Gestopt met studie

Wanneer iemand kiest om te gaan studeren -voor velen het hoogst haalbare om te doen- moeten de omstandigheden er voor die persoon dan ook naar zijn om goed te kunnen studeren? Mits -en zo zie ik het- alles goed geregeld is. Ik begon laatst aan een studie en op zich ging het, maar niet je-van-het. Vervolgens heb ik m’n studie moeten stoppen omdat de omstandigheden er niet naar waren. Ik had mijn hoofd vol indrukken en het was onmogelijk om me te concentreren. Ik las alleen de woorden, zonder dat ze tot mij doordrongen. M’n hoofd stond er niet naar. Dus, wat moet je doen als de omstandigheden om te kunnen studeren er niet zijn en je toch al begonnen bent?

Beste vraagsteller/vraagstelster,

Dank voor je vraag.  Voor elke studie geldt dat de studieomstandigheden optimaal moeten zijn. Uit je vraag krijg ik de indruk dat in jouw geval je mentale omstandigheden niet optimaal waren en dat je a.g.v. concentratieproblemen je studie voortijdig hebt moeten stoppen.

Het lijkt me verstandig dat jij je verder verdiept in de achtergrond van deze voor jou niet optimale omstandigheden? Waar komt de overprikkeling van je brein met diverse indrukken vandaan? Waaruit bestaan deze indrukken precies? Wat is er eventueel al aan gedaan en wat moet er nog gebeuren om het voor jou hanteerbaar te maken? 

Je zou er over kunnen spreken met een studiebegeleider (tutor, mentor, decaan, studieadviseur, etc.), een vertrouwenspersoon van de instelling waar je studeert of je huisarts. Deze kunnen je eventueel doorverwijzen naar de hulpverlening. 

Ik ga er bij dit advies vanuit dat je cognitief in staat bent om je studie met succes te kunnen volgen en dat er derhalve geen twijfels zijn aan je niveau. 

Neem andere mensen in vertrouwen en vertel eerlijk wat er precies speelt. Alleen op deze manier kun je verder komen met het oplossen van je probleem. Je probleem is blijkbaar zo groot dat je daar zelf niet uitkomt. Zoek daarom deskundige en professionele hulp. Er zijn in jouw omgeving echt mensen die je willen en kunnen helpen!

Met vriendelijke groet,

Gertjan Jansen