Geestelijk leven na depressie

N.J. Teerds / 3 reacties

02-09-2020, 17:00

Vraag

In mijn depressie is mijn geestelijk leven totaal afgevlakt. Ik zat zo diep, ik was zo depressief en aan het overleven dat alles uit heeft gestaan. Nu ik langzaam herstel van de depressie merk ik dat het geestelijk ook zo diep en donker is geweest dat ik moeite heb om ook daar weer terug te komen in hoe het was. Waar Bijbellezen en bidden mijn lust en mijn leven was, moet ik nu vechten om me te concentreren en me er toe te zetten. “Gun leven aan mijn ziel”, is mijn gebed, want ik voel me afgevlakt en leeg.

Daarbij komen er allerlei aanklachten: dat het vast niks geweest is wat ik ooit had en dat mijn lege slordige leven nu me er alleen maar verder vandaan brengt en het steeds onmogelijker wordt met de dag. Ik zit vast en weet niet hoe ik verder moet, alleen ik hou het niet uit. Is er iemand die mij kan helpen, een stap in de goede richting? 

Een jongere.

Antwoord

Wat is het hebben van een depressie moeilijk.  Er was bij jou niet zomaar een dipje, maar het was een periode waarin je hebt moeten vechten om te overleven. Dat is door jou kort opgeschreven, maar de beleving in die depressie zal zeker heel belastend en zwaar zijn geweest. Wat een voorrecht dat je mag schrijven dat je langzaam herstelt van de depressie. Je voelt dat je uit het dal aan het opkrabbelen bent. Dat kost zeker heel veel energie en moeite. Het is een zegen van de Heere dat je weer aan de beterende hand mag zijn. Je zult erom gebeden hebben. Die gebeden zijn verhoord. 

Maar nu is er een nieuwe zorg. Je denkt terug aan de tijd vóór je depressie, toen Bijbellezen en bidden je lust en je leven. Dat is nu helemaal veranderd. Je schrijft het niet, maar tussen de regels door merk ik dat je tijdens de depressie -vaak op doktersadvies- medicijnen gebruikte. Een kenmerk van deze medicijnen is dat ze de dieptepunten van een depressie verminderen en dat daardoor je gevoelsleven afvlakt. Omdat het nu beter gaat, ben je misschien bezig om die medicijnen -in overleg met je arts of psychiater- af te bouwen. 

Je krabbelt dus langzamerhand uit deze depressie omhoog, maar je merkt dat het je moeite kost om je te concentreren. Dat zal misschien nog een poos duren, maar vrijwel altijd verbetert dat. Houd dus maar moed. In deze donkere en geesteloze periode in je leven is het zeker een gepast gebed: “Gun leven aan mijn ziel!” Blijf dat maar bidden en zucht tot God: “Voer mij uit mijn gevangenis, tot roem Uws Naams, die heerlijk is.” Vertel je omstandigheden aan de Heere. Hij weet van je af en kent jouw weg! Zou de Heere  ook niet weten dat je hart altijd bezig is om af te wijken en dat de duivel je kwelt? Hij wijst je op je slordige levenswandel, waardoor het allemaal nog veel donkerder wordt. Weet je dat dat ook in de Bijbel staat? Laten we samen de berijmde Psalm 142 lezen: “Als mij  geen hulp of uitkomst bleek, wanneer mijn geest in mij bezweek, en overstelpt was door ellend’, hebt Gij, o Heere, mijn pad gekend!”
 
Bid om bewaring voor de zonde en om kracht om er tegen te strijden. Je weet wel, dat in ons geen kracht is om de zonde te overwinnen, maar Christus heeft voor overtreders gebeden. Zoek dan bij Hem je heil en zaligheid. 

Het zal niet vanzelf gaan na zo’n moeilijke periode. Vraag ook niet teveel van jezelf. Het is vaak al genoeg om één tekst, één psalmvers te lezen. En bedenk: wat bij de mensen onmogelijk is, is mogelijk bij God. Heel veel geduld en kracht van de Heere toegewenst!

N. J. Teerds

P.S. Ik hoop dat je wel contact hebt binnen je kerkelijke gemeente met iemand uit de kerkenraad, iemand in de gemeente of met een hulpverlener die naar je luistert, je vragen herkent en vanuit Bijbels perspectief je antwoorden geeft.

N.J. Teerds

N.J. Teerds

  • Geboortedatum:
    24-09-1944
  • Kerkelijke gezindte:
    Gereformeerde Gemeenten
  • Woon/standplaats:
    Hendrik Ido Ambacht
  • Status:
    Actief
  • Bijzonderheden:

    ouderling; docent

Tags in dit artikel:

depressief
3 reacties
sijmen
02-09-2020 / 22:17
Ik heb ook een depressie gehad en het is heel herkenbaar wat je schrijft. Wat is het heerlijk dat je vroeger geestelijk een rijke tijd mocht hebben! Dat is groot toch blijft dat lang niet altijd zo, ook bij Gods kinderen die niet psychisch ziek zijn. En juist bij een depressie en de hersteltijd is je gevoelsleven ook uit balans. Vaak is het dan alleen maar overleven. Het is een les om dat te leren accepteren. Daarnaast kennen Gods kinderen gewoonlijk 'woestijntijden'. Dan is de gevoelige genade er niet en de smaak in het Woord er niet of nauwelijks. En het is een hele les is om nu te leren dat het niet van ons gevoel afhangt of iets uit ons, maar om te leren steunen op de Heere en Zijn Woord en beloften. Hij is betrouwbaar, Hij werkt het geloof, niets van ons is erbij. Leren te zien op Hem, ook als het gevoel er niet is. Natuurlijk is het goed om weer te staan naar gevoelige genade en structuur in stille tijd en Bijbellezen, maar ik heb zelf geleerd en veel om me heen gezien, dat het psychisch labiele mensen ziekelijk kan maken in hun geestelijke worsteling. Ik zou persoonlijk mee willen geven: let daar op tijd op, en stop dat op tijd, als je geestelijke worsteling ziekelijk wordt. Het gaat echt allereerst om de Heere, en op Hem moeten we ons richten, ook al liggen we zelf compleet overhoop. Dat kan toch een zekere rust geven, te leren je in Zijn hand te geven en aan Zijn leiding je over te geven. Ook al is alles voor je gevoel weg. Stop dan met wroeten in jezelf. En: benoem alles ook gewoon in je gebed, en laat het dan ook liggen bij de Heere. Hij weet alles, ook al is ons gevoel en ervaren compleet weg!
appel
05-09-2020 / 11:28
Ook ik heb tijden van ernstige depressie achter de rug. De volstrekte eenzaamheid die ik toen beleefde dat ik God en de mensen kwijt was, is nog steeds een nachtmerrie voor me.
Maar als ik nu achterom kijk dan was de Heere God er altijd.
Hij hield mij vast, toen ik Hem los liet.
Hij zorgde voor mij toen ik het zelf niet meer kon.
Pas veel later kwam de gevoelige aanwezig van de Heere terug. En Hij vertrooste mijn ziel.
Beste vraagsteller: de Heere komt op Zijn tijd, en op Zijn wijze. Want Hij laat niet los wat Zijn hand begon.
En ook al ervaar je het nu niet en is het nu donker in je leven, Hij komt omdat Hij het Zelf beloofd heeft: "Hij troost het hart dat schreiend tot Hem vlucht".
kdamhof1
05-09-2020 / 20:29
Volledig herkenbaar. Terecht wijst de ouderling op de afvlakkende effecten van medicatie. Mijn advies: laat de medicijnen lange tijd hun werk doen, en bouw vooral niet te snel af. En als je afbouwt, doe dat vooral niet zelf, maar laat je hierin begeleiden door een arts met kennis van zaken inzake anti-depressiva en anti-psychotica. Dit zal eerder een psychiater zijn dan een psycholoog of huisarts. Ik heb in mijn omgeving de effecten gezien van te snelle afbouw en die liegen er niet om. Ook medicijnen zijn een gave Gods.

Terug in de tijd

Ik ben 19 jaar en ben sinds twee weken aan de pil vanwege heftige menstruatie. Nu is het zo dat ik altijd erg vrolijk be...
4 reacties
01-09-2010
Ik ben een jonge vrouw van 22 jaar. Voor mijn gevoel sta ik met mijn rug tegen de muur en heb mij door al mijn zonden in...
11 reacties
01-09-2012
Zonden moeten beleden worden voor God en de mensen tegen wie gezondigd is. Dat begrijp ik en ik weet uit ervaring dat he...
geen reacties
01-09-2014
website-ontwikkeling door webdevelopment by Accendis
design website door design website by Mooimerk
hosting website door hosting website by STH Automatisering