Katholiek opgevoed maar met protestantse jongen

Goedemiddag, bedankt dat ik hier mijn vraag kan stellen. Ik ben zelf katholiek opgevoed, maar heb er de laatste paar jaar niet zo veel meer mee gedaan. Sinds een tijdje ga ik met een protestantse jongen waar ik helemaal gek op ben, ondanks de verschillende overtuigingen vullen wij elkaar juist aan en heb ik mij zelfs weer verdiept in m’n geloof. Echter, zijn ouders zijn heel streng. Ze willen dat hij met een meisje uit hun kerk gaat. Ouders willen uiteraard het beste voor hun kinderen, maar wij maken elkaar erg gelukkig en willen graag samen verder. Zijn ouders weten het niet van mij en uit schuldgevoel daten wij nu niet om apart over een oplossing te kunnen denken. Ik weet het alleen echt niet meer.. weet u misschien iets wat ons zou kunnen helpen?

Beste vraagsteller,

In de verkeringstijd is het de bedoeling om elkaar te leren kennen. Daar horen uiteraard ook gesprekken bij over het geloof van beide partners. Jij bent ‘aan het ontdekken’ door je te verdiepen in jouw geloof nu je een aardige jongen hebt ontmoet. Dat lijkt mij een prachtig uitgangspunt voor nadere kennismaking met alle aspecten van zíjn bestaan en alle belangrijke mensen in zíjn leven. 

Helaas denken zijn ouders er anders over door van hun zoon te verlangen dat hij een meisje ‘uit de kerk’ trouwt. Tja, ik zou open kaart spelen naar de ouders toe, maar dat hangt in de gegeven omstandigheden van zoonlief af. Durft hij niet of wíl hij niet? Vroeg of laat -als jullie toch met elkaar verder willen- zul je aan zijn vader en moeder moeten vertellen wat jullie plannen zijn. 

De time-out is misschien even nodig: gebruik jij die tijd om meer te weten te komen over de kerk waartoe de familie behoort en verdiep je verder in het geloof. Dat is het enige wat jij op dit moment kunt doen. Naast een tijdslimiet met je vriend afspreken, want een time-out heeft een grens. Kiest hij voor jou, dan dient hij zélf naar zijn ouders te gaan met het verhaal van jullie verkering. 

Kiest hij niet voor jou, dan zegt dat veel over hém als persoon. Niet over kerk c.q. geloof! Ik vrees, dat je hem in dat geval moet loslaten. Hoe moeilijk en verdrietig dat ook voor jou zal zijn.     

Schrijf nog maar eens,
Marijke Rots