Angstige moeder

Ds. A. van Vuuren / 3 reacties

20-11-2015, 09:46

Vraag

Als ik om me heen kijk in de wereld, word ik gek... Aanslagen in Parijs, dreigingen in Europa. Deze dingen maken mij bang en ik weet zeker niet alleen mij. Ik ben 21 jaar en moeder van een prachtige zoon van elf maanden. Sinds de aanslagen in Parijs is er een knop in mijn hoofd omgezet, ik weet dat ik me tot God moet bekeren. Ik lees vaker de Bijbel, zoek dingen op en ik bid tot God, maar mijn gebed is zo koud en zo leeg. Ik heb het gevoel dat mijn gebed niet tot God komt. Er zit een harde muur omheen.

Als ik aan de wereld denk, aan dreigingen die ook naar ons land komen, word ik bang. En juist dan weet ik: ik kan zo niet blijven leven. Ik heb God nodig. Maar tegelijkertijd denk ik, misschien ga ik op een verkeerde manier naar God, omdat ik bang ben voor de wereld en Hij de enige redding is. Dus niet uit liefde voor Hem, maar uit angst voor de wereld. Als ik mijn zoontje zie, weet ik als wij nu sterven is hij ook verloren. Mijn schuld. Onze schuld. En dat doet mij zoveel pijn en verdriet. Natuurlijk bid ik voor hem, of hij toch gered mag worden. Maar mijn gebed is zo leeg. Ik kan niet bidden zoals het hoort. En dat maak mij zo angstig, want ik weet dat we zo verloren gaan.

Antwoord

Beste angstige moeder, 

Je haast panische angst is heel begrijpelijk, we leven in een zorgelijke tijd. De angstaanjagende gebeurtenissen in Parijs zijn signalen van de eindtijd die vooraf gaan aan Jezus' wederkomst. Je beseft terecht dat voor eeuwig verloren gaan erger is dan getroffen worden door kogels van de IS en dat bekering nodig is. De vraag is natuurlijk of die angst meer is dan een momentopname en waar die angst ons brengt?

Het is beter dat die angst ons tot God uitdrijft, dan dat we na verloop van tijd weer over gaan tot de orde van de dag. Natuurlijk is dat niet het meest zuivere motief. Want dat is niet de kern van de verhouding tot God. Daarin gaat het om een liefdesrelatie. Jij wilt toch ook dat je zoontje van je houdt en op je vertrouwt? In de geestelijke verhouding hemelse Vader-kind gaat het ook zo toe. Bekering is dan ook geen doel op zich, maar een middel tot een leven met en voor de Heere. Overigens kan de Heere die angst als middel gebruiken. Eens sprak ik een vrouw die zich inmiddels een kind van God mocht weten. Ze zei: Ik ging de Heere zoeken uit angst voor de hel, maar toen ik de Heere leerde kennen en Zijn liefde, verdween de angst en maakte plaats voor kinderlijke vreze van zijn Naam. Dat kan de Heere ook bij jou doen. 

Je gebed is leeg en koud zo meen je. Onlangs kwam ik thuis met een koude rechterhand omdat ik daarmee het stuur van mijn fiets vasthield. Mijn linkerhand had ik in mijn zak. Toen ik thuis kwam voelde ik pas hoe koud mijn rechterhand was, omdat ik mijn warme linker er om heen sloeg. Met andere woorden, het is niet enkel negatief als we ons geestelijke koud en leeg voelen. 

Jij hebt het gevoel dat jouw gebed niet tot God komt. Maar gevoelens kunnen bedriegelijk zijn. We lezen in Hebreen 11: 6b): “Wie tot God komt moet geloven dat Hij bestaat en een Beloner is van degenen die Hem zoeken.” Als je via de Heere Jezus tot God gaat is je gebed altijd vol en komt het bij God binnen (Hebreeën 7:25).

Maar begin jij eigenlijk niet aan de verkeerde kant? Moet je niet beginnen bij Gods roepen en beloven?! Ik weet niet of je als kind gedoopt bent, maar daarin wordt bekrachtigd dat God jouw behoud wil, een relatie met je wil. Dat geldt ook voor je kind dat in Gods verbond is opgenomen. Ik krijg de indruk dat je denkt eerst zelf geestelijk heel wat te moeten (o.a. bekering). Maar hoe kun je je bekeren in eigen kracht? Daar hebben we toch de kracht van de Heilige Geest voor nodig? Het lijkt er ook op dat je meent dat verhoring afhangt van de kwaliteit van jouw gebed. God verhoort niet om ons bidden, maar op ons bidden. Houdt je slechts aan de oproep en belofte van de Heere Jezus: “Bidt en u zal geven worden., zoekt en u zult vinden, klopt en u zal worden opengedaan. Want eee ieder die bidt die ontvangt en wie zoekt die vindt en wie klopt die zal worden opengedaan” (Mattheus 7:7 en 8). Houdt  de Heere die beloften maar maar voor in je gebed. Ga zo tot Hem met al je schuld en je angst. En vraag of Hij door zijn Geest je angst wil omzetten in kinderlijke vreze.

Jij schrijft: “Ik kan niet bidden zoals het hoort.” Nee ik ook niet. Paulus schrijft in Romeinen 8: "Wij weten niet te bidden gelijk het behoort..." Quido Gezelle dichtte al: “Ach leer mij arme dwaas hoe dat ik bidden moet.” God redt uit pure genade. Dat betekent dat de verhoring niet af hangt van de kwaliteit van ons bidden. Was dat gebed van de cipier in Filippi (Handelingen 16) wel zo zuiver? Hij bad in zijn angst: “Wat moet ik doen om zalig te worden?” Waar was op dat moment de liefde tot God? Waar was het zoeken van de eer van God? Waarom had hij het over "doen"? Toch werd dat gebed niet afgewezen. Paulus gaf als antwoord: “Geloof in de Heere Jezus en u zult zalig worden.” In dat vertrouwen op Christus vindt een zondig en angstig mens vrede en rust en geborgenheid. Opmerkelijk: het Hebreeuwse woord voor vertrouwen is batach. Het betekent ook "veilig en gerust zijn."

Overigens hoop ik dat de angst momenteel niet je totale leven vergalt, maar dat je af en toe ook eens tijd hebt om van je zoontje te genieten. En vooral bid ik je toe dat je van de liefde mag genieten van Hem, die zijn eigen Zoon naar deze wereld zond tot in de dood van het kruis. “Zo lief heeft God de wereld gehad dat Hij zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven op dat een ieder die in Hem gelooft niet in het verderf komt, maar het eeuwige leven zal hebben” (Johannes 3: 16). In de overgave aan Christus krijg je het uit zijn mond te horen: Vreest niet!

En wat de verschrikking van deze tijd betreft: Het loopt God niet uit de hand. De gelovige mag zich geborgen weten bij zijn hemelse Vader, die alle dingen leidt en bestuurt. Dus; Kijk niet alleen naar jezelf, kijk niet alleen om je heen naar alle enge gebeurtenissen, maar zie vooral omhoog, naar Hem die op de troon zit. Rust mijn ziel, uw God is Koning!

Sjaloom!

Ds. A. van Vuuren

Ds. A. van Vuuren

Ds. A. van Vuuren

  • Geboortedatum:
    02-11-1948
  • Kerkelijke gezindte:
    PKN (Hervormd)
  • Woon/standplaats:
    Capelle a/d IJssel
  • Status:
    Actief
  • Bijzonderheden:

    Emeritus-predikant

Tags in dit artikel:

angstonbekeerdterrorisme
3 reacties
John61
20-11-2015 / 12:07
Vraagsteller, de andere kant van je vraag is dat we de Heere m.i. op onze blote knieën mogen danken dat we in Nederland sinds 1945, 70 jaar van vrijheid, vrede, voorspoed en groeiende welvaart en voorzieningen hebben gekend. Dat is voor ons heel normaal geworden. Voor het grootste deel van de wereldbevolking is dat niet normaal en nooit normaal geweest. Voor hen is onvrijheid, angst, dreiging, oorlog, honger en armoede normaal. Nu krijgen wij daar een (klein) stukje van. Het is voorspeld en het gaat gebeuren. Er is er een die nu rondgaat als een briesende leeuw, ook in Nederland. Toch hoeven we niet bang te zijn; Koning Jezus zei: "Zie ik ben met u tot aan de voleinding der wereld", Matheus 28 : 20. Ik heb de illusie dat ik zelf mijn veiligheid en die van mijn gezin kan waarborgen los gelaten; ik kan het niet. Ik vertrouw op Hem, ook als het moeilijk is of wordt; ik hoop dat jij dat ook kunt.
tien
20-11-2015 / 16:46
Misschien brengt deze angst jou bij Jezus, God gaat niet met iedereen dezelfde weg, zeker wel mag je zo ook bij Jezus komen, zegt Hij zelf niet, komt tot Mij ieder die vermoeit en belast is en IK zal je rust geven. ik vind het erg dat het antw van de ds overkomt dat dit niet helemaal de goede weg is, maar vooruit, miss kan het.... Lieve moeder, lees het NT en let er vooral op welke voorwaarden HIJ stelt om tot Hem te komen...niks dus. En weet je, er is NIEMAND die van nature naar God vraagt....niks vreemd dat jij niks voelt. Weet dat , al merk jij nu niks, God jou zooo graag hoort roepen, Hij hoort je wel hoor, blijf maar aanhouden, en Hij ZAL je gebed verhoren, want ook dat staat er. Wie tot Mij komt ZAL Ik GEENSZINS uitwerpen!!
Ik was ook zo bang voor de hel, en jij nu bang bent....ga maar naar Jezus, en Zijn Liefde zal HIJ zelf in je hart uitstorten. Ik bid voor je, lieve groet!
QM
21-11-2015 / 13:41
De aanslagen is Parijs zijn geen aanleiding om je grote zorgen te gaan maken. We leven gewoon in een veilig land en de kans dat je door een aanslag om het leven komt is echt bijzonder klein. Zo'n aanslag gebeurt zeer zelden, zeker in Europa. Daarnaast gebeurt het vrijwel alleen in grote steden. En dan gaat het nog om 120 doden op de dik 2 miljoen inwoners van Parijs. Het is een erge gebeurtenis, maar als je nuchter blijft geen reden om je onveilig te voelen.
Wat betreft de link met de eindtijd: als je naar de geschiedenis kijkt leven we nu echt niet in een tijd die gevaarlijker is dan ooit. We komen wel veel meer te weten door de media, die alles uitgebreid laten zien. Maar zeg nou zelf, wat zijn enkele aanslagen vergeleken met de grote oorlogen, rampen en epidemieën die in het verleden plaats hebben gevonden?

Terug in de tijd

Een vraag over en voor mijn dochter en indirect ook voor mezelf. Ze is van jongs af aan een rustig kind geweest, niet ec...
3 reacties
20-11-2020
Kan iemand mij uitleggen wat “Sion wordt door recht verlost”, betekent? Hoe dat in z’n werk gaat met de zondaar?
geen reacties
20-11-2018
Als bekeerde mensen bewust zondigen dan kunnen ze nog vergeving krijgen. Maar als onbekeerde mensen bewust zondigen kunn...
geen reacties
19-11-2012
website-ontwikkeling door webdevelopment by Accendis
design website door design website by Mooimerk
hosting website door hosting website by STH Automatisering