Een onoprecht gebed bidden of helemaal niet bidden

Bidden is een bijbelse opdracht. Maar ik vraag me af of je een gebed los kan zien van je persoonlijke beleving. Als je nu bijv. om bekering bidt, terwijl het in je hart leeft dat je niet bekeert wil worden en dat je ook Gods eer niet zoekt, dan lijkt het mij dat je heel huichelachtig bezig bent. Dat is toch ook niet goed? Wat moet je dan doen? Een onoprecht gebed bidden of helemaal niet bidden? Het is allebei niet goed denk ik. Ik zou graag willen weten wat hierin de juiste weg is.

Laat allereerst duidelijk zijn wat onoprecht bidden is. Daarover is namelijk nogal eens verwarring. Als je in je gebed je geestelijker voordoet dan je bent, naar de Heere je anders voordoet dan je bent, bidt je onoprecht. Dan huichel je. Zo'n gebed wijst de Heere inderdaad af. Want je meent niet wat je bidt.

Onze gebeden moeten aan een drietal vereisten voldoen:

1. we moeten ons richten op de enig ware God
2. je moet achter je gebed staan dat je bidt
3. je kan alleen bidden 'om Christus wil', of te wel: uit genade.

Als jij ervaart dat je bidt om bekering, terwijl je weet dat je die bekering niet wil, moet je je dan ook niet mooier voordoen dan je bent, maar de Heere eerlijk vertellen hoe het zit. Vertel Hem maar dat je weet dat je bekeerd moet worden, dat je weet dat je daarom moet bidden, maar dat je in je hart merkt dat je het eigenlijk helemaal niet wil. Vraag dan maar of de Heere je onwil wil ombuigen in gewilligheid.
Misschien ken je "de Dordtse leerregels" die achterin het psalmboek staan. Daarin staat dat God wanneer Hij je levend maakt/wederom geboren doet worden, je wil ombuigt. Je wordt van onwillig, gewillig. Leg je nood dus maar oprecht aan de Heere voor. Vertel eerlijk hoe je het ervaart. Zo'n gebed is immers een eerlijk/oprecht gebed. En oprechte bidders wijst de HEERE niet af.

Ds. W. N. Middelkoop