Hebraïsme

Laat ik eerst zeggen dat ik groot voorstander ben van de Herziene Statenvertaling. Hoewel ik gewend ben aan het ouderwetse taalgebruik van de Statenvertaling, is het fijn dat er een betrouwbare en eenvoudiger vertaling is van de Bijbel. Toch wil ik een vraag stellen. Namelijk over het fenomeen "Hebraïsme". Dit fenomeen is een taaleigenaardigheid die alleen voorkomt in het Hebreeuws, vandaar de naam voor dit fenomeen. Het staat voor een schijnbare herhaling van de woorden, maar het Hebreeuws werkt met een versterkende trap van het woord. Dit zien we terug in het "Heilige der Heilige" ofwel het allerheiligste deel van de tempel. Maar ook in Genesis 23:1: "Sara leefde honderdzevenentwintig jaar; dat waren de levensjaren van Sara." Bij de vertaling is in beide voorbeelden gekozen om het hebraisme gestand te doen. Alleen bij de aanhef van de Tien Geboden (woorden) in Exodus 20:1 niet. De Statenvertaling vertaalt: "Toen sprak God al deze woorden, zeggende..."De Herziene Statenvertaling vertaalt: "Toen sprak God al deze woorden." Waarom is het hebraïsme in Exodus 20:1 niet toegepast? Het staat zo wel in de Hebreeuwse grondtekst, alleen daarom al nuttig om te vertalen. Maar zeker omdat het hier een versterkende vorm betreft.

Het is waar dat de SV het Hebreeuwse woord "le'mor" overal met "zeggende" heeft vertaald. Toch is dat ten diepste geen juiste vertaling. Heel letterlijk staat er "om te zeggen." Misschien zou je het kunnen vertalen met "door te zeggen." Je komt het vele malen tegen in het Oude Testament en voegt nauwelijks iets toe aan de betekenis. Eigenlijk is het niet veel meer dan een leesteken dat aangeeft dat er een citaat komt. Hierbij moeten we ook bedenken dat het Hebreeuws eigenlijk geen leestekens heeft zoals wij en dat "le'mor" het lezen een stuk vergemakkelijkt. Dit alles overwegende heeft het HSV-bestuur ervoor gekozen om "le'mor" als een leesteken te interpreteren en het ook zo te vertalen, namelijk met een dubbele punt. Hartelijke groet, Reinier de Blois