Jengelig kind

C. M. Chr. Rots - de Weger / 10 reacties

06-09-2022, 08:10

Vraag

Ik twijfel soms of ons zoontje van net twee jaar wel normaal gedrag vertoont. Hij praat hard en is bijna altijd jengelig. Als moeder merk ik dat ik me er erg aan erger. Ik zeg nu vaak: praat eens rustig. Dat snapt hij dan wel en op dat moment kan hij wat rustiger gaan praten.

Hij is vrijwel elke morgen verschrikkelijk jengelig. Hij huilt overal om, jengelt en heeft een vrij overheersende stem. Dat jengelige heeft hij vanaf heel jong al gehad, zeker al wel vanaf dat hij een jaar was. Hij luistert daarnaast momenteel sinds ongeveer twee maanden ontzettend slecht. Als we zeggen dat hij iets niet mag, luistert hij steevast niet, doet het wel en als we daarna resoluut hem tot luisteren dwingen -bijvoorbeeld door iets af te pakken- zet hij het op een brullen met een hard volume en is erg boos. Het brullen kan gerust een kwartier doorgaan.

Wat doen we verkeerd? Verder trekt hij vaak best wel naar m'n man toe. Wil graag door hem getroost worden bijvoorbeeld, terwijl ik er het meest voor hem ben overdag. Ik ben gewoon thuis. Ik vind dit best verdrietig en twijfel vaak of hij wel aan me gehecht is en of ik dingen verkeerd doe. Ik ben wel consequenter dan m’n man. Die is wat zachter in de opvoeding. 

Een moeder.

ADVERTORIAL

Ontmoet de vervolgde kerk

Als we iets kunnen leren van de vervolgde kerk, dan is het wel dat de Here God een Baken van hoop is. Hoe de vervolgde kerk hiermee omgaat, horen we tijdens de Open Doors-dag op 8 oktober 2022.

Boek nu je tickets!

Ontmoet de vervolgde kerk

Antwoord

Beste moeder,

Als moeder en grootmoeder lees ik uw brief en wat dan als eerste bij mij opkomt is: luisteren en horen zijn twee verschillende dingen. U schrijft dat uw zoontje slecht lúistert, maar hóort hij u wel goed? Wat zegt het consultatie/peuter- of kleuterbureau hiervan? Of eenvoudiger: de huisarts? Is er bijvoorbeeld geen sprake van oorpijn of iets dergelijks? Dat zou -wat mij betreft- ook jengelig gedrag kunnen verklaren. Maar goed, al ben ik geen dokter, ik zou u toch eerst daarheen willen verwijzen. Juist ook vanwege het harde praten dat u beschrijft.

Als er van bovenstaande allemaal geen sprake is, kunt u zien wat u vervolgens kunt doen zónder u af te vragen of u iets verkeerds doet. Opvoeden is niet altijd gemakkelijk en twijfelen aan uw aanpak kan zeker op de loer liggen. Vooral ook wanneer een kind meer naar zijn vader neigt dan naar u die de hele dag thuis bent! Ga niet twijfelen, waardoor u onzeker en verdrietig wordt, maar ga zóéken naar oorzaken en (daarna) naar oplossingen.

Zoonlief kan júist naar zijn vader gaan ómdat hij u al de hele dag gezien heeft, bijvoorbeeld. U dwíngt hem af en toe tot luisteren door iets af te pakken: misschien schríkt hij er erg van zonder te begrijpen wat er nu precies gebeurt. Kortom: als er geen lichamelijke klachten zijn, kijk dan eens op de website van uw burgerlijke gemeente of er opvoedingsondersteuning mogelijk is waar u handvatten krijgt voor het anders leren omgaan met uw zoontje.

U bent consequent, meer dan uw man, schrijft u. Op zich is dat prima: fijn als het duidelijk is als ja, já is en nee néé, maar het kan ook leiden tot starheid zodat alle ‘speelruimte’ verdwenen is. Wees u dus bewust van uw eigen gedrag en van datgene wat u uw kind wilt meegeven voor de toekomst! Hulp daarbij vragen is geen ‘zwakheid’, maar getuigt juist van móed en van verantwoordelijkheidsgevoel. Blijf daarbij ook steeds in gesprek met uw echtgenoot als medeopvoeder van zoonlief!

En nog een laatste (ervarings)tip: zet het bedje van uw zoon eens op een andere plek in zijn slaapkamer of desnoods in helemaal een andere kamer. Soms helpt dat al om beter te slapen en/of prettiger wakker te worden door omgevingsgeluiden, lichtinval of iets dergelijks. 

Marijke Rots

C. M. Chr. Rots - de Weger

C. M. Chr. Rots - de Weger

  • Geboortedatum:
    18-02-1947
  • Kerkelijke gezindte:
    Christelijk Gereformeerd
  • Woon/standplaats:
    Aalten
  • Status:
    Actief
  • Bijzonderheden:

    Marijke leverde op 25-05-2017 haar 1000ste antwoord in de vragenrubriek af. Lees hier het jubileuminterview.

    Bekijk ook:

10 reacties
Femke
06-09-2022 / 19:53
Lieve moeder, als ik je verhaal lees denk ik als eerste neem je kindje helemaal zoals het is, probeer te luisteren en zien waarom hij op een bepaalde manier reageert. Zie de mooie en goede dingen en laat weten dat je dat ziet en van hem houdt.
Probeer boven zijn gedrag te staan en corrigeer liefdevol. Geen strijd aangaan maar liefdevolle grenzen.
En dat hij de laatste tijd zo slecht luistert, hij is twee en dan is alles ‘nee’. Het zou niet goed zijn als hij dat niet zou doen. Dat gaat ook weer over..
Het kan inderdaad dat hij iets oproept, zoals ergernis, ik zou dan echt aanraden hier iets mee te doen. Als ouder ben je de enige die hier verandering in kan brengen.
leene
06-09-2022 / 19:59
Wel eens van de peuterpubertijd gehoord? ik ben twee en ik zeg nee!
Je bent echt niet de enige die deze tijd lastig vindt, opvoeden valt lang niet altijd mee.
Hele goede tips van Marijke Rots om de oren te laten controleren. Hij kan ook kiezen krijgen en daardoor jengelig zijn.
Als je er niet uitkomt zou ik inderdaad eens naar opvoedingsondersteuning krijgen. Je uit je best negatief over je kind, maar wat is nu twee jaar? het is gewoon nog een klein ukkie. Twee jarigen kunnen vaak nog niet uiten wat ze dwars zit. Maar hebben wel in de gaten als mama moe is, boos is, geïrriteerd is.
Voordat je in een hele negatieve spiraal naar beneden gaat zou ik echt ondersteuning vragen, durf te vragen.
En wat ik zelf heel erg hebben moeten leren was om mijn verwachtingen bij te stellen. Het ene kind is nu eenmaal makkelijker dan het andere en als een kind net even wat lastiger is dan is het niet gelijk abnormaal gedrag. Met het ene kind gaat het vlotjes maar het andere moet je heel veel energie in stoppen. Wij dachten ook dat we goed konden opvoeden( ha ha, we hadden gewoon een heel braaf lief kind die eerste jaren) de tweede was heel anders, poe.. toen hebben we ook wel eens gewanhoopt hoor en super onzeker geweest. Maar het is een lief joch geworden maar wel een met meer gebruiksaanwijzingen. Sterkte
Wil1984
06-09-2022 / 22:35
Net 2 jaar.. wat klein nog. En wat herkenbaar. Mijn zoontje is 3 en heeft dit gedrag al vanaf zijn 2e jaar. Knuffel je kind extra veel, positieve aandacht is zo belangrijk. Als je het niet vertrouwd moet je hulp zoeken, maar zo jong kan het volgens mij alle kanten nog op..
Wil1984
06-09-2022 / 23:06
Een aanrader! Ruimte door regels, van Sarina Brons.
Samanthi
07-09-2022 / 13:33
@leene
Soms ook nog: ik ben drie en ik wil nog nie...
Het kunnen echt moeilijke perioden zijn.
leene
07-09-2022 / 14:13
@Samanthi.. heb je ook van die rijmpjes voor andere leeftijden ;-).. nu pubers maar poe.... soms !
Avhg
11-09-2022 / 14:39
Je kunt (los van alle andere goede tips) ook eens voor een peuterspeelzaal gaan kijken. Niet om van je kind af te zijn, maar dat kan soms best goed zijn voor je kind om even in een andere omgeving te zijn, naar regels van iemand anders te moeten luisteren en met andere kindjes te leren omgaan. Tegelijk is er dan ook iemand anders die met je mee kan denken over hoe je kind is, of hij abnormaal gedrag vertoond of het inderdaad gewoon een peuterpubertje is :) Deze periode kan best moeilijk en intensief zijn weet ik uit eigen ervaring en heel eerlijk gezegd is het voor mij ook weleens fijn dat mijn peuter naar de peuterspeelzaal is, dan kan ik in die tijd weer positieve energie krijgen om daarna met liefde voor hem te zorgen.
Lekkerbek
17-09-2022 / 06:49
@Leene: ik ben 11 en bepaal het zelf!
Ik ben 12 jaar, bekijk het allemaal maar!
Ik ben 13 en houd het thuis voor gezien!
Ik ben 14, heeft u last van mijn grote monden misschien?
Ik ben 15 en echt waar, ik heb het met m'n ouders erg zwaar!
Ik ben 16 en weet, dat ik alle regels vergeet!
Ik ben 17 en veel van huis, soms eet en slaap ik nog wel thuis.
Ik ben 18 en heb heel wat te zeggen, wil je dit ook even aan m'n ouders uitleggen?
Ik ben 19 en iets meer volwassen misschien?
Ik ben 20 ja, en overleg weer met pa en ma!

Lieve ouders, bij kinderen van 2 t/m 18 jaar moet je iets minder zeiken,
Met humor kun je veel meer bereiken! Grenzen stellen is oké!
Maar speel hier wel een beetje mee!
Wees geen robot maar een mens van vlees en bloed,
Handel vanuit je hart, dat doet een kind echt goed!
Knuffel ze veel, of ze nu klein zijn of groot,
Dat ze geliefd zijn, dat nemen ze mee tot de dood!

Succes allen, ik lach soms in m'n vuistje
En geniet in m'n eentje in m'n huisje.
Zodra de kids te vrij worden bij mij,
Is het weer tijd om ze naar huis te brengen, ouders blij en ik blij!
Dus ouders, t helpt soms om je kind bij een ander te brengen,
Doe iets ontspannends zodat je je humor weer met liefde kunt mengen!
Je laadt van bv een uurtje sporten of wandelen weer op,
En zit je je kind niet zo op z'n kop.
Je kind voelt het haarfijn aan,
En zal dan ook weer wat vrolijker verder gaan!
lihar
18-09-2022 / 04:48
@Lekkerbek: Echt een geweldig stuk!
Samanthi
18-09-2022 / 14:23
@leene
Pubers worden op den duur weer gewoon mens.;+)
Je kunt op dit bericht reageren. Klik hier om in te loggen.

Terug in de tijd

Ik ben een meisje van 18 jaar. Sinds kort ben ik veel serieuzer bezig met het geloof en weet ik nu dat God kennen een gr...
1 reactie
05-09-2013
Onze zoon zit op een reformatorische school en gaat naar groep zeven. Sinds twee jaar wordt hij af en toe gepest in de k...
8 reacties
05-09-2013
Waar komt de duivel vandaan? Hoe is hij ontstaan en was hij er van eeuwigheid? Waar kan ik dat in de Bijbel lezen?
geen reacties
05-09-2008
website-ontwikkeling door webdevelopment by Accendis
design website door design website by Mooimerk
hosting website door hosting website by STH Automatisering