Verborgen en geopenbaarde wil van God

Beste reformatorischen. Waarom leren jullie een verborgen wil van God terwijl Zijn wil geopenbaard is aan de apostel Paulus voor ons (Efeze 3:1-7)?

Dat komt omdat de Bijbel ook over Gods verborgen wil spreekt. In Deut. 29: 29 zegt Mozes: “De verborgen dingen zijn voor de HEERE onze God, maar de geopenbaarde dingen zijn voor ons en onze kinderen, tot in eeuwigheid, om al de woorden van deze wet te doen.” Ook in Jesaja 48:6 zegt God: “Van nu af aan doe Ik u nieuwe dingen horen, verborgen dingen die u niet geweten hebt.” Het gaat om geheimenissen, dingen die voor ons mensen verborgen zijn. Op Gods tijd worden ze geopenbaard, zoals Paulus o.a. daarvan schrijft in het door de vraagsteller aangehaalde Schriftgedeelte. Het gaat hem specifiek om de met Christus’ komst aangebroken nieuwe fase in Gods omgang met Israël en de volken. De heidenen mogen nu mede-erfgenamen zijn van Gods beloften in Christus. Zie ook Kol. 1:26v. Wat een geweldige openbaring van Gods heilswil!

Dat neemt niet weg dat de HEERE ook eigen gedachten heeft, die ons niet bekend gemaakt zijn. Daar hebben we echter niet mee te maken, anders zou God die ook wel aan ons hebben geopenbaard. God is namelijk veel groter dan wij kleine mensen ons kunnen indenken. In Jes. 55:8 en 9 leert God ons het verschil tussen onze kleinmenselijke gedachten en die van Hemzelf: “Mijn gedachten zijn niet uw gedachten en uw wegen zijn niet Mijn wegen, spreekt de HEERE. Want zoals de hemel hoger is dan de aarde, zo zijn Mijn wegen hoger dan uw wegen en Mijn gedachten hoger dan uw gedachten.”  Of denk aan Pred. 3:11. De mens kan het werk dat God gedaan heeft van het begin tot het eind niet doorgronden. Of denk aan wat Paulus in Rom. 11:33 schrijft: “Hoe ondoorgrondelijk zijn Gods oordelen en hoe onnaspeurlijk zijn Zijn wegen!”
 
In de reformatorische geloofsleer onderscheiden we dus de verborgen en de geopenbaarde wil van God. En met die laatste hebben wij mensen te maken. Niet om Gods wil na te rekenen, maar die te aanbidden en vooral ook te gehoorzamen.  

Ds. H. D. Rietveld