Besnijdenis heeft nu andere betekenis

Ik heb contact met een jood. We waren over het geloof aan het praten. Moeten zij hun kinderen nu ook laten dopen, nu dat in plaats van de besnijdenis gekomen is? En waar kan ik vinden in de Bijbel dat ouders de plicht hebben om hun kinderen te onderwijzen in de doop, zoals in het doopformulier staat? Ik kon er geen antwoord op geven aan hem.

Beste vraagsteller,

Ik lees twee vragen die je stelt. Ik wil je eerste vraag graag beantwoorden, maar heb eigenlijk eerst wat meer duidelijkheid nodig. Bedoel je een christen-Jood? Een persoon die lid is van een Messiasbelijdende gemeente? Iemand in Nederland of Israel of elders in de wereld? Zo ja, dan zou mijn vraag zijn hoe deze gemeente zelf de vraag zou beantwoorden.

In zijn algemeenheid kan ik zeggen dat in het Nieuwe Testament de doop onmiskenbaar als teken van de inlijving in de christelijke gemeente wordt gezien. Alle eerste christenen waren (besneden) Joden, die werden gedoopt en hun kinderen.

De besnijdenis heeft dunkt mij voor deze categorie een iets andere betekenis gekregen. Zij zullen ongetwijfeld waarde hechten aan de besnijdenis als teken van de inlijving in het Joodse volk. De doop als teken van de inlijving in Christus is daarvoor in de plaats gekomen. Om die reden hoeven niet-Joodse mensen zich niet te laten besnijden. Joodse gelovigen zullen vermoedelijk aan beide vasthouden en aan beide een verschillende betekenis toekennen. De doop kan in elk geval niet achterwege blijven voor een Joodse christen.

De tweede vraag is niet zo ingewikkeld. Ouders hebben sowieso de plicht om hun kinderen te onderwijzen in de wegen van de Heere. Daar hoef ik geen Bijbeltekst bij te noemen, want de Bijbel staat er vol van. Lees het boek Spreuken, denk aan Psalm 78, 1-4 en 119, 9; zie Efeze 6, 1-6 en vele andere Bijbelgedeelten. Als Lydia gedoopt wordt en haar huis (Hand. 16) is het haar taak om haar huisgezin daarin nader te onderwijzen.

Ik hoop dat deze korte beantwoording voldoende handvatten biedt en een goede richting wijst.

Hartelijke groet,
Ds. H. Korving