Gezonde lichamelijke band tijdens verkering

Alie Hoek - van kooten / 1 reactie

26-06-2017, 12:40

Vraag

Sinds ongeveer drie maanden heb ik verkering. We zijn heel gelukkig samen. We vinden het fijn om leuke dingen te doen en hebben het erg gezellig. Ook het lichamelijk contact vinden we erg fijn. Nu is mijn vraag: wat is een gezonde lichamelijke band met elkaar? Hoe kun je weten of je hier niet te veel op gefocust bent of dat je te snel gaat? We willen heel graag rein blijven tot we trouwen en dus geen seks hebben. Ik vind het lastig om uit te leggen waar ik nu echt mee zit, maar soms maak ik me zorgen om het lichamelijk contact. Ik vind dat heel fijn, maar hoe weet ik of we hier niet te erg op gefocust zijn en of het wel gezond is?

Antwoord

Beste vragenstel(l)(st)er,

Allereerst zou ik willen zeggen dat het lichamelijk naar elkaar verlangen er zeker bij hoort in de verkeringstijd. Ik zou me meer ongerust maken als dat lichamelijke er niet of nauwelijks zou zijn. En dus vind je het heerlijk om elkaar aan te raken, met elkaar te knuffelen en te zoenen. Als vanzelf ga je dan ook verlangen naar seksuele omgang. Voor dat laatste heeft de Heere God het huwelijk gegeven. Je belooft elkaar eerst trouw op stadhuis en daarna in de kerk en je krijgt Gods Zegen mee. Dan is er als het ware een  omheining om je relatie waarbinnen die seksuele omgang veilig is. Uiteraard moet je ook als je getrouwd bent aan je huwelijk blijven werken. Ze zeggen wel eens: “Je sluit een huwelijk”, maar het zou beter zijn om te zeggen “Je opent een huwelijk.” 
 
Tot hoever mag je dan gaan in de verkeringstijd bij het beminnen van elkaar? Dat is best moeilijk aan te geven. Tussen een zoen aan de ene kant en het hebben van gemeenschap aan de andere kant zit nog best wel een lang traject. Stel dat je in de verkeringstijd elkaar alleen een zoen zou mogen geven en dan na de huwelijksdag volledige gemeenschap dat zou wel een erg grote overgang zijn. Als een jongen en een meisje trouwens echt seksueel contact hebben en daar bedoel ik dan de seksuele omgang op zich mee, dan ervaren ze ook dat er nu iets wezenlijks heeft plaatsgevonden. Dan weet ook ieder stel dat ze nu gemeenschap hebben. Je vergeet ook nooit meer met wie je voor het eerst gemeenschap had, waar het was en hoe het was. Stelletjes die hier echt mee willen wachten tot ze getrouwd zijn, zitten net zoals jullie vaak wel met de vraag waar die grens dan ligt.

Die grens valt zoals ik al schreef, heel moeilijk aan te geven. Als ik die grens al zou aangeven, krijg je al gauw een discussie of het toch nog wat verder mag of juist minder moet zijn. Eerlijk gezegd vind ik dat ieder stel daar zelf de verantwoordelijkheid voor moet nemen. Het is juist goed om er ook met elkaar over te praten en dan samen die grens te bepalen en je er dan ook aan te houden. Ga elkaar in ieder geval niet uitkleden want dan wordt het toch wel heel moeilijk. En houdt er ook rekening mee hoe lang je verkeringstijd nog zal duren. Iemand die vlak voor het trouwen staat, zal hierin verder kunnen gaan dan iemand die nog maar net verkering heeft. Je zou zo moeten uitkomen dat de seksuele omgang na de huwelijksdag nog een kleine stap is op al het lichamelijke contact wat al is opgebouwd in de verkeringstijd.    

Ik denk dus ook dat een verkeringstijd niet te lang moet duren. Eigenlijk vind ik dat een stel dat serieus verkering heeft toch met drie jaar moet kunnen trouwen zodat die tijd is te overzien en je weet waar je aan toe bent. 

Met vriendelijke groet,
Alie Hoek-van Kooten, arts

Alie Hoek - van kooten

Alie Hoek - van kooten

1 reactie
Flowergirl99
26-06-2017 / 15:40
Hoi,

Ik wil hier toch even op reageren. Ik ben namelijk met mijn vriend wél te ver gegaan en heb er verschrikkelijke spijt van. Doe het daarom alsjeblieft niet. Ik heb verschrikkelijk gehuild om het feit dat ik mijn maagdelijkheid verloren was. Niet omdat ik niet van de jongen hield met wie ik het gedaan had, ik hield (en houd) heel veel van hem. Maar toch; het gevoel dat je nog niet volledig verbonden bent met elkaar voelt het alsof je een stap te ver gaat en dat is natuurlijk ook zo. En nog iets; heb je het eenmaal gedaan, er is geen weg terug. Je wilt meer. Ik probeer met mijn vriend enorm mijn best te doen om het niet te doen, maar vroeg of laat komt het er toch 'uit'. Wat er dus ook gebeurt, laat het nooit zo ver komen dat je seksuele gemeenschap hebt.

Een advies van iemand die wel te ver gegaan is.

Terug in de tijd

Al een tijdje loop ik rond met het verhaal van een oudere dame uit een psychiatrisch ziekenhuis. Ze is inmiddels vredig ...
20 reacties
26-06-2012
Ik ben 17 jaar en heb al drie jaar last van blaasontsteking, maar durf niet naar dokter te gaan. Ik zorg wel elke dag vo...
1 reactie
26-06-2012
website-ontwikkeling door webdevelopment by Accendis
design website door design website by Mooimerk
hosting website door hosting website by STH Automatisering