Ruzie gemaakt met twee vrienden

Ik heb spijt van alle fouten in m’n leven en ik heb ruzie gemaakt met twee vrienden. Het vervelende is dat die vrienden steeds met modder teruggooiden, wat mij ook veel pijn deed. Ik ben zelf begonnen en opeens realiseer ik me dat die vrienden een hogere relatie hebben met God dan ik. Hoe dan ook, ik heb nooit om leren gaan met ruzie. Ik kan wel ruzie maken, maar  zeg ook weer makkelijk sorry. Omdat zij mij ook beledigd hebben vind ik diep berouw krijgen zo moeilijk. Toch zie ik wel dat ik fout zat ook, al is dit in mijn geval psychologisch heel goed te verklaren. Kan een herstelde dominee hier iets zinnigs van zeggen?

Lastig om zonder gesprek en zonder de feiten te weten en zonder jou te kennen een antwoord te formuleren. Je neemt schuld op je; noemt psychologische factoren enz. Dat maakt het wat vaag.

In mijn antwoord ga ik er maar vanuit dat je zelf de feiten goed weergeeft. Dan ben jij dus begonnen met een ruzie. Maar je zegt ook makkelijk sorry. Zo zullen je vrienden het dan ook aanvoelen en zo lost er niets op. Zij blijven bezig (zo ervaar jij het althans) en zo blijft het slepen.

Volgens mij moet je goed en grondig schoon schip maken. Je moet aangeven dat je het graag weer goed wil hebben. Je moet ronduit zeggen dat je verkeerd geweest bent. Je moet dan daarbij niet zeggen: “Ja, maar jullie... enz.” Je moet je ook niet verontschuldigen met dingen waar het allemaal door gekomen is. Nee, schuld is schuld.

Of je het voelt of niet voelt doet er zelfs ook nog minder toe. Je moet aangeven: Ik ben verkeerd geweest. Echt verkeerd. Ik wilde dat het anders was, maar het is niet anders. Ik erken het. En daarbij stel ik prijs op jullie vriendschap. Ik wil graag weer opnieuw met jullie beginnen.

Verder valt er niets te dwingen. Dan zijn zij aan zet, hoe ze hier verder mee omgaan. Zo zou ik het doen. En vergeet ook de verticale lijn niet; dat het goed komt tussen God en je hart...

Hartelijke groet,
Ds. N. den Ouden