Veel meegemaakt

C. M. Chr. Rots - de Weger / 2 reacties

17-10-2015, 13:25

Vraag

Ik zal de goedkeuring van God wel nooit krijgen. Ik heb twee jaar samengewoond voor ik trouwde, bijna 20 jaar getrouwd geweest, twee kinderen gekregen. Tien jaar geleden gescheiden, na een heel moeilijke en verdrietige periode. Op mijn 18e in aanraking geweest met een kleine christelijke groepering, tijdens een bijbelkamp in de zomervakantie van 1976. Daarna psychose gekregen en een depressie, geheel in het teken van angst voor Gods oordeel; ik had op dat kamp onder grote druk ‘Jezus aangenomen’ en kwam al half doorgedraaid thuis. Dacht dat ik naar de hel zou gaan als ik niet gauw dood zou gaan, want ik zou toch wel gaan zondigen na mijn ‘bekering’. Ik zou het bijvoorbeeld niet vol kunnen houden om als maagd het huwelijk in te gaan. Was daar ook niet mee opgevoed. Mijn katholieke moeder had mij eerder in mijn tienertijd de raad gegeven seks te bewaren voor iemand die veel van me houdt (heb ik ook gedaan), maar niet te wachten tot de huwelijksnacht (heb ik ook gedaan). Ze was zelf heel strak met seks opgevoed en kreeg zelfs ‘huwelijksbegeleiding’ (vooral over seks, de gekste dingen) in de aanloop tot het huwelijk met mijn vader (die tot priester was opgeleid en de opleiding afgebroken heeft, omdat hij het celibaat niet zag zitten). De huwelijksnacht was voor hen een ramp.

Nu ben ik gescheiden, indirect door een tweede psychose en depressie op mijn 38e en verlang naar een partner, maar niet naar een nieuw huwelijk, daarvoor heb ik teveel meegemaakt. Al eerder een vriend gehad; jammer dat het uit is. Ik wil een serieuze liefdesrelatie, maar gewoon blijven wonen op mijn flat. Ik ben serieus in de liefde, ga niet zomaar met iemand naar bed. Ik houd van intimiteit, van dicht bij elkaar zijn, liefde geven en ontvangen. Ik voel me gespleten, depressie ligt op de loer. Wat ik wil, een liefdesrelatie, mag wel van mijzelf, maar als gelovige niet. Ben stikjaloers op mensen die niet geloven, die hebben vast niet van al die muizenissen in hun hoofd. Ik durf mij geen christen te noemen, ook al probeer ik alles goed te doen; ben volgens vrienden en familie een lief en goed mens. Dacht ik dat ook maar over mezelf.

Antwoord

Beste vraagsteller,

Wat jammer dat u zolang op mijn reactie hebt moeten wachten. Misschien hebt u zelfs al wel gedacht dat er hélemaal geen reactie zou komen! Sorry, het lukte aan mijn kant even niet om me te concentreren op door de redactie toegestuurde brieven.
 
Nu dus die van u: u hebt inderdaad veel meegemaakt. En tóch een “lief en goed mens” gebleven, zoals u schrijft. Fantastisch, toch! ‘Het leven’ heeft u niet ‘klein’ gekregen: iets om dankbaar voor te zijn. Maar, ook een mens met een zondig leven, zoals wij allemaal. Uw eerste zin: “Ik zal de goedkeuring van God wel nooit krijgen”, dáár zit uw ‘probleem’. Want als uw leven bestaat uit het zoeken naar Gods goedkeuring wijst u áltijd úzelf af. Zal ik u iets vertellen, dat u waarschijnlijk al lang weet? God vraagt niet dat wij zonder zonden leven, maar dat wij Hem om vergeving vragen voor juist die zonden! Gód wijst niet af. God zoekt mensen op, die met hun hele leven Hem willen dienen, eren, loven en prijzen! En áls wij dat doen -biddend om vergeving- dan mogen we er tegelijk ook zeker van zijn, dát God vergeeft. Leest u maar eens Johannes 3:16: “Want alzo lief had God de wereld...” Hij had Zíjn wereld lief. U. Mij. Al zijn schepselen. Nee, niet de zonde. Wél de zondaar! God komt naar mensen toe in Jezus, die de Christus is. Die voor de zonde van allen aan het kruis heeft betaald. De rekening vereffend. De weg tot God opnieuw geopend. Dáár mogen we mee leven. Dat maakt ons geen ‘gemakkelijke’ of zonden-vrije mensen. Dat maakt ons wel dankbare mensen die steeds weer de weg (terug) naar God weten te vinden. Leer zó naar uzelf te kijken. Plak de genoemde Bijbeltekst op de spiegel waar u iedere dag in kijkt en zég tegen uzelf: “ook ik -ja, zélfs ik- ben een kind dat God gewild heeft!” Nog een tekst om voortdurend in gedachten te houden is Psalm 138:4. Zoekt u die berijming maar eens op!  

Gods goedkeuring hebben wij niet nodig om te kunnen leven: Hij heeft ons zelf geschapen en dus wíl Hij dat wij leven. Door Hem. Voor Hem. 

Wanneer u zó naar uzelf en naar God leert kijken verandert afwijzing in aanvaarding. Ook van uw leven, dat op dit moment zonder ‘liefdesrelatie’ is.   

Een echte vraag stelt u niet, een ‘antwoord’ is dit dus ook niet.  Toch hoop ik, dat u iets aan mijn woorden hebt. 

Lieve groet,
Marijke Rots

C. M. Chr. Rots - de Weger

C. M. Chr. Rots - de Weger

  • Geboortedatum:
    18-02-1947
  • Kerkelijke gezindte:
    Christelijk Gereformeerd
  • Woon/standplaats:
    Aalten
  • Status:
    Actief
  • Bijzonderheden:

    Marijke leverde op 25-05-2017 haar 1000ste antwoord in de vragenrubriek af. Lees hier het jubileuminterview.

2 reacties
abcd
17-10-2015 / 19:22
Mooi antwoord.
En vergeet niet om je dagelijks te voeden met Gods Woord.
Lees wat de Heiland zegt.

En Gods goedkeuring kunnen we nooit verdienen.
Las eens op het forum: The Christian does not think God will love us because we are good, but that God will make us good because He loves us.

En laat Jezus je Partner nr.1 en hoogste doel in je leven zijn!
Dat zet alles in een relatief licht.
Hoewel jij in een heel andere situatie zit dan ik, heb ik dat zelf mogen ervaren.

''Ben stikjaloers op mensen die niet geloven, die hebben vast niet van al die muizenissen in hun hoofd.''
Nee meid! Dat zijn doodongelukkige mensen met oogkleppen op!
Denk je gelukkig te kunnen zijn als je gelooft dat we zinloze, nutteloze, doelloze toevalsproducten zijn?
We zijn geschapen om God te loven en Zijn liefde te ervaren.
Tip: lees psalm 73

'' Ik durf mij geen christen te noemen, ook al probeer ik alles goed te doen''
Christen zijn is juist erkennen dat je voor God niks goed kan doen. Onze beste daden zijn bij Hem nog een wegwerpelijk kleed.
Ik denk dat je een wat verwrongen Godsbeeld hebt.(wie niet eigenlijk?)
Misschien moet je dit eens kijken: https://www.youtube.com/watch?v=R-VkF5EN1rE

Daarnaast zou ik je aanraden een christelijke gemeente te zoeken, als je dat nog niet gedaan hebt.
'Verzuimt de onderlinge samenkomsten niet' zegt de Bijbel.
Daarnaast is het goed voor sociale steun.
En denk er eens over na om avonden van stichting Jij daar! of HeartCry te bezoeken. Ook erg opbouwend.

Gods zegen!
ro
19-10-2015 / 10:32
Hallo vragenstelster,

ik (man) zie herkenning in een deel van je vraag.

Als je wilt mag je wel contact met me opnemen.

Terug in de tijd

We kunnen niet geloven, dus “bid er maar om of het gegeven wordt...” In hoeverre is het bijbels om dit door te trekken? ...
geen reacties
16-10-2018
Aan Marieke van Beek, RMU. Kunt u mij een tip geven van een goed bureau voor een beroepskeuzetest/icm persoonlijkheidste...
geen reacties
16-10-2009
Ik ben een jonge vrouw van 25 jaar en ik ken op dit moment een leuke lieve jongen. Ik zou hem graag eens een brief sture...
geen reacties
16-10-2008
website-ontwikkeling door webdevelopment by Accendis
design website door design website by Mooimerk
hosting website door hosting website by STH Automatisering