Christus’ offer is algenoegzaam voor allen (2)

Geachte ds. Harinck. N.a.v. uw laatste antwoord 'Christus’ offer is algenoegzaam voor allen' het volgde. Ik neem aan dat het niet uw eigen standpunt is als u zegt: “Je kunt wel voor vereniging van kerken zijn, maar dan met ieder die precies denkt zoals jij denkt.” Uit uw antwoord blijkt dat als het gaat om de bediening van het verbond, de reikwijdte van de verzoening nooit te breed kan worden gesteld. Klopt dat?

Zelf vraag ik me oprecht af waarom we elkaar niet zouden kunnen vinden, aangezien we allen dit standpunt toch kunnen onderschrijven, waarin we onderscheid maken tussen de effectiviteit en de algenoegzaamheid van Christus’ offerande? Hoeveel kerkverbanden staan er wat dat betreft niet op dezelfde grondslag? In veel kerkverbanden wordt de leer van de particuliere verzoening gehandhaafd, wordt de doodsstaat niet verzwegen en het eenzijdige Godswerk gepredikt. Ook in de PKN-gemeente waar ik lid van ben. Een predikant die hier nog mee kan leven zou toch ook niet meer mogen klagen over deze zogenaamd donkere tijd? Wij zijn de tijd.

Beste vraagsteller,

Ik bedoelde te zeggen, dat velen die om vereniging roepen een bepaald soort vereniging bedoelen, namelijk met behoud van hun aparte standpunten. Vereniging houdt in dat je het eigen standpunt onder kritiek durft te stellen en onvoorwaardelijk buigt voor het Woord. Indien die  bereidheid er niet is, komt er geen vereniging. Vereniging moet een fundament hebben.

En inderdaad wat de reikwijdte van de verzoening betreft, was het zoals u schrijft, men vond elkaar in de stelling dat Jezus’ verzoening effectief was en wordt in het leven van de uitverkorenen en tegelijk algemeen en toereikend was voor ieder. Zij leerden niet: Er is een Zaligmaker die voor iedereen is gestorven, maar wel: Er is een Zaligmaker die voor ieder beschikbaar en genoegzaam is. We kunnen nog veel van onze voorvaders leren.

Ds. C. Harinck