Verbeurde doch onmisbare zegen

In onze kerk wordt elke zondag gebeden om een “verbeurde doch onmisbare” zegen. Wat houdt dit eigenlijk in?

Beste vraagsteller,

Bedankt voor je vraag. Vragen om een verbeurde zegen, dat is goed. Het wil zeggen dat wij geen enkel recht hebben op die zegen.

Dat is ook zo. In het paradijs zijn wij al van God af gegaan! En iedere dag van ons leven maken we dat waar. Hoe schieten wij tekort in gehoorzaamheid, in liefde en in toewijding. Al onze gedachten, begeerten en verlangens, het is alles met zonde bevlekt! Daar is een onreine blik in het huwelijk, of voor het huwelijk. Een leugentje om bestwil. En dat we vaak nog zó op onszelf zijn gericht.

Wij moeten onze overtredingen belijden, onze ongehoorzaamheid en onze onwilligheid. We hebben in onszelf niets om op te pleiten! Het is dus terecht dat ze/we in de kerk bidden om een verbeurde zegen (die zegen hebben we namelijk verzondigd).

En... een onmisbare zegen. Dat is ook heel goed om daar om te vragen. Zonder Gods zegen gaat het niet!! Zijn zegen in (in één woord) onmisbaar. We zeggen weleens: Aan Gods zegen is het al gelegen. Dat wil zeggen: We zijn volledig afhankelijk van Zijn zegen.

Gezegende Kerstdagen toegewenst.

Groet,

Ds. H. van der Ham