Omgaan met transgender en satanist

Ik zit sinds kort op het speciaal onderwijs voor mensen met gedragsproblemen. Nu heb ik een transgender in de klas die daarnaast ook nog satanist is. Wat moet ik ermee? Hij zegt wel dat iedereen mag geloven wat die wil, zolang ze niet gaan preken. Moet ik hier iets mee doen of moet ik dit laten en zo veel mogelijk negeren? Ik sta zelf niet zo stevig in m’n schoenen qua geloof. Dus ik ben bang dat ik dingen ga zeggen die niet kloppen.

Het is jouw en mijn verantwoordelijkheid om getuigend te leven, in hartelijke gebondenheid aan het Woord van God. Het mag voor ieder duidelijk zijn dat we naar Gods Woord zoeken te leven en dat de eer van Zijn Naam ons boven alles gaat. (Hoezeer we ook aangevochten kunnen worden met de vraag of dat werkelijk zo is...)

Maar dat betekent niet dat we allemaal onze naaste moeten bespringen met preken, vermaningen etc. Vanuit een krampachtig, onszelf opgedrongen verantwoordelijkheidsgevoel, zouden we dat kunnen doen...

Zeker, er mag en moet bewogenheid zijn met onze naaste. Wie hij of zij ook is. Die bewogenheid zal  zich uiten in een hartelijke omgang onzerzijds (in de publieke ruimte waar we hem of haar ontmoeten) en bovenal in gebed (in de ‘binnenkamer’).

Dat is onze verantwoordelijkheid: Indien het mogelijk is, zoveel in u is, houdt vrede met alle mensen (Rom. 12) en zoek (biddend) de Vrede, ook voor je naaste. Ook hij of zij is mens voor Gods aangezicht! Bid God ook om opening om vrijmoedig  te kunnen getuigen (met of zonder woorden) van Hem. Maar... zoek niet de confrontatie. Wees op je hoede. Bid God om kracht, wijsheid, liefde en standvastigheid. Een echte satanist kan het getuigend christelijk leven niet verdragen.                                                  

Kand. G. A. van Ginkel