Voorgaan van predikanten in vacante gemeenten

Aan iemand van de Gereformeerde Gemeenten die verstand heeft van preekbeurten regelen in vacante gemeenten. In onze Ger. Gem. die al weer enige tijd vacant is, gaan relatief weinig predikanten voor en ook uit de classis komt er zelden een dominee preken, terwijl er in omliggende gemeenten die vacant zijn wel veel predikanten voorgaan. De kerkenraad geeft aan dat het moeilijk is om in de preekbeurten te voorzien, terwijl dit blijkbaar voor omliggende gemeenten niet geldt. Kunt u iets zeggen over hoe dit in zijn werk gaat en of daar landelijke regels voor zijn en of iedereen zich daar ook aan houdt?

Helaas zijn er veel vacante gemeenten binnen de Gereformeerde Gemeenten. Dat mag nooit wennen. Er is een tekort aan predikanten. Er zijn kinderen en jongeren die nog nooit een eigen predikant hebben gehad. Ook bovenstaande vraag komt voort uit deze nood.
 
Ik ken de situatie van de gemeente niet, dus ik kan alleen maar in algemene zin de vraag beantwoorden. Het regelen van predikanten voor preekbeurten is een taak van de kerkenraad. Binnen de classis hebben alle gemeenten een consulent.
 
De Dordtse Kerkorde (zoals die binnen de Gereformeerde Gemeenten wordt toegepast) kent geen landelijke verdeelsleutel of iets dergelijks voor het voorgaan van predikanten in vacante gemeenten. Predikanten zijn dus niet verplicht om in vacante gemeenten te preken, ook niet binnen de eigen classis.
 
Wel is het zo dat een vacante gemeente onder begeleiding staat van een consulent, die door de classis is aangewezen. Die consulent heeft daarbij geen beslissende bevoegdheid, maar wel een raadgevende en ondersteunende taak, ook als het gaat om de verzorging van de prediking. Meestal komt een consulent wel een aantal keren per jaar preken en bedient hij ook de sacramenten.
 
Ik kan niet beoordelen waarom de kerkenraad aangeeft dat het moeilijk is om in de preekbeurten te voorzien. Je stelt vast dat omliggende vacante gemeenten dit probleem blijkbaar niet hebben, omdat daar wel regelmatig predikanten voorgaan. Dit is opmerkelijk punt. Ik verwijs je daarbij toch echt (opnieuw) naar de kerkenraad. Alleen zij kunnen hierop antwoord geven. Ook op een ledenvergadering zou hierover bijvoorbeeld een vraag aan de kerkenraad gesteld kunnen worden. 
 
Misschien is het ook een punt dat tijdens een kerkvisitatie besproken kan worden, hoewel dat wel een “zwaar middel” is. Bij kerkvisitatie komen twee ambtsdragers namens de classis op bezoek. Er is voor gemeenteleden een mogelijkheid om gehoord te worden door de visitatoren. Dat is ook de reden dat de kerkenraad de datum en tijd van de kerkvisitatie bekend moet maken in de gemeente. De aangewezen weg is om (eerst) in een open gesprek met de kerkenraad spreken. 
 
Van harte Gods zegen toegewenst. En vergeet niet: het is ook in de kerk de toon die de muziek maakt. De apostelen roepen ons als gemeenteleden steeds weer op tot ootmoed. Je mag je vragen stellen en kritiek uiten op beleid, maar altijd vanuit verbondenheid, ootmoed en liefde. Helaas worden kerken en gemeenten al te vaak uit elkaar gespeeld, omdat de band van de broeder- en zusterliefde ontbreekt en we elkaar wantrouwen. Jammer genoeg komt dat ook onder ambtsdragers en predikanten voor. Dat is niet goed en dat leidt tot verdeeldheid en soms zelfs tot het afschrijven van de ander. Daarom bidden we met het oude kerklied:
 
Kom Schepper, Geest, daal tot ons neer,
houd Gij bij ons uw intocht, Heer;
vervul het hart dat U verbeidt,
met hemelse barmhartigheid.
 
Hartelijke groet,
H. J. Nijsink