Onze kinderen zijn geleende panden

Waar komt de uitspraak vandaan dat onze kinderen geleende panden zijn? Is dit ook uit naar de Bijbel te herleiden?

Beste vragensteller,

Dat is best een lastige. Tenminste, voor mij. Ik ben geen historicus. Via digibron.nl vond ik dat ds. P. J. M. de Bruin (1868-1946), christelijk-gereformeerd predikant, de uitdrukking “geleende panden” gebruikt in een tijdschrift gedateerd 25 september 1903. “Laat ons dan gedachtig zijn dat zij niet inwendig geheiligd zijn (al kan God naar Zijne vrijmacht sommigen van ’s moeders lijf aan genade schenken), maar Gode toegewijd en dat op de ouders de hooge verantwoording rust, toch met allen ernst te trachten de ons geleende en toevertrouwde panden te vermanen tot vroegtijdig zoeken van dien God, aan Wien zij zijn opgedragen en die met de Verbondsbelofte tot hen komt, dat Hij ook hun God wil zijn, doch niet minder ook met den verbondseisch: Zoekt Mij en leeft.”

Ongetwijfeld is de uitdrukking nog verder terug te voeren. Maar ik denk niet dat de term uit de Bijbel (in de Statenvertaling) afkomstig is. Het woord “pand” komt weliswaar voor in de Bijbel, maar niet met betrekking tot kinderen. Het is qua inhoud wel een heel Bijbelse uitdrukking. Ouders zien hun kinderen vaak als hun ‘bezit’ en hun ‘project’. Hoe begrijpelijk dat ook is -ze zijn immers nauw aan hun kinderen verbonden- hoe schadelijk is het voor de christelijke opvoeding! Je leert het kind om te presteren in jouw ogen, terwijl het daar ten diepste niet om gaat. Het gaat erom het kind te leren leven voor Gods aangezicht. Kinderen zijn namelijk ten diepste van God. Zo spreekt Psalm 127 erover: “Zie, de kinderen zijn een erfdeel des HEEREN” (vers 3). Christelijke kinderen zijn in het verbond helemaal aan Hem toegewijd. God vertrouwt hen toe aan ouders om voor Hem op te voeden.

Een waardevolle uitdrukking dus, kinderen als “geleende panden”! Waarbij je wel begrijpt dat er een verschil is tussen een pand of borg en je kind. De relatie tussen ouders en kinderen is geen zakelijke relatie, maar is als het goed is vol liefde.

Wil je meer weten over de herkomst van deze uitdrukking, dan zul je eens een historicus aan zijn mouw moeten trekken...

Hartelijke groet,
Ds. T. A. Bakker