Snel huilen

C. M. Chr. Rots - de Weger / 3 reacties

17-09-2020, 08:00

Vraag

Ik ben heel snel ‘beledigd’ (ik weet niet of dat het goeie woord is). Ik kan heel snel het gevoel krijgen dat ik moet huilen. Voorbeeld: Ik loop in de supermarkt. Er staat een vrouw in de weg. De eerste keer wacht ik netjes. De tweede keer gaat ze weer in de weg staan met haar karretje en precies als ik dan denk ik loop voorbij, wil ze weer verder gaan. Gelijk een snauw naar m’n hoofd: NOU! Van... blijf uit de buurt. Op dat moment krijg ik bijna tranen in m’n ogen, of ik voel me gelijk heel erg beledigd. En dat is in heel veel situaties zo.

Ik ben een vrouw van 21 en ik kan nooit eens tegen iemand in gaan om mijn eigen mening ook gewoon op een normale manier te zeggen, in een ruzie of dergelijke, zonder een brok in m’n keel, of tranen in m’n ogen te krijgen (bijna nooit). Altijd voel ik me gelijk rot. Daarom laat ik het ook heel snel ergens bij. Soms zo dat als ik de schuld krijg van iets -wat niet zo is- het er dan maar bij laat. Omdat ik er toch niet goed in ben om terug te reageren en op het punt sta om te gaan huilen. Dat had ik bij mijn vader ook altijd. Ik moest gelijk huilen als hij boos op me werd. En dan vond hij dat ik niet helemaal ‘fris’ was als ik elke keer ging huilen... Kan ik hier wat tegen doen? Heeft iemand wat tips?

Antwoord

Beste vraagsteller,

Zeker is er wat aan te doen als je je gevoelens en daaruit volgend gedrag in de hand wil hebben (en houden). Maar daar is een anonieme en redelijk korte brief met dito schriftelijk antwoord niet zo geschikt voor. Wél een eerste stap op weg naar hulp. Hulp in de vorm van gesprekken heb je dan ook echt nodig, denk ik. Nu dan ook zèlf de tweede en derde stap gaan zetten is mijn tip! Maak een afspraak met je huisarts en vraag een verwijzing naar een maatschappelijk werker of psycholoog. Dat zijn mensen die iets weten van communicatie, van het omgaan met gevoelens en het aanleren van (gewenst) gedrag. Bedenk dat er géén domme of gekke vragen zijn. Zeker niet voor iemand die jou het nodige kan leren. Dóén, dus! Ook al moet je wellicht eerst een drempel over. Dat is niet erg, want iedere nieuwe weg begint met de eerste stap. En vanzelf gaat het niet! Ik wens je dus alle vereiste moed toe, met Bijbelwoorden uit Spreuken 16:32.

Laat nog eens horen of ik je toch een beetje heb kunnen bemoedigen of zelfs helpen.

Marijke Rots

C. M. Chr. Rots - de Weger

C. M. Chr. Rots - de Weger

  • Geboortedatum:
    18-02-1947
  • Kerkelijke gezindte:
    Christelijk Gereformeerd
  • Woon/standplaats:
    Aalten
  • Status:
    Actief
  • Bijzonderheden:

    Marijke leverde op 25-05-2017 haar 1000ste antwoord in de vragenrubriek af. Lees hier het jubileuminterview.

3 reacties
intro
17-09-2020 / 09:09
Ik zou je een boek willen aanbevelen: Patronen doorbreken van Hannie van Genderen.
En het is niet gek om met dit probleem naar een hulpverlener te gaan. Dat kan je echt helpen! Sterkte.
schoenveter
17-09-2020 / 14:12
Met de jaren zal het minder worden. Op die leeftijd kreeg ik ook veel sneller tranen in mijn ogen dan ik wilde (voelde mij zwak en kinderachtig erdoor). Zoek gerust hulp! Factoren als een laag zelfbeeld, weinig zelfvertrouwen, onzekerheid/angst kunnen ook een rol spelen.

Nu krijg ik overigens haast nooit meer tranen, dat ik denk: Ging het maar zo makkelijk als vroeger... Dus zie het ook als positief, dat je je gevoelens zo mooi kan uiten/verwerken! Het beste!
Roosvan3
17-09-2020 / 21:50
Herkenbaar! Ik ben ondertussen rond de 30 jaar. En ik huil nog steeds vaak, bijna wel elke dag. Is dat erg? Ik vind het van niet. Ik accepteer het (meestal). Het lucht mij op, dan is alles er maar weer uit.
Ik weet overigens ondertussen wel dat ik hooggevoelig ben. Misschien een idee om daar eens iets over te lezen. En dan niet alleen de nadelen, maar ook de voordelen van hooggevoeligheid!
Ik lees een stukje onzekerheid in je verhaal, bang zijn voor confrontaties, dat herken ik ook. Om die reden heb ik gesprekken, die mij erg helpen. Om zekerder te zijn van mijzelf. Niet om een muur om mij heen te zetten, maar zonder schroom te mógen zeggen wat mijn mening is. Om te mogen zijn wie ik ben. Om mijn mening te mogen geven. Niet om egoïstisch te zijn. Maar om mijn eigen plek te weten. Als ik goed voor mijzelf zorg, kan ik ook goed voor anderen zorgen. Ik hoop dat ik daardoor meer vanuit mijzelf mag leren leven.
Veel sterkte ermee!
Je kunt op dit bericht reageren. Klik hier om in te loggen.

Terug in de tijd

Via een christelijke datingsite ben ik in contact gekomen met een jonge christelijke vrouw. Op een gegeven hebben we in ...
3 reacties
17-09-2019
In Mattheüs 16: 19 lezen we: "Ik zal u de sleutels geven van het Koninkrijk der hemelen...". Wat wordt er met deze tekst...
1 reactie
16-09-2010
Onze dochter (4 vwo) heeft plannen om vanaf volgend schooljaar een jaar in Engeland aan de High School te gaan studeren....
4 reacties
16-09-2014
website-ontwikkeling door webdevelopment by Accendis
design website door design website by Mooimerk
hosting website door hosting website by STH Automatisering