Dwaze dominee

Laatst hoorde ik in een huwelijksdienst (Gereformeerde Gemeenten) van een jong stel de dominee zeggen dat hij ook maar een dwaas is. En eerlijk is eerlijk, zo gedroeg hij zich ook. Er zaten verschillende niet-christelijke jongeren in de kerk, wat zo mooi was. De dominee had gebeden of ook zij aangesproken mochten worden door het Woord. Daar hoop je natuurlijk ook op. Maar om dan in de preek te zeggen dat je een dwaas bent is niet zo uitnodigend voor niet-christelijke jongeren om te blijven luisteren.

Daarnaast waren de intonatie van zijn stem en zijn expressie ook meer dan bijzonder en vreemd. Het leek haast wat psychiatrisch of zoekend naar 'bijzonder gevonden willen worden'. Dit soort rare gedragingen bevestigen niet-christelijke jongeren toch dat ze niet in de kerk moeten zijn?! Welke geur van liefde en wijsheid gaat hier nu vanuit? En om hier nu de tekst van Paulus op te plakken dat God het dwaze van de wereld uitgekozen heeft is natuurlijk niet bijbels verantwoord mijn inziens. Het christelijk geloof wordt zo gewoon belachelijk gemaakt door dit soort rare gedragingen van dominees. Graag een duiding van iemand uit de Ger. Gem.

De onderstaande artikelen gaan in op soortgelijke vragen:

• Kanseltaal
• Knutselpreek
• Bedroevende kanseltaal

Over stemgebruik vanaf de kansel is meer te lezen onder de tag 'Preektoon'.