Ik ben 15 jaar en val op mannen

Ik ben 15 jaar en ik ben erachter gekomen dat ik op mannen val. Als christen weet ik niet hoe ik hierover moet denken en hoe ik zou moeten handelen. Ik ben opgevoed met de overtuiging dat het uiten van je homoseksualiteit een grote zonde is. Ik merk dat ik hierdoor minder vast in mijn geloof sta dan voorheen. Heeft u hier een antwoord op en misschien een Bijbeltekst die mij zekerheid kan geven?

Beste vraagsteller,

Ik zou willen dat reformatorische christenen meer beseften hoe ingrijpend jouw vraag is. Voor de meeste jongeren is het ontdekken van hun seksualiteit misschien verwarrend, maar verder is het geen probleem. Het heeft iets spannends en leuks. Maar voor jongeren als jij is het véél ingewikkelder. Bepaalde jongens geven je een prettig gevoel, maar je weet niet wat je daarmee moet. Mogelijk had je liever gewoon op meisjes gevallen, dat is veel eenvoudiger.

Begrijpelijk dat jij je afvraagt hoe je erover moet denken dat je op mannen valt. ‘Wat moet ik ermee?’ En: ‘Wat kan ik ermee?’ Ik zou hierop een duidelijk en theoretisch antwoord kunnen  geven, maar dat doet onvoldoende recht aan jouw situatie. Het is nodig dat je hierin je eigen zoektocht gaat en zelf antwoorden gaat vinden. Daarbij zijn drie dingen erg belangrijk: lezen in Gods Woord, bidden om Zijn leiding, en praten met mede-christenen. Ik wou dat ik het eenvoudiger voor je kon maken, maar dat kan ik niet. Je vragen zijn té groot om af te doen met een simpel antwoord. Ik zou zeggen: neem de tijd om hiermee bezig te zijn.

Ik hoop dat je dat kunt doen in de vaste overtuiging dat God met je is. Ik kan me voorstellen dat je door je vragen ‘minder vast in je geloof staat dan voorheen’, zoals je het zelf schrijft. Maar juist dan is het goed om je eerst af te vragen: geloof ik vóór alles in het verzoenende werk van Christus voor ook mijn zonden? En durf ik me zonder voorbehoud aan Hem over te leveren? Pas dan ben je er echt klaar voor om je vragen onder ogen te zien, ongeacht de antwoorden die je vindt. Ik bedoel: het is niet goed en niet nodig om je geloof hiervan afhankelijk te maken. Want God is hoe dan ook goed.

Ondertussen wil ik het niet hierbij laten. Het zou oneerlijk zijn als ik me ervan afmaak en je zonder richting het bos instuur, zo van: Succes ermee… De richting die de kerk al tweeduizend jaar wijst en waardoor de meeste christenen zich nog steeds laten leiden (in ieder geval wereldwijd gezien, in Nederland ligt het anders), is dat God de seksuele gemeenschap voorbehouden heeft aan het huwelijk tussen een man en een vrouw. Alle seks buiten het man/vrouw-huwelijk zien ze als zonde. En ik denk dat dat bijbels is.

Als je daarvoor bijbelteksten wilt, wijs ik in de eerste plaats op Genesis 1:27 en Genesis 2:24. Opvallend is dat de Heere Jezus deze teksten aan elkaar verbindt in Mattheüs 19:4-5. Eerst wijst Jezus op Genesis 1 vers 27: God heeft de mens mannelijk en vrouwelijk gemaakt. Direct daarna citeert Hij Genesis 2 vers 24: “Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich aan zijn vrouw hechten, en die twee zullen tot één vlees zijn.” Dat laatste is wat wij nu het huwelijk noemen. Dus waarom is er het huwelijk? De Heere Jezus zegt: omdat God de mens mannelijk en vrouwelijk gemaakt heeft. Nergens in de Bijbel kom je ook maar enige hint tegen dat seksualiteit ook in een andere relatie kan plaatsvinden.

Het is dáárom dat Paulus het in Romeinen 1:24-27 zo erg vindt als mannen of vrouwen de natuurlijke omgang met het andere geslacht vervangen door de tegennatuurlijke omgang met hetzelfde geslacht. Eerlijkheidshalve wijs ik erop dat veel christenen in Nederland deze tekst zó uitleggen dat Paulus het hier alleen heeft over losbandige homoseksuele relaties en niet over homoseksuele relaties in liefde en trouw. Maar de argumenten daarvoor vind ik niet overtuigend. Daarom heb ik er zelf als homo voor gekozen om geen homoseksuele relatie aan te gaan. Ik geloof dat God dat van mij vraagt en ik wil Hem daarin gehoorzamen. Want hoe dan ook, God is goed.

Ik kan me voorstellen dat je het moeilijk vindt om dit te accepteren. Vandaar dat ik nog een keer zeg: onderzoek zelf of je je hierin kunt vinden en neem daar -als dat nodig is- de tijd voor. Het is me nogal niet wat welke consequenties er aan jouw vragen verbonden kunnen zijn.

Ik wil nog wel zeggen dat bovenstaande visie niet betekent dat je als homo ongelukkig wordt. Recent heb ik daar op Refoweb nog over geschreven in het artikel 'Homoseksualiteit  waarderen als christen'. Tot op zekere hoogte mag je je homoseksualiteit best uiten, je hoeft het niet weg te stoppen. Het gaat erom dat je ermee omgaat binnen de grenzen van Gods goede geboden. Seks zit er dan misschien niet in, maar gelukkig is homo-zijn méér dan seks (willen) hebben.

Hartelijke groet,

Herman van Wijngaarden