Met tegenzin belijdeniscatechisatie

Op dit moment volg ik belijdeniscatechisatie in de Gereformeerde Gemeenten. Hier sta ik voor de volle 100 procent achter en ik zie er naar uit om mezelf belijdend lid van de Ger. Gem. te mogen en kunnen noemen. Nu is er wel een probleem, althans ik ervaar dit zo. Ik heb het afgelopen seizoen de belijdeniscatechisatie met veel tegenzin gevolgd: ik leer niks en krijg enorme stress en zenuwen als de vragen overhoord worden. Daarnaast kan ik er geen positief woord over zeggen of vertellen, terwijl het naar mijn idee een mooi iets moet zijn om op terug te kijken; met veel onderwijs en kennis, wat je de rest van je leven mee kan en mag nemen.

Nu is mijn vraag: mag ik op dit moment en na zo’n seizoen gehad te hebben nu wel openbare belijdenis van het geloof afleggen en “ja” zeggen op de vragen?

Beste...

Wat eerlijk van je dat je dit voor je zelf concludeert en dit met mij deelt. Inderdaad is dit geen basis om je “ja-woord” te geven. Ga in gesprek met je catecheet of wijkouderling en probeer je zorg te delen. Er zijn hiervoor oorzaken. Daaraan is zeker iets te doen.

En... geef de moed niet op! Desnoods doe je DV nog een jaar mee. Al “etende krijg je wellicht de smaak” te pakken. Want de dienst van de Heere is echt een liefdedienst! Daarin ligt de ware vreugde en echte blijdschap! Die gun ik jou ook zo!

Weest vooral verlegen om de hulp en leiding van Gods Geest (Ps. 119:3 berijmd).

Ds. D. W. Tuinier