebeuren dat je van het weekend nog aan het wassen bent.” Het lijkt -of is dus- misschien heel zorgzaam, maar ik ervaar dit eigenlijk altijd als een aanval of als betweterig. Hoe kan ik dit toch in liefde ontvangen? Of; hoe kan ik hem duidelijk uitleggen dat ik dat niet als een probleem ervaar dat er bepaalde zaken soms langer blijven liggen?

Lieve mevrouw,

Al lezend moest ik glimlachen. Ja, die beuzelingen over een opgeruimd huis kunnen gebeuren (helaas). Ieder heeft zo zijn eigen levensgewoonten en inbreng van thuis meegekregen. De een houdt alles netjes bij en de ander is wat nonchalant in die dingen. Wees als eerste maar heel blij en dankbaar dat jullie samen heel gelukkig zijn en nog dol op elkaar. Dat is het allerbelangrijkste, maar ook een zegen van de Heere. En dat jullie samen zijn!!
 
Ik begrijp jullie allebei, uw man wil alles spic en span hebben (misschien was het bij hem thuis zo). Laat dit geen splijtzwam in uw huwelijk zijn. Geven en nemen is heel belangrijk. Leef samen en pas je aan elkaar aan, maak ook van een mug geen olifant. Dus als die wasmand vol is, dan moet uw man zich er maar niet aan ergeren. Voor u is het voldoende dat de kamer, keuken en wc opgeruimd is, maar geen punt als de was op zondag nog in het trapgat hangt. Daar begrijp ik uw man weer in. Ik kan ook geen was in het weekend in het trapgat  zien hangen. Voor u is een volle wasmand in de badkamer niet erg. Maar om elkaar een beetje tegemoet te komen zou u de schone, opgevouwen was, misschien even in de kast kunnen leggen. Opgeruimd is netjes! Doe het ook omdat hij het fijn vindt.

Hij draait een was voor u... De ene vrouw zal dat fijn vinden. U ervaart het als een afwijzing, een aanval. Het ligt gevoelig voor u. Praat het met elkaar uit, want u en uw man hebben een open communicatie, schrijft u. Accepteer elkaar hierin... Zie het van zijn kant toch maar als liefde en zorgzaamheid. En het is goed om elkaar een beetje ter wille te zijn. Liefde vermag veel, toch?

Wij zijn bijna 65 jaar getrouwd. Haken en ogen zijn er best wel, maar liefde overwint. Heel belangrijk en nodig om elke avond samen je knieën te buigen en zo te gaan slapen.

Hartelijke groet en Gods zegen in alles,
Nellie van Dooijeweert-van der Slikke