Dienst van engelen

Wat wordt bedoeld met de “dienst van engelen” in Handelingen 7:53?

Stefanus refereert in zijn appélwoord aan een joodse traditie waarin men aanneemt dat bij de wetgeving op de Sinaï door God gebruik is gemaakt van de dienst van engelen. Zij zouden de woorden van God aan Mozes hebben doorgegeven. Strikt genomen lezen we in Ex. nergens van een dienst van engelen, wel dat het volk bevreesd is voor de verschijning van God en het contact met Hem aan Mozes alleen overlaat (Ex. 34: 30v.). Het komt in de Bijbel wel vaker voor dat aan mensen een engel verschijnt met een boodschap van God en dan bang zijn dit contact met een bode van God, dus met God Zelf, niet te overleven. Denk aan Gideon (Richt. 6:11-24) en de a.s. ouders van Simson (Richt. 13).

Deze opvatting over de dienst van engelen blijkt ook die van de vertalers van de Hebreeuwse Bijbel in het Grieks te zijn geweest (de gezaghebbende Septuaginta) blijkens Deut. 33. Daar geeft Mozes een terugblik op de wetgeving in dichterlijke bewoordingen en zegt aan het slot van vers 2: Hij (God) is aangekomen met tienduizenden der heiligen; tot Zijn rechterhand was een vurige wet aan (of: voor) hen. De tienduizenden heiligen werden opgevat als engelen. Ook het vurige van de wet herinnerde aan de engelen, want in Ps. 104: 4 staat: Hij maakt Zijn engelen geesten en Zijn dienaars tot een vlammend vuur. 

Dezelfde opvatting blijkt ook Paulus te hebben in Gal. 3: 19 waar hij zegt dat de wet door engelen in de hand van de middelaar (Mozes) is besteld/beschikt. En in Hebr. 2: 2 lezen we dat het woord (de wet) door engelen is gesproken bindend was/vast is geweest. Stefanus zei in Hand. 7: 38 ook al dat Mozes met de engel sprak op de berg Sinaï.

Ds. H. D. Rietveld